بحث:اطعام مسکین
- @Shaker:
- سلام وادب وخداقوت...
- پیشنهاد
( گاهی اطعام مسکین در برخی آیات قرآن به معنای تأمین زندگی افراد محتاج و برآورده کردن نیازهای ضروری آنها تفسیر شده است)شاید نقل ادامه سخن علامه هم برای غنای مدخل مفید بود(قوله تعالى : « وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ » المراد بإطعام المسكين الإنفاق على فقراء المجتمع بما يقوم به صلبهم ويرتفع به حاجتهم ، وإطعام المسكين إشارة إلى حق الناس عملا كما أن الصلاة إشارة إلى حق الله کذلک) المیزان،ج۲۰، ص۹۷.در مپدخل حق الله هم به این نکته از علامه درالمیزان اشاره شده است:(به گفته علامه طباطبایی، در آیات ۴۲ تا ۴۵ سوره مدثر که نمازنخواندن و اطعام به مسکین نکردن، سبب ورود در آتش دانسته شده، نماز به حقالله و اطعام مسکین به حقالناس اشاره دارد)الامر الیکم.--Mahdi1382 (بحث) ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۴۵ (+0330)
- (به گفته مفسران، ایمان به خدا و اطعام مسکین در سوره حاقه به گونهای به یکدیگر پیوند خورده است که انگار یک چیز هستند.) شاید باید اینگونه نوشته بشود(ایمان به خدا و اطعام مسکین در آیات ۳۳ و۳۴ سوره حاقه... ) و این دو آیه می توانند لینک بشوند.الامر الیکم.

--Mahdi1382 (بحث) ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۴۱ (+0330)
نکاتی برای اصلاح مقاله
@Shaker: با سلام و احترام نکاتی برای اصلاح مقاله بیان میشود:
- شناسه مقاله چنین است: «در نظام فقهی اسلام، این عمل (اطعام مسکین) به عنوان کَفّاره در مواردی ... واجب دانسته شده است. (بعد برخی فواید و آثار ذکر شده و در ادامه آمده است:) اطعام مسکین از جانب امام علی و حضرت زهرا از جمله علل نزول سوره انسان در بیان فضائل آنها ذکر شده است.» یعنی اطعام مسکین به خودی خود عملی پسنیده و مستحب و الفاظی مانند آن معرفی نشده است و تنها به لفظ وجوب آن اشاره شده است. این مسئله این توهم را ایجاد میکند که امام علی ع و حضرت صدیقه س اطعام مسکین را به عنوان کفاره انجام داده اند. این مشکل در بخش های دیگر مقاله هم هست یعنی اطعام مسکین در کل مدخل ، با ادبیات کار خیر، پسنیده، مستحب بیان نشده است همه آثار و نتایج را هم میتوان بر فعل واجب تطبیق کرد.

- تعابیر طلبگی در این مدخل به وفور استفاده شده است؛ مثل: «تفاوت قائل شدهاند»، «طلب کمک میکند» و ... *کتاب «توضیح المسائل امام و مراجع» دو اشکال دارد، نام کتاب به درستی (نه مطابق جلد و نه مطابق شناسنامه کتاب) نوشته نشده است. نویسنده این کتاب امام خمینی نیست، بلکه آقای بنیهاشمی است.

- تعبیر «ممنوعات» برای محرمات دقیق نیست. مثلا به جای آن میتوان گفت کارهای حرام

- گفته شده: «... با آزادکردن یک برده کفاره این کار خود را بدهد.[۱۷] درصورتی که از انجام آن و از روزه گرفتن عاجز باشد، باید ۶۰ مسکین را اطعام کند»

- در مواردی برخی دیدگاه های فقهی به وسائل الشیعه و یا منابع فقه شیعه آدرس داده شده است. اگرچه محققان میگویند تعابیر ذکر شده در ابواب وسائل الشیعه، حاکی از دیدگاه فقهی صاحب وسائل است، اما درباره جامع احادیث شیعه چنین مطلب صادق نیست چرا که بخش عظیمی از جامع احادیث الشیعه بعد از حیات ایشان تنظیم شده است. حتی در فرض پذیرش اشکال (که البته قابل پذیرش نیست) این در صورتی است که به عنوان باب ارجاع داده شود، نه به حدیث. ارجاع به کتاب منابع فقه شیعه، اشکال مضاعفی دارد و آن اینکه با وجود اصل کتاب، ارجاع به ترجمه ممنوع است.

- بخش «مقدار اطعام واجب» بهتر است زیر تیترِ بخورد و ذیل «موارد واجب» بیاید. البته این بخش از اساس از بخش قبل جدا دیده شده است و شایسته است در ابتدا گفته شود: «در مواردی که اطعام واجب است، مقدار آن ...»

- در بخش اطعام مسکین ، نکته ای مغفول مانده است. در اطعام مسکین شخص مخیر است که سفره باز کند و بخواراند یا غذای خام را به آنها بدهد. در صورتی که شخص سفره باز کند، در مقدار آن سیرشدن شخص لحاظ میشود، اما اگر سفره باز نکند، مقدار آن مشخص شده است.

- جمله «مشهور در مقدار غذایی که باید به مسکین داده شود، یک مُد (معادل ۷۵۰ گرم) است» به اطیب البیان آدرس داده شده است. اولا مطلب مورد نظر در آدرس درج شده نیست، ثانیا آدرس دادن مطلب فقهی به کتاب تفسیری مناسب نیست.

- جمله «گروهی از فقیهان نصف یک صاع (حدود ۱.۵ کیلوگرم) را ترجیح دادهاند.» در مسند درج شده نیست. علاوه بر اینکه ظاهرا گروهی هم نباشد، و شاید تنها یک فقیه چنین دیدگاهی داشته باشد و لازم است ادعا و منبع در این زمینه هماهنگ باشد.

- گفته شده: «برخی پژوهشگران معتقدند که در گذشته یک مد طعام یک وعده غذایی را تشکیل میداد؛ اما در زمان کنونی این مقدار غذا، ارزش چندانی ندارد» اولا ذکر این دیدگاه در کنار دیدگاه فقیهان برجسته دیگر چقدر ارزش دارد؟ ادبیات مقاله باید به گونه ای باشد که وزن دیدگاه ها مشخص شود. ثانیا یک مد طعام مثلا برنج، الان با احتساب قیمت معمولی برنج (کیلویی 400) میشود 300 هزار تومان که برای هزینه یک وعده غذایی مناسب به نظر می رسد. اگر چه این مطلب مستظهر به منبع است و در منبع چنین آمده، اما مناسب است در ویکی مطالب موهون ذکر نشود.

- مسئله نزول سوره انسان، چه ربطی به آثار و فواید دارد.
- اطعام مسکین به عنوان حز العله در نزول سوره انسان است که با اطعام مسکین و یتیم و اسیر این سوره نازل شده است همان گونه که اعطای زکات در رکوع سبب نزول ایه ولایت شده است
- آثار و فواید و نیز اهمیت تشویق دیگران به اطعام، مسائلی است که اهمیت و جایگاه این مسئله را نشان میدهد. با توجه به اینکه حجم این دو بخش زیاد نیست، میتوان ذیل بخش نخست باشد.

- مناسب بود چند آیه که به اطعام مسکین اشاره کرده اند ذکر میشد.

- (به گفته مفسران، ایمان به خدا و اطعام مسکین در سوره حاقه به گونهای به یکدیگر پیوند خورده است که انگار یک چیز هستند.) شاید باید اینگونه نوشته بشود(ایمان به خدا و اطعام مسکین در آیات ۳۳ و۳۴ سوره حاقه... ) و این دو آیه می توانند لینک بشوند

- نام مقالات باید داخل گیومه بیاید.

- در پانویس گفته شده: «خمینی، تحریر الوسیله» اما در منابع آمده است: «امام خمینی، تحریر» پانویس و منابع باید هماهنگ باشند.
