پرش به محتوا

بحث:آیه ۶۴ سوره مائده

محتوای صفحه در زبان‌های دیگر پشتیبانی نمی‌شود
از ویکی شیعه
آخرین نظر: ۱۱ مه توسط M.abedini در مبحث نکاتی برای اصلاح مقاله

* پیشنهاد: سلام و ادب و خدا قوت ... ظاهرا به برخی از بخش‌های آیه یا اصلا پرداخته نشده یا کتر پرداخته شده است مانند:( غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ... ) شاید نیاز باشد اشاراتی هر چند گذرا به تمام بخش‌های آیه بشود. المیزان در باره این فراز گفته است: (وأما قوله : (غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِما قالُوا) » فهو دعاء عليهم بعذاب مشابه لما نسبوا إليه تعالى من النقص غير المناسب لساحة قدسه ، وهو مغلولية اليد وانسلاب القدرة على ما يحبه ويشاؤه ، وعلى هذا فقوله : « وَلُعِنُوا بِما قالُوا » عطف تفسير على قوله : « غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ » فإن مغلولية أيديهم مصداق لعنة الله عليهم إذ القول من الله سبحانه فعل ، ولعنه تعالى أحدا إنما هو تعذيبه بعذاب إما دنيوي أو أخروي فاللعن هو العذاب المساوي لغل أيديهم أو الأعم منه ومن غيره. وربما احتمل كون قوله : « غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ » (إلخ) إخبارا عن وقوع كلمة العذاب وهو جزاء اجترائهم على الله سبحانه بقولهم : « يَدُ اللهِ مَغْلُولَةٌ » عليهم ، والوجه الأول أقرب من الفهم. وأما قوله : « بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ » فهو جواب عن قولهم : « يَدُ اللهِ مَغْلُولَةٌ » مضروب في قالب الإضراب. والجملة أعني قوله : « يَداهُ مَبْسُوطَتانِ » كناية عن ثبوت القدرة ، وهو شائع في الاستعمال.)--Mahdi1382 (بحث) ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۴۴ (+0330)پاسخ

  • احتمال المیزان درباره این که خاموش کردن شعله آتش جنگ برافروخته شده از سوی یهودیان با اختلاف میانشان احتمال قابل تأملی است(ومن المحتمل أن يكون قوله : « كُلَّما أَوْقَدُوا » (إلخ) بيانا لقوله : « وَأَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ » (إلخ) فيعود المعنى إلى أنه كلما أثاروا حربا على النبي صلى‌الله‌عليه‌وآله والمؤمنين أطفأها الله بإلقاء الاختلاف بينهم.)--Mahdi1382 (بحث) ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۴۴ (+0330)پاسخ


نکاتی برای اصلاح مقاله

@M.abedini: با سلام و احترام نکاتی برای اصلاح مقاله عرض می‌شود:

  • مباحث آیه به خوبی منقح نشده است و حتی به تفسیر بخش‌هایی از آیه اشاره نشده است.
  • آنان به قضا و قدر معتقد بودند؟!!!! کلام آقای مکارم چنین است: «از بسيارى از رواياتى كه از طريق اهل بيت ع به ما رسيده استفاده مى‌شود كه اين آيه اشاره به اعتقادى است كه يهود در باره مساله قضا و قدر و سرنوشت و تفويض داشتند و معتقد بودند كه در آغاز خلقت خداوند همه چيز را معين كرده و آنچه بايد انجام بگيرد، انجام گرفته است و حتى خود او هم عملا نمى‌تواند تغييرى در آن ايجاد كند! »
  • به جای آوردن عبارت های عربی، باید محتوا گزارش شود.--Alikhani (بحث) ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۴ (+0330)پاسخ
سلام و عرض احترام
نکات بیان شده اصلاح و اعمال شد
با تشکر M.abedini (بحث) ‏۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۰ (+0330)پاسخ


  • @M.abedini: با سلام عرض می‌شود که خداوند در این آیه به صراحت وعده میدهد که آتش جنگ یهودیان را خاموش می‌کند. باید در بخش «وعده الهی به خاموش‌کردن جنگ یهودیان» بررسی شود که آیا تا کنون این وعده محقق شده است یا نه و کدام واقعه‌های تاریخی را مربوط به این مسئله دانسته‌اند؛ چنان‌که برخی مفسران برخی رویدادهای تاریخی را مربوط به این وعده دانسته‌اند.--Alikhani (بحث) ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۵ (+0330)پاسخ
    با سلام
    اعمال شد M.abedini (بحث) ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۶ (+0330)پاسخ