کاربر:Ms.sadeghi/صفحه تمرین
علیاکبر شیخالاسلام (۱۲۸۵-۱۳۵۰ق)[۱] از علمای اصفهان در اواخر دوران قاجار بود.[۲] او در نهضت مشروطیت با نورالله نجفی، از رهبران مشروطه، همکاری داشت[۳] در دوره چهارم مجلس شورای ملی (۱۳۰۰–۱۳۰۲ش) نماینده مردم اصفهان بود.[۴] علیاکبر پس از درگذشت برادرش، میرزا محمدحسن، در سال ۱۳۰۹ق به شیخالاسلامی (بالاترین مقام دینی از دوره صفویه تا پهلوی)[۵] اصفهان رسید.[۶] بنا بر گزارشها، وی آخرین شیخالاسلام اصفهان بود و این منصب با مشروطه از میان رفت.[۷]
شیخالاسلام عضو شرکت اسلامیّه[۸] و انجمن ولایتی اصفهان[۹] و انجمن ملّی اصفهان بود[۱۰] و در هیئت علمیه اصفهان[۱۱] و کمیته دفاع ملی[۱۲] فعالیت داشت. او پس از مشروطه ریاست دادگستری اصفهان را بر عهده گرفت، اما به دلیل اشتغال به امور دیگر استعفا داد.[۱۳] شیخالاسلام در سال ۱۳۲۵ق به هیئت مدیریت مدارس ایمانیه، علیّه و ایتام اصفهان پیوست.[۱۴]
شیخالاسلام پس از مشروطه، ریاست بَلَدیه (شهرداری) اصفهان را بر عهده داشت.[۱۵] در سالهای ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۶ق قحطی و گرانی در اصفهان رخ داد.[۱۶] بر پایه برخی گزارشات، سوءتدبیر او و سودجویی برخی افراد از عوامل این رویداد بوده است.[۱۷]
میرزا علیاکبر شیخالاسلام فرزند میرزا محمدرحیم، پیش از سال ۱۲۹۰ق در اصفهان متولد شد.[۱۸] او نوه دختری محمدباقر نجفی مسجدشاهی بود.[۱۹] در اصفهان نزد سید محمدباقر درچهای،[۲۰] محمدتقی آقا نجفی،[۲۱] جهانگیرخان قشقایی،[۲۲] آخوند کاشی[۲۳] به تحصیل پرداخت و سپس دو سال در عراق به تحصیل ادامه داد.[۲۴] او با حاج آقا رحیم ارباب، هم مباحثه بود.[۲۵]
شیخالاسلام پس از تصویب قانون متحدالشکل کردن لباس، در سال ۱۳۴۸ق، همراه با جمعی از خانواده خود از اصفهان به مشهد مهاجرت کرد.[۲۶] او در شب ۲۲ ذیالقعده سال ۱۳۵۰ق درگذشت و در مدرسه علمیه میرزا جعفر مشهد دفن شد.[۲۷] شیخالاسلام، شش فرزند پسر داشت.[۲۸]
پانویس
- ↑ فراهانی، روزشمار تاریخ معاصر ایران، ۱۳۸۵ش، ج۲، ص۲۵۶.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۴.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۵.
- ↑ فراهانی، روزشمار تاریخ معاصر ایران، ۱۳۸۵ش، ج۲، ص۲۵۶.
- ↑ دائرة المعارف جهان نوین اسلام، ج۳، ص۲۱۴.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۵.
- ↑ موحد ابطحی، ریشهها و جلوههای تشیع، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۴۵۳.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۴۵.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۴۵.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۵.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۴۷.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۴۸.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۵۵.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۵۰.
- ↑ مهدوی، تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ۱۳۶۷ش، ج۳، ص۲۳۶.
- ↑ مهدوی، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۳۵۷.
- ↑ مهدوی، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۳۵۷.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۴.
- ↑ مهدوی، تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ۱۳۶۷ش، ج۳، ص۲۳۵.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۴.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۴.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۴.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۴.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۵.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، ص۱۴۲.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۵۷.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۶۳۵.
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گلبهار، ص۱۵۸.
منابع
- فراهانی، حسن، روزشمار تاریخ معاصر ایران، تهران، موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، ۱۳۸۵ش.
- مهدوی، مصلحالدین، اعلام اصفهان، اصفهان، شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶ش.
- مهدوی، مصلحالدین، تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، قم، الهدایة، ۱۳۶۷ش.
- مهدوی، مصلحالدین، خاندان شیخ الاسلام اصفهان (از عصر صفویه تا دوران معاصر)، اصفهان، گلبهار، بیتا.
- مهدوی، مصلحالدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، اصفهان، گلدسته، ۱۳۸۴ش.
- موحد ابطحی، حجت، ریشهها و جلوههای تشیع و حوزه علمیه اصفهان در طول تاریخ، اصفهان، دفتر تبلیغات، ۱۴۱۸ق.