بحث:قانون متحدالشکل کردن لباس

• سلام وادب وخدا قوت...(قانون متحدالشکل کردن لباس یا قانون توحید لباس در دوره حکومت رضا پهلوی با هدف یکدست‌سازی پوشش مردان ایرانی تصویب شد این قانون که در دی ۱۳۰۷ش به تصویب مجلس شورای ملی رسید، روحانیانِ دارای مجوز تلبس را از پوشیدن لباس متحدالشکل معاف می‌کرد. )اگر قانون برای مردان و روحانیون بوده چگونه واقعه کشتار مسجد گوهرشاد در ۱۳۱۴ش یکی از مهم‌ترین پیامدهای تصویب این قانون دانسته شده است. با این که واقعه مسجد گوهرشاد مرتبط با واقعه کشف حجاب هم بوده است. به نظر می‌رسد توضیحی لازم دارد.--Mahdi1382 (بحث) ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۴ (+0330)
• (قانونی بود که در دوران حکومت رضا پهلوی به تصویب رسید و مطابق با آن همۀ مردان ایران بایستی در هنگام کار دولتی لباس مخصوص قضایی یا اداری بپوشند و در خارج از محل کار لباس متحدالشکل و کلاه لبه‌دار به تن کنند.)ظاهراً قانون (https://www.nlai.ir/public-journals?p_p_id=exhibitionview_WAR_nlaiportlet&p_p_lifecycle=0&p_p_col_id )مقید به مردان نبوده در منبعی که ارجاع داده‌اید آمده است: (تصویب نامه‌ای را صادر کرد که به موجب آن ، تمامی کارکنان دولت و شاگردان مدارس موظف به پوشیدن لباس متحدالشکل و لبه دار شدند.) البته در منبع دیگر قید ذکور آمده است:https://rc.majlis.ir/fa/law/show/91874

(کلیه اتباع ذکور ایران که بر حسب مشاغل دولتی دارای لباس مخصوص نیستند در داخله مملکت مکلف هستند که ملبس به لباس‌متحدالشکل بشوند و کلیه مستخدمین دولت اعم از قضایی و اداری مکلف هستند در موقع اشتغال به کار دولتی به لباس مخصوص قضایی یا اداری‌ملبس شوند و در غیر آن موقع باید به لباس متحدالشکل ملبس گردند.) Mahdi1382 (بحث) ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۷ (+0330)

• به نظر می‌رسد در مداخل مرتبط با واقعه کشف حجاب و واقعه مسجد گوهر شاد و قانون متحد الشکل کردن لباس ناخواسته خلطی صورت گرفته چون قانون سال ۱۳۰۷ ظاهرا مربوط به مردان بوده است و لی پس از سفر رضا شاه به ترکیه در سال ۱۳۱۳ قانون کشف حجاب درسال ۱۳۱۴ ابلاغ شده است پس این که واقعه گوهر شاد(۱۳۱۴) از پیامدهای قانون متحد الشکل(سال ۱۳۰۷) برشمرده بشود ظاهرا دقیق نیست.( و واقعه کشتار مسجد گوهرشاد در ۱۳۱۴ش یکی از مهم‌ترین پیامدهای تصویب این قانون دانسته شده است) Mahdi1382 (بحث) ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰ (+0330)

چند نکته

@Sultanmoradi: با سلام

1. لحن و شیوه نگارش زیاده‌نویسی دارد و گزارشی نیست. خیلی خلاصه‌تر می‌شود مقاله را اصلاح کرد. مثلا: «طبق گزارش‌ها، پس از تصویب این قانون در ادارۀ نظمیه برخی از شهرها، دایره‌ای به نام «دایرۀ تَلبُّس» تشکیل شد[۱۶] و مأموران حکومت با خشونت و توهین به روحانیون در صدد اجرای این قانون برآمدند.[۱۷] مطابق با خاطرات به جا مانده، در مواردی مأموران حکومت با ورود به مدارس علمیه عمامۀ طلبه‌ها را برمی‌­داشتند، آنها را به شهربانی می‌بردند و از آنان تعهد می‌گرفتند که لباس متحدالشکل بپوشند.[۱۸] در پی فضای به وجود آمده، گروهی از روحانیون مجبور شدند لباس روحانیت را کنار بگذارند.»

همه این پاراگراف را می‌توان در یک جمله نوشت: از برخورد عوامل شهربانی با طلبه‌ها در شهرهای مختلف و اجبار آنان به پوشیدن لباس متحدالشکل گزارش‌هایی وجود دارد...باقی مقاله هم همینطور است.

1. مشکل دیگر این است که این قانون فقط از زاویه مخالفت روحانیان دیده شده است و آن هم برای لباس خودشان. آیا بحثی درباره اینکه چنین کاری مخالف دین یا تشیع است چون تشبه به کفار است از طرف روحانیان نبوده؟ یعنی اگر لباس روحانیان را برنمی‌داشتند آنان اعتراضی نداشتند؟

Salar (بحث) ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۱ (+0330)