بحث:آیه ۳۰ سوره آل‌عمران

• سلام و ادب و خدا قوت...(فقره پایانی آیه (وَ یُحَذِّرُکُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ) ترکیبی از بیم و امید است که از یک سو هشدار می‌دهد و از سوی دیگر، بندگان را به لطف خود امیدوار می‌کند تا تعادلی بین خوف و رجاء که عامل مهم تربیت انسان است، برقرار گردد)
• پیشنهاد

المیزان از این تعبیر شدت تهدید را استفاده کرده است(وأما قوله : (وَاللّهُ رَؤُوفُ بِالْعِبَادِ) فهو ـ على كونه حاكياً عن رأفته وحنانه تعالى المتعلق بعباده كما يحكي عن ذلك الإتيان بوصف العبودية والرقية ـ دليل آخر على تشديد التهديد إذ أمثال هذا التعبير في موارد التخويف والتحذير إنما يؤتى بها لتثبيت التخويف وايجاد الإذعان بأن المتكلم ناصح لا يريد الا الخير والصلاح ، تقول : إياك أن تتعرض لي في أمر كذا فإني آليت أن لا اسامح مع من تعرض لي فيه ، انما اخبرك بهذا رأفة بك وشفقة. فيؤول المعنى ـ والله أعلم ـ الى مثل أن يقال : ان الله لرأفته بعباده ينهاهم قبلاً أن يتعرضوا لمثل هذه المعصية التي وبال أمرها واقع لا محالة من غير أن يؤثر فيه شفاعة شافع ولا دفع دافع.)المیزان، ج۳، ص۱۵۷.Mahdi1382 (بحث) ‏۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۴ (+0330)

@Mahdi1382: با سلام و تشکر از دقت تون. اصلاح شد

--R.andalibi (بحث) ‏۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۶ (+0330)

ارزیابی ۱ در تاریخ ۲۹ فروردین ۱۴۰۵

@R.andalibi:

• جملات اولیه مقاله از انتقال پیام اصلی آیه ناتوان است و وقتی مدخل بخش‌بندی ندارد این دو جمله باید به پاراگراف‌های بعدی منتقل شود.
• آیه قبلی درباره علم خداوند به درونیات و برونیات انسان است نه مطلق علم
• و همینطور آیه پیش از آن درباره رابطه مسلمانان و کفار است و با توجه به این دو آیه ادبیات تهدیدآمیز آیه ۳۰ خود را نشان می‌دهد.
• در آیه از دیدن اعمال سخن گفته نشده و تعبیر آیه حاضریافتن است.
• توضیحاتی که درباره فاصله داشتن شخص از عمل آمده نیازی نیست و چیزی هم بر خواننده نمی‌افزاید.--محمدکاظم حقانی‌فضل ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۴ (+0330)

@Mkhaghanif: با سلام. همه موارد اصلاح شد. با تشکر از زحمات--R.andalibi (بحث) ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۰ (+0330)

ارزیابی۲ در تاریخ ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵

• عبارت سرشناسه بسیار طولانی و ناگویا است.
• پیام اصلی آیه در مدخل گم‌ شده است.
• شروع کردن پاراگراف با سپس شایسته نیست.
• این که بگوییم ظاهر آیه همین معناست در واقع قضاوت نویسنده است و باید مشخص باشد که چه کسانی ظاهر آیه را تجسم اعمال دانسته‌اند.
• این جمله «گفته شده دلیل اینکه شخص نمی‌گوید ای کاش اعمال بدم نابود می‌شد، این است که او اعمالِ خود را جلوی چشمانش حاضر می‌بیند» را چند بار خواندم ولی ارتباطش را نفهمیدم. و مشخص نیست که برای چه آمده و نیازمند توضیح است. --محمدکاظم حقانی‌فضل ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۳ (+0330)

@Mkhaghanif: با سلام. اصلاحات مدنظر انجام شد. امید که مقبول افتد. --R.andalibi (بحث) ‏۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۵۴ (+0330)

ارزیابی۳ در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵

@R.andalibi:

• در پاراگراف اول گفته شده که این تهدید را ... تکمیل کرده بود. پرسش این است که کدام تهدید؟
• این مشکل از اینجا ناشی شده که پیام اصلی آیه را به جای تهدید، تجسم اعمال معرفی کرده‌ایم در حالی که پیام اصلی آیه تهدید است برای ردع مؤمنان از ولایت کفار، و علم خداوند به اعمال انسان‌ها و حاضر بودن اعمال در قیامت در واقع پشتوانه این تهدید است.
• اشکال آخر ارزیابی قبلی هم‌چنان باقی است و ارتباط آرزوی نابودی عمل با متن مشخص نیست.--محمدکاظم حقانی‌فضل ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۱ (+0330)

@Mkhaghanif: با سلام. نمیدونم چرا این مدخل طلسم شده و درست نمیشه. سعی کردم منظورتون رو متوجه بشم و طبق فرمایش شما مدخل رو اصلاح کردم. اگه باز نکته ای مونده یا دقیق بفرمایید و یا خودتون زحمت اصلاح رو بکشید. با تشکر از زحمات و شرمنده که خیلی اذیت شدید.--R.andalibi (بحث) ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۰ (+0330)