بحث:آیه ۱۲۶ سوره آل‌عمران
آخرین نظر: دیروز در ۱۴:۱۵ توسط Mahdi1382
*پیشنهاد
- سلام و ادب و خدا قوت...(...ازاین‌رو، در آیه ۱۰ سوره انفال، واژه «بِهِ» پیش از عبارت «وَلِتَطْمَئِنَّ» آمده است تا شدت انتظار آنان برای امداد الهی را نشان دهد. در جنگ احد، مسلمانان از نظر نیروی انسانی و امکانات نظامی در شرایط مناسب‌تری بودند. ازاین‌رو، در آیه ۱۲۶ سوره آل‌عمران، واژه «بِهِ» پس از فعل و فاعل آمده است که به گفته جوادی آملی، از شدت انتظار برای امداد الهی می‌کاهد) شاید بظاهر چاره‌ای از این جمله نباشد ولی بی شک چندان برای مخاطب عام مفید نیست مگر این که تقریر عوض بشود و به نکته ادبی‌اش اشاره‌ای نشود، هرچند جمله طولانی خواهد شد. ( ظاهرا برسر دوراهی ایجازِ مُخِلّ و اطنابِ مُمِلّ اگر اطنابْ مفید و گویا بود مقدم است)مثلا گفته بشود:( تعبیر ( وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ) در آیه ۱۰ سوره انفال در ادبیات عرب بیانگر شدت انتظار مسلمانان در جنگ بدر نسبت به امدادهای غیبی است و این شدت انتظارشان برخاسته از کمبود امکاناتشان نسبت به جبهه دشمن بوده است.در حالی که همین تعبیر با کمی تغییر (وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ ) درآیه ۱۲۶ سوره آل عمران بیانگر انتظار کمتر مسلمانان در جنگ احد نسبت به امدادهای غیبی بوده است و این به دلیل بهره‌مندی از شرایط مناسب‌تری از نظر نیروی انسانی و امکانات نظامی نسبت به جنگ بدر بوده است.)الامر الیکم.--Mahdi1382 (بحث) ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۱ (+0330)
* اشاره به دو نکته
- اشاره به این نکته که نزول ملائکه برای امداد به معنای استقلال آنها در امداد نیست و نصر فقط از پیشگاه ربوبی است علامه به این نکته در در ذیل آیه ۱۲۶ آل عمران اشاره کرده است. ج۴، ص۹ (والذي يفيده في هذا المقام أعني قوله : ( وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ) بالنظر إلى ما سبقه من قوله : ( وَما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْرى لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ ) هو المقام الربوبي الذي ينتهي إليه كل أمر وحكم ، و لا يكفي عنه و لا يستقل دونه شيء من الأسباب ، فالمعنى : أن الملائكة الممدين ليس لهم من أمر النصر شيء بل هم أسباب ظاهرية يجلبون لكم البشرى وطمأنينة القلب ، وإنما حقيقة النصر من الله سبحانه لا يغني عنه شيء ، وهو الله الذي ينتهي إليه كل أمر ، العزيز الذي لا يغلب ، الحكيم الذي لا يجهل.)
- نکته دیگر این که ملائکه مستقیم به قتل کفار اقدام نکردند و فقط برای دلگرمی و آرامش بخشیدن و زیاد نشان دادن جمعیت مسلمانان نازل شدند. علامه به این نکته در ذیل آیه ۱۰ انفال اشاره کرده است: ج۹، ص۲۱( قوله تعالى : « وَما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْرى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ » الضميران في قوله : « جَعَلَهُ » وقوله : « بِهِ » للإمداد بالملائكة على ما يدل عليه السياق ، والمعنى أن الإمداد بالملائكة إنما كان لغرض البشرى واطمئنان نفوسكم لا ليهلك بأيديهم الكفار كما يشير إليه قوله تعالى بعد : « إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ ».
وبذلك يتأيد ما ذكره بعضهم : أن الملائكة لم ينزلوا ليقتلوا المشركين ولا قتلوا منهم أحدا فقد قتل ثلث المقتولين منهم أو النصف علي عليه‌السلام والثلثين الباقين أو النصف سائر المسلمين. وإنما كان للملائكة تكثير سواد المسلمين حينما اختلطوا بالقوم وتثبيت قلوب المسلمين ، وإلقاء الرعب في قلوب المشركين ...)الامر الیکم.--Mahdi1382 (بحث) ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۵ (+0330)