بحث:آیه ۱۱۲ سوره مائده

• @R.andalibi:

*پیشنهاد

• سلام وادب وخدا قوت...( حواریون شک در اصل قدرت نداشتند، بلکه در پی شهود عینی برای ارتقا از مرتبه ایمان به مرتبه «اطمینان قلب» (همانند تقاضای حضرت ابراهیم(ع)) بودند)(شاید مناسب بود به این مدخل(چهار مرغ ابراهیم) اشاره‌ای می شد. در مدخل چهر مزغ آمده است:(این واقعه موجب اطمینان قلبی حضرت ابراهیم(ع) به قدرت خداوند بر احیای مردگان شد) الامر الیکم.--Mahdi1382 (بحث) ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۳ (+0330)
• (حواریون شک در اصل قدرت نداشتند، بلکه در پی شهود عینی برای ارتقا از مرتبه ایمان به مرتبه «اطمینان قلب» (همانند تقاضای حضرت ابراهیم(ع)) بودند)استناد این احتمال به المیزان ظهور در قبول کردنش از سوی المیزان است در حالی که چنین نیست عبارت المیزان این است:(منها : أن هذا السؤال لأجل تحصيل الاطمئنان بإيمان العيان لا للشك في قدرة الله سبحانه فهو على حد قول إبراهيم (عليه‌السلام) فيما حكى الله عنه : « رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَلكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ».

وفيه : أن مجرد صحة أن تسأل الآية لزيادة الإيمان واطمئنان القلب لا يصحح حمل سؤالهم عليه ولم تثبت عصمتهم كإبراهيم (عليه‌السلام) حتى تكون دليلا منفصلا يوجب حمل كلامهم على ما لا حزازة فيه بل الدليل على خلافه حيث لم يقولوا : نريد أن نأكل منها فتطمئن قلوبنا كما قال إبراهيم عليه‌السلام : « بَلى وَلكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي » بل قالوا : « نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا » فعدوا الأكل بحيال نفسه غرضا. على أن هذا الوجه إنما يستدعي تنزه قلوبهم عن شائبة الشك في قدرة الله سبحانه وأما حزازة ظاهر الكلام فعلى حالها.على أنه قد تقدم في تفسير قوله تعالى : « وَإِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى » الخ : البقرة : ٢٦٠ أن مراده عليه‌السلام لم يكن مشاهدة تلبس الموتى بالحياة بعد الموت كما عليه بناء هذا الوجه ولو كان كذلك لكان من قبيل طلب الآية بعد العيان وهو في مقام المشافهة مع ربه بل مراده مشاهدة كيفية الإحياء بالمعنى الذي تقدم بيانه.)شاید مناسب بود گفته شود این احتمال را المیزان نپدیرفته و نقد کرده است وهمانندی تقاضای حواریون را با تقاضای ابراهیم قبول ندارد. الامر الیکم.--Mahdi1382 (بحث) ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۷ (+0330)

• به بحش پایانی آیه( « قالَ اتَّقُوا اللهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ») که معمولا برمبنای المیزان جمع بندی مضمون آیه است اشاره بیشتر می شد مناسب بود(قوله تعالى : « قالَ اتَّقُوا اللهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ » توبيخ منه (عليه‌السلام) لهم لما يشتمل عليه ظاهر كلامهم من الاستفهام عن استطاعة ربه على إنزال المائدة فإن كلامهم مريب على أي حال.)شاید بار معنایی توبیخ بیشتر از هشدار باشد.الامر الیکم.--Mahdi1382 (بحث) ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۲ (+0330)

• @Mahdi1382: با سلام و تشکر از زحمات. هر سه مورد اصلاح شد.

--R.andalibi (بحث) ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۱ (+0330)