پرش به محتوا

کاربر:M.abedini/صفحه تمرین۱

از ویکی شیعه

بسم الله الرحمن الرحیم

﴿وَمَنْ يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً وَمَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ۝١٠٠ [نساء:100]﴿و هر که در راه خدا هجرت کند در زمین اقامتگاه‌های فراوان و گشایشها خواهد یافت و هر کس [به قصد] مهاجرت در راه خدا و پیامبر او از خانه اش به درآید سپس مرگش دررسد پاداش او قطعاً بر خداست و خدا آمرزنده مهربان است ۝١٠٠

مفسران ذکر کرده‌اند که این آیه درباره مردی به نام «حبیب بن ضمره لیثی» نازل شد که پیری ناتوان بود و برای هجرت به مدینه خارج شد، اما در میانه راه وفات یافت. برخی گمان کردند پاداش او ناقص است، اما آیه نازل شد که اجر او بر عهده خداست. آدرس..........

برخی مفسران با استناد به این آیه، حکم هجرت را منحصر به هجرت مکانی (از دار کفر به دار اسلام) ندانسته‌اند.

پانویس

منابع