کاربر:H.shayegh/صفحه تمرین2
اما اوتاد نزد سالکان و صوفیه، چهار تن از اولیای خداوند هستند که بر چهار رکن جهان گماشته شدهاند. بر پایه آنچه در کشف اللغات آمده است:
در مغرب: عبدالعلیم؛ در مشرق: عبدالحی؛ در شمال: عبدالمرید؛ در جنوب: عبدالقادر.
به برکت وجود آنان، جهان و آبادانی آن حفظ و نگهداری میشود.
در مجمع السلوک نیز همین معنا آمده است. در آنجا، در بیان اصطلاح صوفیه، اوتاد چهار مرد الهی معرفی شدهاند که بر چهار جهت عالم، یعنی مشرق، مغرب، جنوب و شمال، قرار دارند و خداوند به واسطه آنان آن جهات را حفظ میکند؛ زیرا آنان محل نظر و عنایت الهیاند.
در مرآة الأسرار نیز اسامی دیگری برای اوتاد ذکر شده است:
اوتاد مشرق: عبدالرحمن؛ اوتاد مغرب: عبدالودود؛ اوتاد جنوب: عبدالرحیم؛ اوتاد شمال: عبدالقدوس.
همچنین آمده است که هرگاه یکی از این اوتاد از دنیا برود، یکی از نائبان او جایگزینش میشود.
ازاینرو، چهار رکن عالم به وجود این چهار وتد آباد و استوار است؛ همانگونه که کوهها سبب استقرار و پایداری زمین شمرده میشوند. (كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم جلد : 2 صفحه : 1755 ؛ التهانوي، محمد علي؛ مكتبة لبنان ناشرون)