پرش به محتوا

ناصبی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
Shamsoddin (بحث | مشارکت‌ها)
Shamsoddin (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۶: خط ۶:
ناصبی، از ریشه نصب است. نصب در لغت به معنای برپا کردن جنگ، دشمنی، و آشکار ساختن دشمنی و غیر آن است.<ref> قاموس اللغة، احمد بن محمد بن علي مقري فيومي، ج 6، ص 833.</ref>
ناصبی، از ریشه نصب است. نصب در لغت به معنای برپا کردن جنگ، دشمنی، و آشکار ساختن دشمنی و غیر آن است.<ref> قاموس اللغة، احمد بن محمد بن علي مقري فيومي، ج 6، ص 833.</ref>


ناصبی کسی است که با علی (ع) و فرزندان او یعنی امام حسن(ع) و دیگر امامان شیعه دشمنی بورزد و یا بغض آنها را در دل داشته باشد.<ref>لسان العرب،ج1، ص762</ref> <ref>مجمع البحرین، ج2، 173</ref> برخی تظاهر و آشکار کردن دشمنی را در ناصبی بودن مطرح ساخته‌اند.
ناصبی کسی است که با علی (ع) و فرزندان او یعنی امام حسن(ع) و دیگر امامان شیعه دشمنی بورزد و یا بغض آنها را در دل داشته باشد.<ref>لسان العرب،ج1، ص762</ref> <ref>مجمع البحرین، ج2، 173</ref> برخی تظاهر و آشکار کردن دشمنی را در ناصبی بودن مطرح ساخته‌اند. بنا به گفتۀ مجمع البحرین برخی دشمنی با شیعیان رامصداق نصب می دانند و به روایتی از امام صادق(ع) استناد می کنند. <ref>مجمع البحرین، ج2، 173</ref>


==مصادیق نصب==
==مصادیق نصب==

نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۶:۲۲

ناصبی، به کسی که با اهل بیت(ع) دشمنى داشته باشد یا به آنها دشنام و ناسزا گوید گفته می‌شود.

مفهوم

ناصبی، از ریشه نصب است. نصب در لغت به معنای برپا کردن جنگ، دشمنی، و آشکار ساختن دشمنی و غیر آن است.[۱]

ناصبی کسی است که با علی (ع) و فرزندان او یعنی امام حسن(ع) و دیگر امامان شیعه دشمنی بورزد و یا بغض آنها را در دل داشته باشد.[۲] [۳] برخی تظاهر و آشکار کردن دشمنی را در ناصبی بودن مطرح ساخته‌اند. بنا به گفتۀ مجمع البحرین برخی دشمنی با شیعیان رامصداق نصب می دانند و به روایتی از امام صادق(ع) استناد می کنند. [۴]

مصادیق نصب

  • انکار فضایل اهل بیت
  • ترجیح دیگران بر آنان
  • اعتقاد به امامت و خلافت دشمنان اهل بیت
  • هتک حرمت اهل بیت
  • سبّ و دشنام ائمه
  • پیکار با اهل بیت
  • دشمنی با شیعیان

نواصب

برخی صحابه و تابعین با علی (ع) دشمنی داشتند از جمله:

  • معاویه بن ابی سفیان
  • خوارج، بیشتر خوارج ناصبی بودند.
  • یزید بن معاویه
  • حریز بن عثمان[۵] [۶] [۷]
  • اسحاق بن سوید بن هیبره عدوی[۸]
  • زیاد بن جبیر ثقفی[۹]

احکام نواصب

از نظر فقهای شیعه نواصب در حکم کفارند؛ برخی از احکام آنها عبارتند از:

  • جایز نبودن خوردن ذبیحه آنان [۱۰]
  • جایز نبودن ازدواج با آنان[۱۱] [۱۲]
  • عدم وجوب کفن و دفن و نماز میت بر آنان [۱۳]
  • عدم جواز نیابت از ناصبی در حج
  • اشکال داشتن دادن گوشت قربانی به آنها
  • جایز نبودن صدقه دادن به او[۱۴][۱۵]

پانویس

  1. قاموس اللغة، احمد بن محمد بن علي مقري فيومي، ج 6، ص 833.
  2. لسان العرب،ج1، ص762
  3. مجمع البحرین، ج2، 173
  4. مجمع البحرین، ج2، 173
  5. تهذیب التهذیب، ج2، ص34
  6. الأنساب، ج 3 ص 51
  7. حریز بن عثمان
  8. فتح الباری ص409؛ تهذیب التهذیب، ج1، ص206
  9. تهذیب التهذیب، ج3، ص308
  10. امام خمینی، ج2، ص155
  11. المقنع ج2، ص306
  12. امام خمینی، ج2، ص325
  13. نک: المقنعه، ج1، ص228، می گوید اگر میت ناصبی است تقیة بر او نماز بخوان
  14. امام خمینی، ج2، ص99
  15. رسالة النجاة، ص309

منابع

  • أبي سعيد عبد الكريم بن محمد ابن منصور التميمي السمعاني، تحقيق: عبد الله عمر البارودي، دارالنشر : دارالفكر، الطبعة: الأولى، بيروت، 1998م.
  • شيخ صدوق، محمّد بن على بن بابويه‏، تصحیح: گروه پژوهش مؤسسه امام هادى عليه السلام‏ المقنع‏، ناشر:مؤسسه امام هادى عليه السلام‏، قم، 1415ق‏.
  • المفيد، محمّد بن محمد بن النعمان العكبري، المقنعة، 1، المؤتمر العالمي لألفية الشيخ المفيد، قم، الطبعة الأولى، 1413ق.
  • امام خمينى، تحرير الوسيلة( ترجمه فارسى)، ناشر: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى، تهران، ‏1386 ش‏.
  • امام خمينى، رساله نجاة العباد، ناشر: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى، تهران، ‏1385 ش‏.

پیوند به بیرون