پرش به محتوا

کاربر:M.r.seifi/کارها: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
imported>M.r.seifi
.
imported>M.r.seifi
خط ۱: خط ۱:
'''دعای صنمی قریش'''  
'''دعای صنمی قریش'''  
==سند==
==سند==
دعای صنمی قریش  به معنای دو بت قریش است. این دعا در کتاب‌های مختلف حدیثی و ادعیه نقل شده است. از جمله کفعمی در کتاب جنة الأمان و جنة الإیمان<ref> کفعمی، کتاب جنة الأمان و جنة الإیمان، ص۵۵۲.</ref> و مجلسی در کتاب بحار الانوار به نقل از کفعمی این دعا را نقل کرده است.<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۸۵، ص۲۴۰.</ref> شیخ عباس قمی نیز در کتاب مفاتیح الجنان این دعا را نقل کرده است. مجلسی و قمی این دعا را از کفعمی نقل کرده‌اند.
صنمی قریش  به معنای دو بت قریش است. این دعا در کتاب‌های مختلف حدیثی و ادعیه نقل شده است. از جمله کفعمی در کتاب جنة الأمان و جنة الإیمان<ref> کفعمی، کتاب جنة الأمان و جنة الإیمان، ص۵۵۲.</ref> و مجلسی در کتاب بحار الانوار این دعا را نقل کرده‌اند.<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۸۵، ص۲۴۰.</ref> شیخ عباس قمی نیز در کتاب مفاتیح الجنان این دعا را نقل کرده است. مجلسی و قمی این دعا را از کفعمی نقل کرده‌اند.


شرح‌های مختلفی بر این دعا نوشته شده است که اکثر آنها در دسترس نمی‌باشد.
شرح‌های مختلفی بر این دعا نوشته شده است که اکثر آنها در دسترس نمی‌باشد.

نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۳۸

دعای صنمی قریش

سند

صنمی قریش به معنای دو بت قریش است. این دعا در کتاب‌های مختلف حدیثی و ادعیه نقل شده است. از جمله کفعمی در کتاب جنة الأمان و جنة الإیمان[۱] و مجلسی در کتاب بحار الانوار این دعا را نقل کرده‌اند.[۲] شیخ عباس قمی نیز در کتاب مفاتیح الجنان این دعا را نقل کرده است. مجلسی و قمی این دعا را از کفعمی نقل کرده‌اند.

شرح‌های مختلفی بر این دعا نوشته شده است که اکثر آنها در دسترس نمی‌باشد.

فیض کاشانی در کتاب الکلمات الطریقه نقل کرده است که هر کس این دعا را بخواند مانند کسی است که در کنار پیامبر در جنگ بدر و حنین حضور داشته است. همچنین وی نقل کرده است که امام علی (ع) در قنوت نمازهای خود این دعا را می‌خواند.[۳]

محتوا

در ابتدای این دعا دو بت بزرگ قریش سب و لعن می‌شوند. برخی بر این باورند که منظور از دو بت، برخی بزرگان اهل سنت هستند؛[۴] برخی دیگر چنین نظری را نمی‌پذیرند و اساسا این دعا را از جهت دلالت و سند غیر قابل قبول می‌دانند.[۵]

متن و ترجمه

دعای صنمی قریش

متن[۶] ترجمه
اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ العَن صَنَمَی قُرَیشٍ وَ جِبتَیها وَ طاغُوتَیها وَ إِفکَیها وَ إِبنَتَیهِما اللَّذینَ خالَفا أمرَک وَ أنکَرا وَحیَک وَ جَحَدا إِنعامَک وَ عَصَیا َرسُولَک وَ قَلَّبا دینَک وَ حَرَّفا کِتابَک وَ أحبا أعداءَک وَ جَحَدا آلاءَک وَ عَطَّلا أحکامَک وَ أبطَلا فَرائِضَک وَ ألحَدا فِی آیاتِک وَ عادَیا أولیاءَک وَ والَیا أعداءَک وَ خَرَّبا بِلادَک وَ أفسَدا عِبادَک.

اللّهُمَّ العَنهُما وَ أتباعَهُما وَ أولیاءَهُما وَ أشیاعَهُما وَ مُحِبّیهِما فَقَد أخرَبا بَیتَ النُّبُوَّة وَ رَدَما بابَه وَ نَقَضا سَقفَهُ وَ ألحَقا سَماءَهُ بِأرضِهِ وَ عالیَهُ بِسافِلِه وِ ظاهِرَهُ بِباطِنِه وَ استَأصَلا أهلَه وَ أبادا أنصارَه وَ قَتَلا أطفالَه وَ أخلَیا مِنبَرَه مِن وَصیِّه وَ وارِثِ عِلمِه وَ جَحَدا إمامَتَهُ وَ أشرَکا بِرَبِّهِما فَعَظِّم ذَنبَهُما وَ خَلِّدهُما فی سَقَرٍ وَ ما أدراکَ ما سَقَر لا تُبقی وَ لا تَذَر.

َاللّهُمَّ العَنهُم بِعَدَدِ کُلِّ مُنکَرٍأتَوهُ وَ حَقّ ٍاَخفَوهُ وَ مِنبَرٍ عََلوهُ وَ مُؤمِنٍ أرجَوهُ وَ مُنافِقٍ وَلَّوهُ وَ وَلیّ ٍآذُوهِ وَطَریدٍ آوَوهُ وَ صادِقٍ طَرَدوهُ وَ کافِرٍ نَصَرُوهُ وَ إِمامٍ َقهَرُوهُ وَ فَرضٍ غَیَّرُوهُ وَ أثَرٍ أنکَرُوهُ وَ شَرٍّ آثَرُوهُ وَ دَمٍ أراقُوهُ وَ خَیرٍ بَدَّلُوهُ وَ ُکفرٍ نَصَبُوهُ وَ إرثٍ غَصَبُوهُ وَ فَیءٍ اقتَطَعُوهُ وَ سُحتٍ اَکَلُوهُ وَ خُمسٍ استَحَلُّوهُ وَ باطِلٍ أسَّسُوهُ وَ جَورٍ بَسَطُوهُ وَ نِفاقٍ أسرَوُهُ وَ غَدرٍ أضمَرُوهُ وَ ظلمٍ نَشَرُوهُ وَ وَعدٍ أخلَفُوهُ وَ أمانٍ خانُوهُ وَ عَهدٍ نَقَضُوهُ وَ حَلالٍ حَرَّمُوهُ وَ حَرامٍ أحَلُّوهُ وَ بَطنٍ فَتَقُوهُ وَ جَنینٍ أسقَطُوهُ وَ ضِلعٍ دَقُّوهُ وَ صَکٍّ مَزَّقُوهُ وَ شَملٍ بَدَّدُوهُ وَ عَزیزٍ أذَلُّوهُ وَ ذَلیلٍ أعَزُّوهُ وَ حَقٍّ مَنَعُوهُ وَ کِذبٍ دَلَّسُوهُ وَ حُکمٍ قَلَّبَوهُ.

اللّهُمَّ العَنهُم بِکُلِّ آیَةٍ حَرَّفُوها وَ فَریضَةٍ تَرَکُوها وَ سُنَةٍ غَیَّرُوها وَ رُسُومٍ مَنَعُوها وَ أحکامٍ عَطَّلُوها وَ بَیعَةٍ نَکَسُوها وَ دَعوى أبطَلُوها وَ بَیِّنَةٍأنکَرُوها وَ حیلَةٍ أحدَثُوها وَ خیانَةٍ أورَدُوها وَ عَقَبَةٍ اِرتَقُوها وَ دِبابٍ دَحرَجُوها وَ أزیافٍ لَزَمُوها وَ شَهاداتٍ کَتَمُوها وَ وَصیَّةٍ ضَیَّعُوها.

اللّهُمَّ العَنهُما فی مَکنُونِ السِّر وَ ظاهِرِ العَلانیَةِ لَعناً کَثیراً أبَداً دائِمَاً دائِباً َسرمَداً لا انقِطاعَ لِأمَدِه وَ لا نَفادَ لِعَدَدِه لَعناً یَغدُو أوَّلُهُ وَ لا یَرُوحَ آخِرُهُ لَهُم وَ لِأعوانِهِم وَ أنصارِهِم وَ مُحِبّیهِم وَ مُوالیهِم وَ المُسَلِّمینَ لَهُم وَ المائِلینَ إلَیهِم وَ الناهِضینَ بِاحتِجاجِهِم وَ المُقتَدینَ بِکَلامِهِم وَ المُصَدِّقینَ بِأحکامِهِم.

پس چهار مرتبه بگویید : اللّهُمَّ عَذِّبهُم عَذاباً یَستَغیثُ مِنهُ أهلُ النّار آمینَ رَبَّ العالَمین

خدا درود بفرست بر حضرت محمد و ال پاک او , خدايا لعـنت کن دو بـت قريش و دو مشرک آنرا، و دو سرکرده ضلالت را، وآن دو دروغ پرداز را، و دو دختر آنان را، کسانيکه فرمانت را زير پا نـهادند، و وحي تو را نپـذيـرفتند، و نعـمت تو را انکار کردند، و نافرماني پيامبرت را کردند، و دينت را واژگون نمودند، و قـرآنـت را تحـريف کردند، و احکام تو را بي ثمر گذاردند و تـباه کردند احـکام واجـب تو را، و از در دشمني با آياتت برآمدند، و دشمني کردند. با دوستانت و دوستي کردنـد با دشمـنانـت، و شهـرهـاي تو را ويـران ساخـتند، و بـندگانت را به فساد کشاندند،

خدايا لعنت کن آن دو و پيروانشان و يارانشان و گرويدگان به آن دو و دوستانشان را، زيرا آن دو ويران ساختند خانه نبوت (وحي) را، و در آن را کاملاً بستند، و شکستد سقف آن را، و آنرا زير و رو کردند، و بالاو پايين آن را يکي کردند، و ظاهـر و باطنش را ويران کردند، و اهـل آن را از بيخ برانداختند و ياوران آن را هلاک کردند،و کودکانـشان را کشتند، و منبر نبوت را از وصيّ نبي و وارث پـيـامبر، تـهي کردند، و انـکـار کردند امـامت وصيّ پيامبر را، و مـشرک به خدا شدند، پس خدايا گناه آن دو را بزرگ شمارو براي هميشه در جهنم سقر جايشان بده، جهنمي که بندگان نمي توانند شدت عذابش را درک کنند، جهنمي که نه چيزي را باقي ميگذارد و نه رها ميسازد.

خدايا آن دو و پيروانشان را به عـدد هـر کار نـاروايي که انجام دادند لـعنـت کن، و به عدد هر حقي که مخفي داشتند، و هر منبري که به ظلـم بر آن بالا رفتند، و هر مـنـافقي. که به کار گماردند،و هر مـؤمني که تبعيد ش کردند، و هر دوست خدا که آزردند، و هر تبعيد شده اي که پناهش دادند، و هرراستـگويي که راندند، وهر کـافري. که يـاري کردنـد، و هـرامام بر حقي که مقهورش کردند وهرواجبي که آن را تـغيـير دادند، وهـردليلي که انکـارش کردنـد، وهـرامر زشتي که اختيارکردند، وخون هايي که به ناحق ريختند وهرخبري که آن را عوض کردند،و هر حکمي که خلاف ان را انجام دادند و هرکـفـري که به پا داشتند،وهر دروغي که راست جلوه دادند و هرارثـي که به زورگرفتند،و هر غنيمتي که به ناحقّ ملک خود ساختند و هر مال حـرامـي که خوردند، و هـر خمسي که براي غـير اهـلش حـلال شمردند، و هر باطلي که اساس آن را نهادند،و هر ستمي که گسترش دادند، و وعده هايي که بدان وفا نکردند، و پيمان هايي که شکستند، و حلال هايي که تحريم نمودند،و حرام هايي که حـلال کردند، وهرنـفـاقي که پنهان داشتند،و هرنيرنگي که انجـامش را به دل گرفتند، و پهـلوهايي که شکافتند، وجـنـيني که سبب سقط آن شدند استخواني که شکستند، و هر سندي که آن را دريدند، و هر اجتماعي که پـراکندند، و هر خواري که عـزت بخـشيـدند،و هر عـزيـزي که خوارش کردند، و هر حـقي کـه از صـاحبانش باز داشتند،

خدايا لـعـنـت کن آنان را به عـدد هـر آيه اي که آن را تغيير داده و تحريف کرده اند،و هر واجبي که آن را ترک کردند و هـر روش پـسنديده اي که تغيـيرش دادند، و هر حکمي که آن را وارونه کردند،و جلوي انجام ان را گرفتند. و ارحامي که انها را ازبين بردند. و هر شهادتي که مخفي داشتندو وصيتي را که ضايع گردند و ايماني که از بين بردند و ادعاي باطلي را که داشتند و بيعتي را که انکار کردند و هر نيرنگي را که انجام دادند، و هر خيـانـتي که وارد ديـن کردند، و هر گردنه اي که بالاي آن رفتند(براي کشتن پيامبر"صلي الله عليه واله") و هر تـقلبي که مـقيّد به او بودند، و هـر امانتي که به ان خيانت کردند

خـدايـا لـعنـت کن آن دو را درپنهان نهان و آشکار ظاهرلعنتي زياد، پيوسته، مدام، بي ابتدا و بي انتها، لعنتي که زمانـش پاياني ندارد و عددش را انتـهـايي نيست، لـعـنـتي که آغـازش را صـبحي باشد ولي انجامـش را شبي نباشد، لعنت تو باد بر آنان و يارانـشان و مـدد کـارانشـان و دوسـتـانـشان و پيروان آنها و آنان که به انها ايمان اوردند و کساني که خود را در اختيار آنان گذاشته اند و به آنان مـايـلنـد، و کـسـاني که ادعــاهـاي بي اسـاس آنــان را عَــلَــم کـردند. و پـيـروي کـردنـد از سخـنـان آنان، و قــضـاوت هــاي و احکام بـاطـل آنـان را تـصـديق نـمـودند.

پس چهار مرتبه بگویید : خداوندا عذاب فرما آنانرا،عذابي که استغاثه وفرياد اهل آتش ازآن عذاب بلندست. امين رب العالمين

پانویس

  1. کفعمی، کتاب جنة الأمان و جنة الإیمان، ص۵۵۲.
  2. مجلسی، بحار الانوار، ج۸۵، ص۲۴۰.
  3. فیض کاشانی، الکلمات الطریقة، ۱۳۸۷ش، ص۵۸.
  4. رجوع کنید به:‌ صدرایی خویی، فهرستگان نسخه‌های خطی، ۱۳۸۲ش، ج۹، ص۳۷۷.
  5. رجوع کنید به: علی‌نیا خطیر، «واکاوی سب و لعن از دیدگاه مذاهب اسلامی»، ص۹۶.
  6. قمی، مفاتیح الجنان، ذیل «دعای صنمی قریش».

منابع

  • فبض کاشانی، محمد بن مرتضی، الکلمات الطریقه، تهران، مدرسه عالی شهید مطهری، چاپ اول، ۱۳۸۷ش.
  • صدرایی خویی، علی، فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحدیث، ۱۳۸۲ش.