توشیهیکو ایزوتسو: تفاوت میان نسخهها
imported>Alipour صفحهای تازه حاوی «{{جا:ویرایش}} پرونده:تصویر ایزوتسو.jpg|بندانگشتی|تصویری از ایزوتسو در کتابخان...» ایجاد کرد |
(بدون تفاوت)
|
نسخهٔ ۱۹ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۲۳:۲۶
 | این مقاله هماکنون در دست ویرایش است.
این برچسب در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ توسط کاربر:Alipour برای جلوگیری از تعارض ویرایشی اینجا گذاشته شده است. اگر بیش از پنج روز از آخرین ویرایش مقاله میگذرد میتوانید برچسب را بردارید. در غیر این صورت، شکیبایی کرده و تغییری در مقاله ایجاد نکنید. |
تُوشیهیکو ایزُوتسُو، زبان شناس، فیلسوف و قرآنپژوه ژاپنی، متولد چهارم مه سال ۱۹۱۴م در توکیو. او پس از طی مراحل اولیه تحصیل، وارد دانشگاه کیو ژاپن شد و به مطالعه فلسفه و زبان شناسی پرداخت. ایزوتسو در سال ۱۹۳۷م از این دانشگاه در رشته ادبیات و فلسفه زبان، مدرک فوق لیسانس و در سال ۱۹۴۰م، مدرک دکتری خود را دریافت کرد. او را کارشناس مکاتب فلسفی از جمله صوفیه، هندوئیسم، بودیسم و تائویسم که مسلط به بیش از سی زبان زنده دنیا از جمله عربی، فارسی، سانسکریت، روسی و غیره بوده معرفی کردند. مهدی محقق برای او آثار بسیاری در حوزه عرفان و فلسفه اسلامی شمرده است. ایزوتسو، در هفدهم دی ۱۳۷۱ش در ۷۹ سالگی در شهر کاماکورای ژاپن درگذشت.
شرح احوال
توشیهیکو ایزوتسو، زبان شناس، فلیسوف و قرآنپژوه ژاپنی، او در چهارم مه سال ۱۹۱۴م در توکیو به دنیا آمد. وی پس از گذراندن دورههای اولیه تحصیل، وارد دانشگاه کی یوا شد و به مطالعه فلسفه و زبان شناسی پرداخت. وی، کارشناس مکاتب فلسفی از جمله صوفیه، هندوئیسم، بودیسم و تائویسم بود. او را مسلط به بیش از سی زبان زنده دنیا از جمله عربی، فارسی، سانسکریت، روسی و غیره دانستهاند.[۱]
در سال ۱۹۳۷م. از دانشگاه کیو در رشته ادبیات و فلسفه زبان، مدرک فوق لیسانس گرفت و در سال ۱۹۴۰م[۲] یا ۱۹۶۰م مدرک دکتری خود را در رشته ادبیات از وزارت آموزش و پرورش ژاپن دریافت کرد.[۳]
عضویت در مجامع بینالمللی
مهدی محقق درباره ایزوتسو مینویسد او در مجامع بینالمللی چهرهای آشنا و سرشناس بود و در بسیاری از انجمنها و موسسات جهان عضویت داشت[۴] از جمله:
- موسسه بینالمللی فلسفه، پاریس(فرانسه)
- انجمن بینالمللی فلسفه در قرون وسطی، لون(بلژیک)
- انجمن کانادایی ممطالعات تاریخ و فلسفه علوم، مونترال(کانادا)
- فرهنگستان زبان و ادب عرب، قاهره(مصر)[۵]
او همچنین مدتی را در انجمن فلسفه ایران در کنار سید حسین نصر، نصرالله پورجوادی، مهدی محقق و ویلیام چیتیک همکار بود.[۶] ایزوتسو، در هفدهم دی ۱۳۷۱ش مطابق با هفتم ۱۹۹۳م در ۷۹ سالگی در شهر کاماکورای ژاپن درگذشت.[۷]
آثار
ایزوتسو پس از تحصیلات و مدتی تدریس در دانشگاه توکیو، زبان عربی را در همان ایام فرامیگیرد.[۸] او در ۲۶ سالگی کتابی به زبان ژاپنی با نام تاریخ اندیشه عربی و پس از آن کتابی دیگر درباره فلسفه و عرفان در ۳۴ سالگی تالیف میکند. او در همین دوران کتابی درباره حضرت محمد(ص) به زبان ژاپنی مینویسد. [۹]
ایزوتسو از نخستین کسانی است که بحثهای معناشناختی جدید را در فهم و تفسیر معانی قرآن به کار گرفته است.[۱۰] گفتهاند، وی برای نخستین بار، قرآن را به صورت مستقیم، از عربی به ژاپنی ترجمه کرد و از همین طریق به برخی مفاهیم قرآنی دست یافت و موفق به تالیف کتابهایی با عناوین خدا و انسان در قرآن، مفاهیم اخلاقی دینی در قرآن[۱۱]و مفهوم ایمان در کلام اسلامی شد.[۱۲]
محقق، ۱۸ مورد از آن آثار او را نام میبرد و از آنها به مهمترین آثار ایزوتسو در حوزه اندیشه و تفکر اسلامی از جمله عرفان و فلسفه اسلامی یاد میکند. [۱۳]
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ شریفی، «توشی هیکو ایزوتسو».
- ↑ ایازی، پورافخم،« ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۸.
- ↑ دین پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
- ↑ محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.
- ↑ محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۵۶.
- ↑ دین پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
- ↑ ایازی، پورافخم،« ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۸.
- ↑ دین پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
- ↑ دین پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
- ↑ ایازی، پورافخم،« ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۸.
- ↑ ایازی، پورافخم،« ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، ص۷.
- ↑ دین پرست، میراث ایزوتسو، ص۴.
- ↑ محقق، «ایزوتسو هم رفت»، ص۱۶۴.
منابع
- ایازی، محمد علی، پورافخم، مریم، « ایزوتسو و نقد و بررسی دو اثر قرآنی وی»، در مجله تحقیقات علوم قرآن و حدیث، نشر دانشگاه الزهرا(س)، شماره ۳، پاییز ۱۳۹۳ش.
- شریفی، علی، «توشی هیکو ایزوتسو»، در مجله گلستان قرآن، شماره ۲۰۱، نیمه دوم اسفند 1383ش.
- دینپرست، منوچهر، «میراث ایزوتسو»، در مجله اطلاعات حکمت و معرفت، شماره 4، سال دهم،تیر 1394ش.
- محقق، مهدی، « ایزوتسو هم رفت»، در مجله تحقیقات اسلامی، شماره ۱، سال هفتم، بهار ۱۳۷۱ش.
مطالعه بیشتر
- زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی پروفسور توشی هیکو ایزوتسو، نویسنده انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چاپ اول، 1386ش.