مشهد اردهال: تفاوت میان نسخهها
imported>Emadmohseny جزبدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Naimi |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
==سلطان علی بن امام باقر(ع)== | ==سلطان علی بن امام باقر(ع)== | ||
{{اصلی|علی بن محمد باقر(ع)}} | {{اصلی|علی بن محمد باقر(ع)}} | ||
علی بن محمد باقر، فرزند | علی بن محمد باقر، فرزند بلافصل امام باقر(ع) است. در منابع غالبا از او با عنوان سلطان علی یاد میشود.براساس برخی از گزارشهای تاریخی او بنا به درخواست دوستداران [[اهل بیت(ع)]] از اهالی چهل حصران و [[فین کاشان]] در سال [[سال ۱۱۳قمری|۱۱۳ق]] به این منطقه هجرت نمود و مدت سه سال به امر تبلیغ وارشاد مردم همت گماشت. علی بن محمد سرانجام در سال [[سال ۱۱۶ هجری قمری|۱۱۶ق]] به همراه تعدادی از اهالی منطقه توسط نیروهای حکومتی به شهادت رسید. پیکر او در مشهد اردهال به خاک سپرده شد. مراسم قالی شویان هر سال در دومین جمعه مهرماه به یاد شهادت علی بن محمد، همراه با عزاداری و نوحه خوانی در مشهد اردهال برگزار میشود. | ||
==موقعیت جفرافیایی== | ==موقعیت جفرافیایی== | ||
نسخهٔ ۱ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۱۷
مَشهَد اَردَهال روستایی در ۴۰ کیلومتری غرب کاشان. به دلیل وجود بقعهی منسوب به سلطان علی بن محمد بن امام باقر (ع) بدین نام مشهور شده است. قدمت این بقعه به قرن ششم باز می گردد.
سلطان علی بن امام باقر(ع)
علی بن محمد باقر، فرزند بلافصل امام باقر(ع) است. در منابع غالبا از او با عنوان سلطان علی یاد میشود.براساس برخی از گزارشهای تاریخی او بنا به درخواست دوستداران اهل بیت(ع) از اهالی چهل حصران و فین کاشان در سال ۱۱۳ق به این منطقه هجرت نمود و مدت سه سال به امر تبلیغ وارشاد مردم همت گماشت. علی بن محمد سرانجام در سال ۱۱۶ق به همراه تعدادی از اهالی منطقه توسط نیروهای حکومتی به شهادت رسید. پیکر او در مشهد اردهال به خاک سپرده شد. مراسم قالی شویان هر سال در دومین جمعه مهرماه به یاد شهادت علی بن محمد، همراه با عزاداری و نوحه خوانی در مشهد اردهال برگزار میشود.
موقعیت جفرافیایی
مشهد اردهال (مشهد قالی) در ۴۰ کیلومتری غرب کاشان و در مسیر کاشان–دلیجان است.[۱][۲] موسی بن خزرج روایتی از امام رضا(ع) نقل می کند که در آن حضرت از موضعی به نام ارداهار تمجید کردهاست.[۳] در تاریخ قم از این موضع به عنوان یکی از روستاهای اطراف قم یاد شده است. [۴] برخی این ارداهار را همان اردهال فعلی می دانند.[۵]
تاریخچه
کاربرد مشهد برای این مقبره سابقه طولانی دارد و در کتاب النقض از آنجا با واژه مشهد یاد شده است.[۶] به نظر برخی در نسب این امامزاده تردیدی وجود ندارد.[۷]
در دوره سلجوقیان، مزار این امامزاده در آبادی کامل بوده و سید ابوالرضا فضل الله راوندی قصاید فراوانی درباره این بنا و بانیان آن سروده است. [۸]
پانویس
- ↑ نقض، عبدالجلیل قزوینی، ص۱۹۹
- ↑ شیخ عباس قمی، منتهی الامال، ص۱۳۳۰
- ↑ بحار الأنوار، ج57، ص 214
- ↑ تاريخ قم، متن، ص177
- ↑ تاريخ قم، متن، ص177
- ↑ نقض، عبدالجلیل قزوینی، ص۱۹۹
- ↑ مجموعه تاریخی مذهبی مشهد اردهال، صص26-34 به نقل از تاریخ تشیع، رسول جعفریان، ص215
- ↑ دیوان السید الامام فضل الله راوندی، صص52-53 ،به نقل از تاریخ تشیع، رسول جعفریان، ص215
منابع
- فرّخ یار، حسین، مجموعه تاریخی، مذهبی مشهد اردهال، هیئت امناء سلطان علی بن محمد باقر(ع)، چاپ اول، ۱۳۶۹ش.
- قزوینی، عبدالجلیل، نقض،سلسله انتشارات آثار ملی، تهران، ۱۳۵۸ش.
- قمی، حسن بن محمد بن حسن، تاريخ قم، مصحح محمد رضا انصاری قمی، کتابخانه آیه العظمی مرعشی نجفی، قم، 1385ش، چاپ اول.
- قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، تحقیق ناصر باقری بیدهندی، انتشارات دلیل ما، قم،اول، ۱۳۷۹ش (دو جلد در یک مجلد).
- مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار( ط- بيروت)، داراحیاءالتراث العربی، بیروت، 1403ق، چاپ دوم.
- المشاهد العتره الطاهره، مؤسسه البلاغ، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.