خالد بن معدان کلاعی: تفاوت میان نسخهها
imported>Aghaie صفحهای جدید حاوی «{{جا:ویرایش}} ابوعبداللّه خالد بن مَعْدان کلاعی، راوی و تابعی اهل شام. ==زیست ن...» ایجاد کرد |
imported>Aghaie |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
به نوشته سمعانی<ref>سمعانی، ج۵، ص۱۱۸.</ref> خالد بن معدان، که از حاکم حمص، به دلیل پوشیدن لباس حریر، ناخرسند بود، به طرسوس رفت و در همانجا درگذشت. | به نوشته سمعانی<ref>سمعانی، ج۵، ص۱۱۸.</ref> خالد بن معدان، که از حاکم حمص، به دلیل پوشیدن لباس حریر، ناخرسند بود، به طرسوس رفت و در همانجا درگذشت. | ||
==زندگی علمی== | |||
===مشایخ=== | |||
خالد، به گفته خودش، هفتاد تن از صحابه پیامبر را درک کرده است.<ref>رجوع کنید به مِزّی، ج۸، ص۱۷۰.</ref> او از کسانی چون ثوبان غلام پیامبر، عبداللّه بن حُنَین، یزید بن خُمَیر یزَنی و کسان دیگری روایت نقل کرده است و از او کسانی چون ابراهیم بن ابی عَبْله مَقدسی، اَحْوَصبن حکیمبن عُمَیربن اسود، صفوانبن عمرو حُدَیث نقل کردهاند.<ref>مِزّی، ج۸، ص۱۶۸ـ۱۶۹.</ref> | |||
وی یکی از مراجع فقهی زمان خود بوده و برای حل اختلافات فقهی نزد او میرفتهاند<ref>رجوع کنید به مزّی، ج۸، ص۱۷۰.</ref> به او کتابی حاوی شماری حدیث نسبت داده شده است.<ref>مزّی، ج۸، ص۱۷۰؛ ذهبی، ۱۴۰۱ـ۱۴۰۹، ج۴، ص۵۳۸.</ref> وی احتمالا تألیفات دیگری نیز داشته، ولی از آنها اطلاعی در دست نیست.<ref>رجوع کنید به احمدی میانجی، ج۱، ص۶۸۳.</ref> | |||
== منابع امامی== | |||
در منابع امامی، عمده روایات نقل شده از او، به روایت ثَور بن یزید است که عموم این روایات درباره فضائل علی(ع) است.<ref>برای نمونه رجوع کنید به ابن بابویه، ج۲، ص۳۶۳؛ خزاز رازی، ص۱۱۱ـ۱۱۲.</ref> ابن سعد<ref>ابن سعد، ج۷، ص۴۵۵.</ref> وی را جزو طبقه سوم تابعیان اهل شام نام برده است. | |||
ابن شهرآشوب<ref>ابن شهرآشوب، ج۳، ص۲۶۳.</ref> ضمن نقل اشعاری از خالد، به اعتراض وی به [[یزید بن معاویه|یزید]] در به [[شهادت]] رساندن [[امام حسین]](ع) در کربلا اشاره کرده است، هرچند وی ریاست شرطه را در زمان یزید برعهده داشته است.<ref>ابن عساکر، ج۱۶، ص۱۸۹.</ref> | |||
==منابع اهل سنت== | |||
منابع رجالی اهل سنّت، مانند عِجلی<ref>عِجلی، ج۱، ص۳۳۲.</ref> و نسائی،<ref>رجوع کنید به مزّی، ج۸، ص۱۶۹.</ref> او را ثقه دانستهاند و حاکم نیشابوری<ref>حاکم نیشابوری، ج۲، ص۶۰۰.</ref> اِسناد او به صحابه را صحیح شمرده است؛ با این حال، از او، به دلیل تدلیس و ارسال در نقل حدیث، خرده گرفتهاند<ref>رجوع کنید به ذهبی، ۱۳۸۸ـ۱۳۹۰، ج۱، ص۹۳ـ۹۴؛ همو، ۱۴۰۱ـ۱۴۰۹، ج۴، ص۵۳۷.</ref> خالد به دانش اندوزی توجه فراوانی داشت. بزرگان معاصرش، وی را ستودهاند. | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس|اندازه=ریز|3}} | {{پانویس|اندازه=ریز|3}} | ||
نسخهٔ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۶:۳۵
 | این مقاله هماکنون در دست ویرایش است.
این برچسب در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴ توسط [[کاربر:{{{کاربر}}}]] برای جلوگیری از تعارض ویرایشی اینجا گذاشته شده است. اگر بیش از پنج روز از آخرین ویرایش مقاله میگذرد میتوانید برچسب را بردارید. در غیر این صورت، شکیبایی کرده و تغییری در مقاله ایجاد نکنید. |
ابوعبداللّه خالد بن مَعْدان کلاعی، راوی و تابعی اهل شام.
زیست نامه
منش زندگی
درباره زندگی وی اطلاعات چندانی در دست نیست. وی از قبیله کلاع بود که اغلب در حِمْص اقامت داشتند.[۱] او از جمله زاهدان و عابدان روزگار خویش به شمار میرفت و در کثرت عبادت و تقوا زبانزد همگان بود.[۲] ابونعیم اصفهانی[۳] نمونه هایی از گفتههای زهدآمیز وی را نقل کرده است.
حضور در جنگ
خالد در جنگهای منطقه روم شرقی نیز حضور مؤثری داشت.[۴] طبری[۵] از حضور او در حمله به قسطنطنیه در سال ۹۸ق سخن گفته است.
درگذشت
به نوشته سمعانی[۶] خالد بن معدان، که از حاکم حمص، به دلیل پوشیدن لباس حریر، ناخرسند بود، به طرسوس رفت و در همانجا درگذشت.
زندگی علمی
مشایخ
خالد، به گفته خودش، هفتاد تن از صحابه پیامبر را درک کرده است.[۷] او از کسانی چون ثوبان غلام پیامبر، عبداللّه بن حُنَین، یزید بن خُمَیر یزَنی و کسان دیگری روایت نقل کرده است و از او کسانی چون ابراهیم بن ابی عَبْله مَقدسی، اَحْوَصبن حکیمبن عُمَیربن اسود، صفوانبن عمرو حُدَیث نقل کردهاند.[۸]
وی یکی از مراجع فقهی زمان خود بوده و برای حل اختلافات فقهی نزد او میرفتهاند[۹] به او کتابی حاوی شماری حدیث نسبت داده شده است.[۱۰] وی احتمالا تألیفات دیگری نیز داشته، ولی از آنها اطلاعی در دست نیست.[۱۱]
منابع امامی
در منابع امامی، عمده روایات نقل شده از او، به روایت ثَور بن یزید است که عموم این روایات درباره فضائل علی(ع) است.[۱۲] ابن سعد[۱۳] وی را جزو طبقه سوم تابعیان اهل شام نام برده است.
ابن شهرآشوب[۱۴] ضمن نقل اشعاری از خالد، به اعتراض وی به یزید در به شهادت رساندن امام حسین(ع) در کربلا اشاره کرده است، هرچند وی ریاست شرطه را در زمان یزید برعهده داشته است.[۱۵]
منابع اهل سنت
منابع رجالی اهل سنّت، مانند عِجلی[۱۶] و نسائی،[۱۷] او را ثقه دانستهاند و حاکم نیشابوری[۱۸] اِسناد او به صحابه را صحیح شمرده است؛ با این حال، از او، به دلیل تدلیس و ارسال در نقل حدیث، خرده گرفتهاند[۱۹] خالد به دانش اندوزی توجه فراوانی داشت. بزرگان معاصرش، وی را ستودهاند.
پانویس
- ↑ سمعانی، ج۵، ص۱۱۸.
- ↑ رجوع کنید به ابونعیم اصفهانی، ج۵، ص۲۱۰.
- ↑ ابونعیم اصفهانی، ج۵، ص۲۱۰ـ ۲۲۱.
- ↑ رجوع کنید به مزّی، ج۸، ص۱۷۰.
- ↑ طبری، ج۶، ص۵۳۰.
- ↑ سمعانی، ج۵، ص۱۱۸.
- ↑ رجوع کنید به مِزّی، ج۸، ص۱۷۰.
- ↑ مِزّی، ج۸، ص۱۶۸ـ۱۶۹.
- ↑ رجوع کنید به مزّی، ج۸، ص۱۷۰.
- ↑ مزّی، ج۸، ص۱۷۰؛ ذهبی، ۱۴۰۱ـ۱۴۰۹، ج۴، ص۵۳۸.
- ↑ رجوع کنید به احمدی میانجی، ج۱، ص۶۸۳.
- ↑ برای نمونه رجوع کنید به ابن بابویه، ج۲، ص۳۶۳؛ خزاز رازی، ص۱۱۱ـ۱۱۲.
- ↑ ابن سعد، ج۷، ص۴۵۵.
- ↑ ابن شهرآشوب، ج۳، ص۲۶۳.
- ↑ ابن عساکر، ج۱۶، ص۱۸۹.
- ↑ عِجلی، ج۱، ص۳۳۲.
- ↑ رجوع کنید به مزّی، ج۸، ص۱۶۹.
- ↑ حاکم نیشابوری، ج۲، ص۶۰۰.
- ↑ رجوع کنید به ذهبی، ۱۳۸۸ـ۱۳۹۰، ج۱، ص۹۳ـ۹۴؛ همو، ۱۴۰۱ـ۱۴۰۹، ج۴، ص۵۳۷.