محمد بن علی اسدی حلی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
| سبک = | | سبک = | ||
| استادان = [[سید فخار بن معد موسوی|سید فخار بن معدّ موسوی]] | | استادان = [[سید فخار بن معد موسوی|سید فخار بن معدّ موسوی]] | ||
| شاگردان = [[علامه حلی]]، [[حسن بن داوود حلی|ابن داوود حلى]]، [[ | | شاگردان = [[علامه حلی]]، [[حسن بن داوود حلی|ابن داوود حلى]]، [[عبدالکریم بن طاووس]] | ||
| شهر خانگی = | | شهر خانگی = | ||
| تلویزیون = | | تلویزیون = | ||
نسخهٔ ۲۸ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۲۳:۴۱
| اطلاعات کلی | |
|---|---|
| دین | اسلام |
| مذهب | امامیه |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | سید فخار بن معدّ موسوی |
| شاگردان | علامه حلی، ابن داوود حلى، عبدالکریم بن طاووس |
مفیدالدین ابوعبدالله محمد بن على اسدی حلى، مشهور به ابن جهیم، متكلم، فقیه و اصولى شیعى در سده ۷ق.
نسب
نام جد بزرگ او را ابن طاووس[۱] به صورت جهم ضبط كرده است.[۲]
تولد و وفات
از تاریخ تولد و وفات وی اطلاعى در دست نیست، ولی از بررسى احوال مشایخ و راویان وی مىتوان نتیجه گرفت كه معاصر و در طبقه محقق حلی(متوفی ۶۷۶ق) بوده است.
شهرت علمی
از آنچه علامه حلی درباره ملاقات خواجه نصیرالدین طوسی با محقق حلی در حله و گفت و گوی آن دو نقل كرده، چنین برمىآید كه ابن جهیم یكى از سرآمدان عصر خود در اصول عقاید و اصول فقه بوده است[۳]، افزون بر این، فقاهت وی مورد اذعان علامه حلى[۴] و ابن طاووس[۵] نیز بوده است.
حر عاملی او را ادیب و شاعر نیز دانسته است.[۶]
شخصیت حدیثی
اسناد روایات مختلف[۷] نشان مىدهد كه ابن جهیم از مشایخ اجازه نیز بوده و حر عاملى [۸] وی را صدوق دانسته است.
مشایخ و شاگردان
از مشایخ او سید فخار بن معدّ موسوی قابل ذكر است.[۹]
در میان راویان و شاگردان وی نیز نام كسانى چون علامهحلّى [۱۰]، تقىالدین حسن بن على بن داوود حلى[۱۱] و سید عبدالكریم بن طاووس[۱۲] به چشم مىخورد.
از یك سند شهید اول[۱۳] برمىآید كه سید مجدالدین محمد بن علی پدر عمیدالدین نیز بدون واسطه از وی روایت كرده است.
پانویس
- ↑ فرحة الغری، ص ۱۰۹
- ↑ برای آگاهى از نام و نسب وی نیز نك: الاربعون حدیثا، ص۳۰؛ امل الامل، ج۲، ص۲۵۴؛ لؤلؤة البحرین، ص۲۶۵
- ↑ بحارالانوار، ج۱۰۴، ص۶۴
- ↑ بحارالانوار، ج۱۰۴، ص۶۴
- ↑ فرحة الغری، ص ۱۰۹
- ↑ لؤلؤة البحرین، ج۲، ص۲۵۳
- ↑ رجال حلى، ص۸؛ فرحة الغری، ص ۱۰۹؛ الاربعون حدیثا، ص ۳۰، ۷۸، ۸۷
- ↑ لؤلؤة البحرین، ج۲، ص۲۵۳
- ↑ رجال حلى، ص۸؛ فرحة الغری، ص ۱۰۹
- ↑ بحارالانوار، ج۱۰۴، ص۶۴
- ↑ رجال حلى، ص۷-۸
- ↑ فرحة الغری، ص ۱۰۹
- ↑ الاربعون حدیثا، ص۸۷
منابع
- ابن طاووس، عبدالکریم، فرحة الغری، نجف، ۱۳۶۸ق /۱۹۴۹م؛
- بحرانی، یوسف، لؤلؤة البحرین، به کوشش محمد صادق آل بحر العلوم، قم، مؤسسه آل البیت؛
- حر عاملی، محمد، امل الامل، به کوشش احمد حسینی، بغداد، ۱۳۸۵ق /۱۹۶۵م؛
- حلی، حسن، رجال، به کوشش جلال الدین محدث، تهران، ۱۳۴۲ش؛
- شهید اول، محمد، الاربعون حدیثاً، قم، ۱۴۰۷ق /۱۹۸۷م؛
- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، ۱۴۰۳ق /۱۹۸۳م.
پیوند به بیرون
- منبع مقاله: دایرة المعارف بزرگ اسلامی