الآراء و الدیانات (کتاب): تفاوت میان نسخهها
imported>Mahboobi جزبدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Mahboobi جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
کتابی درباره عقاید و باورهای پیروان ادیان و مذاهب و مکتبهای گوناگون کلامی و فلسفی به زبان عربی نوشته [[حسن بن موسی نوبختی|ابومحمدحسن بن موسی نوبختی]] (د ح 310ق)، فیلسوف و منجم و متکلم شیعی ایرانی و نویسنده کتاب فرق الشیعه که بارها به چاپ رسیده است. | '''الآراء و الدیانات''' کتابی درباره عقاید و باورهای پیروان ادیان و مذاهب و مکتبهای گوناگون کلامی و فلسفی به زبان عربی نوشته [[حسن بن موسی نوبختی|ابومحمدحسن بن موسی نوبختی]] (د ح 310ق)، فیلسوف و منجم و متکلم شیعی ایرانی و نویسنده کتاب فرق الشیعه که بارها به چاپ رسیده است. | ||
از کتاب الآراء والدیانات اثری به دست نیست، لیکن مطالب آن به گونه گستردهای در کتابهای اسلامی مربوط به این موضوع بازتاب یافته است و این نشان میدهد که این کتاب از آوازهای بلند و نیکو برخوردار بوده است. | از کتاب الآراء والدیانات اثری به دست نیست، لیکن مطالب آن به گونه گستردهای در کتابهای اسلامی مربوط به این موضوع بازتاب یافته است و این نشان میدهد که این کتاب از آوازهای بلند و نیکو برخوردار بوده است. | ||
نسخهٔ ۲۴ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۱۵:۰۱
الآراء و الدیانات کتابی درباره عقاید و باورهای پیروان ادیان و مذاهب و مکتبهای گوناگون کلامی و فلسفی به زبان عربی نوشته ابومحمدحسن بن موسی نوبختی (د ح 310ق)، فیلسوف و منجم و متکلم شیعی ایرانی و نویسنده کتاب فرق الشیعه که بارها به چاپ رسیده است.
از کتاب الآراء والدیانات اثری به دست نیست، لیکن مطالب آن به گونه گستردهای در کتابهای اسلامی مربوط به این موضوع بازتاب یافته است و این نشان میدهد که این کتاب از آوازهای بلند و نیکو برخوردار بوده است.
اهمیت
ابنندیم، نوبختی و خاندانش را به دوستداری علی(ع) و اولاد او ستوده و گفته است: او کتابهای بسیار گرد میآورد و شمار فراوانی از آن را به خط خود استنساخ میکرد. وی را کتاب الآراء والدیانات است که آن را به پایان نرسانده است.[۱] احمد بن علی نجاشی (د 450ق) نیز او را به عنوان متکلمی مبرّز میستاید و میگوید: الآراء والدیانات کتابی بزرگ و نیکوست که من آن را بر استادم ابوعبداللّه (محمدبن محمدبن نعمانبن عبدالسلام معروف به شیخ مفید، د 413ق) خواندهام.[۲]
همچنین سیدبن طاووس (د 664ق) میگوید: کتاب الآراء والدیانات نوبختی اکنون در نزد من است و من از این کتاب به آگاهی وی از علم نجوم پی بردم.[۳]
موقعیت کتاب در میان آثار دیگر
نیمه دوم سده 3ق که نوبختی در آن میزیسته، روزگار جوش و خروش اندیشههای گوناگون و کشاکش آزاد فرقهها با یکدیگر بوده است. درگیری زبانی و قلمی به ارزیابی باورهای مخالف منحصر نمیشده، بلکه به شرح و نگارش تاریخ آن فرقهها و عقاید ایشان نیز میکشیده است. همزمان با او یا اندکی پیش و پس از وی، کسان بساری به این کار دست یازیدهاند که اقبال آشتیانی برخی از ایشان را یاد کرده است.[۴]
با اینهمه، آقابزرگ تهرانی او را نخستین دانشمند مسلمان میداند که درباره ملل و نحل و آراء و فرقهها کتاب نوشته است. دیگر کسانی که در این زمینه چیزی نوشتهاند، همگی متأخر از او بودهاند: ابوبکر باقلانی (د 403ق)، ابومنصور عبدالقاهربن طاهر بغدادی (د 429ق)، ابوبکر احمدبن محمد اصفهانی (د ح 451ق)، ابنحزم (د 456ق)، شهرستانی (د 548ق) و جز ایشان.[۵]
محتوا
کتاب الآراء والدیانات را نویسندگان پس از نوبختی مانند مسعودی (د 346ق)، ابنجوزی (د 597ق)، ابنابی الحدید (د 655ق) و دیگران در دست داشتهاند. از اشارات آنان میتوان استنباط کرد که الآراء والدیانات حاوی مطالبی بدین شرح بوده است: عقاید سوفسطاییان، عقاید ثنویان، عقاید فیلسوفان یونان، مذاهب هند و باورهای هندوان، مذاهب صابئیان و مجوستان، آرای منجمان و اصحاب فلک، عقیهد جهمبن صفوان، مذهب هشامبن حکم در تشبیه و تجسیم، عقاید مقاتلبن سلیمان و نعیمبن حماد و داوود جواربی از متکلمان شیعی و عقاید فیلسوفان رواقی.[۶] کتابی درباره عقاید و باورهای پیروان ادیان و مذاهب و مکتبهای گوناگون کلامی و فلسفی به زبان عربی نوشته ابومحمدحسن بن موسی نوبختی (د ح 310ق)، فیلسوف و منجم و متکلم شیعی ایرانی و نویسنده کتاب فرق الشیعه که بارها به چاپ رسیده است.
از کتاب الآراء والدیانات اثری به دست نیست، لیکن مطالب آن به گونه گستردهای در کتابهای اسلامی مربوط به این موضوع بازتاب یافته است و این نشان میدهد که این کتاب از آوازهای بلند و نیکو برخوردار بوده است.
اهمیت
ابنندیم، نوبختی و خاندانش را به دوستداری علی(ع) و اولاد او ستوده و گفته است: او کتابهای بسیار گرد میآورد و شمار فراوانی از آن را به خط خود استنساخ میکرد. وی را کتاب الآراء والدیانات است که آن را به پایان نرسانده است.[۷] احمد بن علی نجاشی (د 450ق) نیز او را به عنوان متکلمی مبرّز میستاید و میگوید: الآراء والدیانات کتابی بزرگ و نیکوست که من آن را بر استادم ابوعبداللّه (محمدبن محمدبن نعمانبن عبدالسلام معروف به شیخ مفید، د 413ق) خواندهام.[۸]
همچنین سیدبن طاووس (د 664ق) میگوید: کتاب الآراء والدیانات نوبختی اکنون در نزد من است و من از این کتاب به آگاهی وی از علم نجوم پی بردم.[۹]
موقعیت کتاب در میان آثار دیگر
نیمه دوم سده 3ق که نوبختی در آن میزیسته، روزگار جوش و خروش اندیشههای گوناگون و کشاکش آزاد فرقهها با یکدیگر بوده است. درگیری زبانی و قلمی به ارزیابی باورهای مخالف منحصر نمیشده، بلکه به شرح و نگارش تاریخ آن فرقهها و عقاید ایشان نیز میکشیده است. همزمان با او یا اندکی پیش و پس از وی، کسان بساری به این کار دست یازیدهاند که اقبال آشتیانی برخی از ایشان را یاد کرده است.[۱۰]
با اینهمه، آقابزرگ تهرانی او را نخستین دانشمند مسلمان میداند که درباره ملل و نحل و آراء و فرقهها کتاب نوشته است. دیگر کسانی که در این زمینه چیزی نوشتهاند، همگی متأخر از او بودهاند: ابوبکر باقلانی (د 403ق)، ابومنصور عبدالقاهربن طاهر بغدادی (د 429ق)، ابوبکر احمدبن محمد اصفهانی (د ح 451ق)، ابنحزم (د 456ق)، شهرستانی (د 548ق) و جز ایشان.[۱۱]
محتوا
کتاب الآراء والدیانات را نویسندگان پس از نوبختی مانند مسعودی (د 346ق)، ابنجوزی (د 597ق)، ابنابی الحدید (د 655ق) و دیگران در دست داشتهاند. از اشارات آنان میتوان استنباط کرد که الآراء والدیانات حاوی مطالبی بدین شرح بوده است: عقاید سوفسطاییان، عقاید ثنویان، عقاید فیلسوفان یونان، مذاهب هند و باورهای هندوان، مذاهب صابئیان و مجوستان، آرای منجمان و اصحاب فلک، عقیهد جهمبن صفوان، مذهب هشامبن حکم در تشبیه و تجسیم، عقاید مقاتلبن سلیمان و نعیمبن حماد و داوود جواربی از متکلمان شیعی و عقاید فیلسوفان رواقی.[۱۲]
پانویس
منابع
- آقابزرگ، الذریعه، ج1، ص34-35، ج16، ص179.
- ابنجوزی، عبدالرحمن، تابیس ابلیس، بیروت، دارالکتبالعلمیه، 1368ق، ص 83.
- ابنحزم، علیبن احمد، الفصل فی الملل والاهواء والنحل، بیروت، دارالمعرفه، 1975م، ص 194.
- ابنطاووس، علیبن موسی، فرجالمهموم، قم، منشورات الرضی، 1363ش.
- ابنندیم، محمدبن اسحاق، الفهرست، بیروت، دارالمعرفه، 1398ق.
- اقبال، عباس، خاندان نوبختی، تهران، طهوری، 1357ش، ص 140.
- خطیب بغدادی، احمدبن علی، تاریخ بغداد، بیروت، دارالکتب العربیه، صص 93-94.
- قهپایی، عنایهاللّه علی، مجمع الرجال، قم، اسماعیلیان، 1384ق، ج2، ص157.
- مامقانی، عبداللّه، تنقیح المقال، نجف، 1350ق، ج1، ص311-312.
- مسعودی، علیبن حسین، التنبیه والاشراف، بیروت، دارصعب، ص 343.
- مسعودی، علیبن حسین، مروج الذهب، بیروت، دارالاندلس، 1385ق، ج1، ص94.
- نجاشی، احمدبن علی، رجال، قم، مکتبه الداوری، 1397ق.
پیوند به بیرون
منبع مقاله دایره المعارف بزرگ اسلامی