کاربر:Shaker/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
| خط ۶: | خط ۶: | ||
این آیه عطف به آیه اول این سوره دانسته شده است که حاکی از نزول قرآن از جانب پروردگار است ولی اکثر مردم از ایمان آوردن به آن خودداری میکنند.<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۱۱، ص۳۸۳.</ref> | این آیه عطف به آیه اول این سوره دانسته شده است که حاکی از نزول قرآن از جانب پروردگار است ولی اکثر مردم از ایمان آوردن به آن خودداری میکنند.<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۱۱، ص۳۸۳.</ref> | ||
==روایات== | |||
امام علی(ع): دانش کسی که علم من الکتاب دارد به اندازه تر شدن بال مگسی از آب دریا نسبت به کسی که علم کتاب دارد. تمام علومی که بر آدم و دیگر پیامبران نازل شده، نزد اهلبیت پیامبر است.<ref>قمی، تفسیر القمی، ۱۳۶۳ش، ج۱، ص۳۶۷.</ref> | |||
==شخصیت عالم به کتاب== | ==شخصیت عالم به کتاب== | ||
نسخهٔ ۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۶
آیه ۴۳ سوره رعد
شرح و توضیح
در ابتدای آیه ۴۳ سوره رعد، سخن کافران خطاب به حضرت محمد(ص) نقل شده است که طی آن پیامبری وی را انکار کردهاند.[۱] خداوند در ادامه آیه شهادت خود بر نبوت پیامبر(ص) فرد یا افرادی که دارای علم کتاب هستند را برای اثبات پیامبری او کافی دانسته است.[۲] مفسران شهادت خدا را به اعطای معجزات به پیامبر(ص) برای اثبات نبوتش تفسیر کردهاند.[۳]
این آیه عطف به آیه اول این سوره دانسته شده است که حاکی از نزول قرآن از جانب پروردگار است ولی اکثر مردم از ایمان آوردن به آن خودداری میکنند.[۴]
روایات
امام علی(ع): دانش کسی که علم من الکتاب دارد به اندازه تر شدن بال مگسی از آب دریا نسبت به کسی که علم کتاب دارد. تمام علومی که بر آدم و دیگر پیامبران نازل شده، نزد اهلبیت پیامبر است.[۵]
شخصیت عالم به کتاب
به نقل از امام باقر(ع) [۶] و محمد بن حنفیه[۷]
در برابر ادعای فرزند عبدالله بن سلام امام صادق(ع) تأکید میکند که این سخن دروغ است و این آیه درباره علی بن ابی طالب نازل شده است.[۸] طبق روایتی از امام باقر(ع) این آیه در شأن علی بن ابی طالب پس از پیامبر و در شأن ائمه بعد از او نازل شده است.[۹]
امام صادق(ع) فرمود: این آیه درباره ما است که علی اولین ما و برترین ما است بعد از پیامبر(ص)[۱۰]
پیامبر(ص) در جواب ابوسعید خدری که درباره کسی که علم کتاب در نزد او است پرسید گفت: او برادرم علی بن ابی طالب است.[۱۱]
حضرت علی آن را برترین فضیلت خود دانسته است.[۱۲]
قرائت غیر مشهور
ب
اثبات فضیلت ائمه
- برتری بر برخی پیامبران: امام علی(ع) با استفاده از آیهای که از انتقال تخت پادشاهی بلقیس از سبا (یمن) به نزد حضرت سلیمان سخن به میان آورده و کسی که این کار غیرعادی را انجام داد، عالم به بخشی از کتاب معرفی میکند، میگوید که به شهادت این آیه، من عالم به همه کتابهایی که بر پیامبران نازل شده است.[۱۳] [۱۴]
- برتری بر سلیمان: امام صادق(ع) فرمود که سلیمان تنها یک حرف از اسم اعظم الهی داشت اما من تمام علم کتاب را دارم و نزد علی(ع) علم الکتاب بود.[۱۵]
- برتری بر پیامبران اولیالعزم: امام صادق درباره برتری امام علی بر پیامبران اولیالعزم: خدا در قرآن درباره حضرت موسی فرمود: ما در الواح از هر چیز موعظهای برای او نوشتیم و درباره عیسی فرمود برخی از چیزهایی که در آن اختلاف دارید برای شما تبیین میکنم و نه فرمود همه چیز؛ درحالی که درباره امام علی(ع) آورده که علم کتاب در نزد او است و خدا فرموده که هر رطب و یابسی در کتاب مبین است که علم آن در نزد او است.[۱۶]
- این که خدا حضرت علی(ع) در کنار خود قرار داده و شهادت خود و او را برای اثبات پیامبری حضرت محمد(ص) کافی دانسته است، فضیلتی برای آن حضرت به شمار میرود.[۱۷]
آیات مشابه
- لکن الله یشهد بما انزل انزله بعلمه و الملائکة یشهدون
- و شهد شاهد من بنیاسرائیل
- قل کفی بالله بینی و بینکم شهیدا
پانویس
- ↑ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۱۹، ص۵۴.
- ↑ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۱۹، ص۵۴.
- ↑ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۱۹، ص۵۴.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۱۱، ص۳۸۳.
- ↑ قمی، تفسیر القمی، ۱۳۶۳ش، ج۱، ص۳۶۷.
- ↑ ثعلبی، الکشف و البیان عن تفسیر القرآن، ۱۴۳۶ق، ج۱۵، ص۳۴۵؛ قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ۱۳۸۴ق، ج۹، ص۳۳۶.
- ↑ قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ۱۳۸۴ق، ج۹، ص۳۳۶؛ ثعلبی، الکشف و البیان عن تفسیر القرآن، ۱۴۳۶ق، ج۱۵، ص۳۴۶.
- ↑ عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۲۲۰.
- ↑ عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۲۲۱.
- ↑ صفار، بصائر الدرجات، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۲۱۶.
- ↑ صدوق، الامالی، ۱۳۷۶ش، ۵۶۵.
- ↑ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۲، ص۵۲۱.
- ↑ طبری آملی، نوادر المعجزات فی فضائل ائمة الهداة، ۱۴۲۷ق، ۸۹.
- ↑ قمی، تفسیر القمی، ۱۳۶۳ش، ج۱، ص۳۶۷.
- ↑ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۲، ص۵۲۴.
- ↑ استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العترة الطاهره، ص۲۴۳-۲۴۴.
- ↑ استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العترة الطاهره، ص۲۴۵.
منابع
- استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العترة الطاهره، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
- ثعلبی، احمد ابراهیم، الکشف و البیان عن تفسیر القرآن، تحقیق گروهی از پژوهشگران، جده، دار التفسیر، چاپ اول، ۱۴۳۶ق.
- حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، تحقیق هاشم رسولی، قم، اسماعیلیان، چاپ چهارم، ۱۴۱۵ق.
- صدوق، محمد بن علی، الامالی، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش.
- صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات، قم، مکتبه آیت الله المرعشی النجفی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق.
- طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۳۹۰ق.
- طبری آملی صغیر، محمد بن جریر بن رستم، نوادر المعجزات فی مناقب ائمة الهداة، قم، دلیل ما، چاپ اول، ۱۴۲۷ق.
- عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیاشی، تهران، مکتبة العلمیة الاسلامیه، ج۱، ۱۳۸۰ش.
- فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ سوم، ۱۴۲۰ق.
- قرطبی، محمد بن احمد، الجامع لاحکام القرآن، قاهره، دار الکتب المصریه، چاپ دوم، ۱۳۸۴ق.
- قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، قم، دار الکتب، چاپ سوم، ۱۳۶۳ش.