پرش به محتوا

حوقله: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۰ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۳ نوامبر ۲۰۱۴
بدون خلاصۀ ویرایش
imported>Jalalyaghmoori
(فارسی سازی اعداد و حذف لینک اضافی)
imported>Eahmadian
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
[[پرونده:Hoghalah7.jpg|بندانگشتی]]
[[پرونده:Hoghalah7.jpg|بندانگشتی]]
[[پرونده:Hoghalah.jpg|بندانگشتی]]
[[پرونده:Hoghalah.jpg|بندانگشتی]]
'''حَوْقَلَه''' یا '''حَوْلَقَه'''، تعبیر دیگری<ref>مصدر منحوت</ref> از «لاحَولَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّه» گفتن است.این عبارت در [[قرآن]] نیامده، اما عبارت «لا قُوَّة إِلّا باللّه» یک بار در آیه ۳۹ [[سوره کهف]] به کار رفته است. ترجمه روان این [[ذکر]] چنین می‌شود؛ هر دگرگونی و نیرویی، فقط به دست خداست. از این رو انسان، با گفتن این ذکر، خود و امورش را به خدا می‌سپارد.[[امام حسین (ع)]] در روز [[عاشورا]] پیوسته این ذکر را بر زبان جاری می‌کرد.
'''حَوْقَلَه''' یا '''حَوْلَقَه'''، تعبیر دیگری<ref>مصدر منحوت</ref> از «لاحَولَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّه» گفتن است.این عبارت در [[قرآن]] نیامده، اما عبارت «لا قُوَّة إِلّا باللّه» یک بار در آیه ۳۹ [[سوره کهف]] به کار رفته است. ترجمه روان این [[ذکر]] چنین است: هر دگرگونی و نیرویی، تنها به دست خدا است. از این رو انسان، با گفتن این ذکر، خود و امور زندگانی اش را به خدا می‌سپارد.[[امام حسین (ع)]] در روز [[عاشورا]] پیوسته این ذکر را بر زبان جاری می‌کرد.


حوقله از ذکرهای مهم و بافضیلت مسلمانان به شمار می‌رود و در روایات [[شیعه]]، آثار فراوانی برای آن ذکر شده است. گفتن این ذکر برای رفع وسوسه، فقر، بیماری و حزن و ... توصیه شده.
حوقله از ذکرهای مهم و بافضیلت مسلمانان به شمار می‌رود و در روایات [[شیعه]]، آثار فراوانی برای آن ذکر شده است. این ذکر برای رفع وسوسه، فقر، بیماری و حزن و ... توصیه شده است.


این تعبیر در نظم و نثر فارسی، برای راندن [[شیطان]]، اظهار تعجب، اعتراض و نشان دادن ناخرسندی و ... به کار رفته است.
حوقله در نظم و نثر فارسی، برای راندن [[شیطان]]، اظهار تعجب، اعتراض و نشان دادن ناخرسندی و ... به کار رفته است.
==حوقله در روایات==
==روایات==
===معنی===
===معنی===
[[علی (ع)]]، درباره معنای این عبارت، گفته‌اند: ما چیزی از خود نداریم، جز قدرت و [[اختیار|اختیاری]] که خدا به ما ارزانی داشته (قدرت و اختیار ما ذاتی نیست)؛ پس چون قدرت به ما دهد، مکلف می‌شویم و اگر قدرت را از ما بگیرد [[تکلیف]] را برمیدارد.<ref>نهج البلاغة، حکمت ۴۰۴</ref>
[[علی (ع)]]، درباره معنای این عبارت، گفته‌اند: ما چیزی از خود نداریم، جز قدرت و [[اختیار|اختیاری]] که خدا به ما ارزانی داشته (قدرت و اختیار ما ذاتی نیست)؛ پس چون قدرت به ما دهد، مکلف می‌شویم و اگر قدرت را از ما بگیرد [[تکلیف]] را برمیدارد.<ref>نهج البلاغة، حکمت ۴۰۴</ref>
کاربر ناشناس