مقاله قابل قبول
بدون ناوبری
شناسه ارزیابی نشده

عام الحزن

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

عامُ الحُزْن به معنای سال غم و اندوه، بر اساس نقل مشهور دهمین سال بعثت است[۱] که در آن وفات حضرت خدیجه همسر پیامبر(ص) و ابوطالب عموی پیامبر(ص) روی داد.[یادداشت ۱] نام‌گذاری این سال به عام الحزن به پیامبر(ص) نسبت داده شده که بیانگر جایگاه و مقام این دو شخصیت در نزد ایشان است. در همین سال بود که محاصره مسلمانان در شعب ابی طالب پایان یافت.[۲] میان مورخین در روز و ماه وفات این دو شخصیت و نیز فاصلۀ زمانی بین وفات آن‌ها اختلاف وجود دارد؛ در منابع روایی و تاریخی از سه روز متفاوت به عنوان تاریخ وفات ابوطالب یاد شده است:

درباره وفات خدیجه نیز چند تاریخ ذکر شده است:

  • سه روز پس از تاریخ وفات ابوطالب[۶]
  • ۳۰ روز پس از وفات ابوطالب[۷]
  • ۳۵ روز پس از درگذشت ابوطالب[۸]
  • ۵۵ روز پس از زمان وفات ابوطالب.

عده‌­ای نیز وفات ابوطالب را پس از وفات خدیجه(س) دانسته‌اند.[نیازمند منبع]

پانویس

  1. مقریزی، إمتاع الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۴۵؛ دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، بیروت، ج۱، ص۳۰۱.
  2. مقریزی، إمتاع الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۴۵.
  3. دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، بیروت، ج۱، ص۲۹۹.
  4. ابن‌جوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۷.
  5. شیخ مفید، مسار الشیعه فی مختصر تواریخ الشریعه، ۱۴۱۳ق، ص۲۲-۲۳.
  6. بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۲۳۶.
  7. مقریزی، إمتاع الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۴۵.
  8. ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۱۶۴.
  1. با این حال گزارش‌های معدودی از وقوع این اتفاق در سال‌های ششم تا نهم بعثت وجود دارد.

منابع

  • ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبد القادر عطا، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
  • ابن‌سعد، محمدبن‎‌سعد، الطبقات الکبری، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۴۱۸ق.
  • بلاذری، احمدبن یحیی، انساب الاشراف، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۷ق.
  • دیار بکری، شیخ حسین، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، بیروت، دارصادر.
  • شیخ مفید، مسار الشیعه فی مختصر تواریخ الشریعه، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، ۱۴۱۳ق.
  • مقریزی، تقی‌الدین، إمتاع الأسماع به ما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ اول، ۱۴۲۰ق.