پرش به محتوا

کاربر:Movahhed/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
imported>Movahhed
..
imported>Movahhed
...
خط ۱: خط ۱:
'''حِضانت'''، اصطلاحی فقهی به معنای نگهداری و تربیت کودک است.
'''حِضانت'''، اصطلاحی فقهی به معنای نگهداری و تربیت کودک است.
== معنا ==
== معنا ==
حضانت، اصطلاحی فقهی به معنای سرپرستی، تربیت و نگهداری از کودک است که در باب نکاح، طلاق و لُقطه از فقه اسلامی، درباره آن بحث می‌شود. در اینکه آیا حضانت قابل واگذاری به دیگران است یا خیر، نظریات متفاوتی است؛ عده‌ای از فقیهان، حضانت را نوعی ولایت و سرپرستی می‌دانند که از بین نمی‌رود. گروهی دیگر آن را از جنس حقوق می‌دانند که قابل واگذاری به دیگری است.
حضانت، اصطلاحی فقهی به معنای سرپرستی، تربیت و نگهداری از کودک است که در باب نکاح، طلاق و لُقطه از فقه اسلامی، درباره آن بحث می‌شود. بر اساس فقه اسلامی، حضانت و نگهداری از کودک از زمان تولد تا زمان بلوغ و رشد عقلی او بر عهده پدر یا مادر اوست؛ ولی پس از آن، خود فرزند عهدار امور خویش می‌گردد. در اینکه آیا حضانت قابل واگذاری به دیگران است یا خیر، نظریات متفاوتی است؛ عده‌ای از فقیهان، حضانت را نوعی ولایت و سرپرستی می‌دانند که از بین نمی‌رود. گروهی دیگر آن را از جنس حقوق می‌دانند که قابل واگذاری به دیگری است.
 
 
== شرایط و احکام==
== شرایط و احکام==


=== احکام===
=== احکام===
حضانت کودک بر عهده پدر و مادر اوست تا زمانی که با همدیگر زندگی می‌کنند؛<ref> هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ۱۳۸۲ش، ج۳، ص۳۰۹.</ref> اما پس از جدایی آنان، بنا بر اعتقاد گروهی از فقیهان، حضانت کودک (دختر و پسر) تا هفت سالگی بر عهده مادر و پس از آن، بر عهده پدر است. گروه دیگری از فقیهان معتقدند حضانت دختر تا هفت سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر خواهد بود؛ ولی حضانت پسر تا دو سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر اوست.  
حضانت کودک بر عهده پدر و مادر اوست تا زمانی که با همدیگر زندگی می‌کنند؛<ref> هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ۱۳۸۲ش، ج۳، ص۳۰۹.</ref> اما پس از جدایی آنان، بنا بر اعتقاد گروهی از فقیهان و قانون مدنی کشور ایران، حضانت کودک (دختر و پسر) تا هفت سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر است. گروه دیگری از فقیهان معتقدند حضانت دختر تا هفت سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر خواهد بود؛ ولی حضانت پسر تا دو سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر اوست. هرکدام از پدر یا مادر که سرپرست کود باشد، نمی‌تواند مانع از دیدار دیگری با فرزندش شود.


بعضی دیگر از فقهاء، معتقدند حضانت مادر در دو سال نخست، تنها در صورتی است که به کودک شیر بدهد. عده دیگری نیز حضانت مادر از دختر را در صورتی دانستند که با شخص دیگری ازدواج نکرده باشد.
بعضی دیگر از فقهاء، معتقدند حضانت مادر در دو سال نخست، تنها در صورتی است که به کودک شیر بدهد. عده دیگری نیز حضانت مادر از دختر را در صورتی دانستند که با شخص دیگری ازدواج نکرده باشد.


با مرگ هر کدام از پدر و مادر، حق حضانت کودک، به دیگری منتقل می‌شود. در صورت وفات هردو، بیشتر فقیهان می‌گویند حق حضانت به جد پدری کودک می‌رسد و در صورت نبودن وی، به سایر بستگان (بر اساس رتبه آنها در ارث) منتقل می‌شود.
با مرگ هر کدام از پدر و مادر، حق حضانت کودک، به دیگری منتقل می‌شود. در صورت وفات هر دو، بنا بر اعتقاد گروهی از فقیهان، حق حضانت به جد پدری کودک می‌رسد و در صورت نبودن وی، به سایر بستگان (بر اساس رتبه آنها در ارث) منتقل می‌شود. طبق نظریه گروه دیگری از فقهاء، در صورت نبودن جد پدری، حاکم شرع با استفاده از اموال کودک، برای او سرپرستی تعیین خواهد کرد و اگر کودک مالی نداشته باشد، حضانت کودک بر مسلمانان، واجب کفایی خواهد بود.
=== شرایط حضانت‌کننده ===
=== شرایط حضانت‌کننده ===
 
در فقه اسلامی و حقوق مدنی ایران، برای کسی که حضانت کودک را بر عهده دارد، شرایطی تعیین شده است.
== شروع و پایان حضانت ==
== در فقه===
== در فقه===
باید عاقل و آزاد باشد. گروهی از فقیهان معتقدند اگر کودک مسلمان است، حضانت کننده نیز مسلمان باشد.
=== در حقوق ===
=== در حقوق ===
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس2}}
{{پانویس2}}

نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۰:۰۹

حِضانت، اصطلاحی فقهی به معنای نگهداری و تربیت کودک است.

معنا

حضانت، اصطلاحی فقهی به معنای سرپرستی، تربیت و نگهداری از کودک است که در باب نکاح، طلاق و لُقطه از فقه اسلامی، درباره آن بحث می‌شود. بر اساس فقه اسلامی، حضانت و نگهداری از کودک از زمان تولد تا زمان بلوغ و رشد عقلی او بر عهده پدر یا مادر اوست؛ ولی پس از آن، خود فرزند عهدار امور خویش می‌گردد. در اینکه آیا حضانت قابل واگذاری به دیگران است یا خیر، نظریات متفاوتی است؛ عده‌ای از فقیهان، حضانت را نوعی ولایت و سرپرستی می‌دانند که از بین نمی‌رود. گروهی دیگر آن را از جنس حقوق می‌دانند که قابل واگذاری به دیگری است.


شرایط و احکام

احکام

حضانت کودک بر عهده پدر و مادر اوست تا زمانی که با همدیگر زندگی می‌کنند؛[۱] اما پس از جدایی آنان، بنا بر اعتقاد گروهی از فقیهان و قانون مدنی کشور ایران، حضانت کودک (دختر و پسر) تا هفت سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر است. گروه دیگری از فقیهان معتقدند حضانت دختر تا هفت سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر خواهد بود؛ ولی حضانت پسر تا دو سالگی بر عهده مادر و پس از آن بر عهده پدر اوست. هرکدام از پدر یا مادر که سرپرست کود باشد، نمی‌تواند مانع از دیدار دیگری با فرزندش شود.

بعضی دیگر از فقهاء، معتقدند حضانت مادر در دو سال نخست، تنها در صورتی است که به کودک شیر بدهد. عده دیگری نیز حضانت مادر از دختر را در صورتی دانستند که با شخص دیگری ازدواج نکرده باشد.

با مرگ هر کدام از پدر و مادر، حق حضانت کودک، به دیگری منتقل می‌شود. در صورت وفات هر دو، بنا بر اعتقاد گروهی از فقیهان، حق حضانت به جد پدری کودک می‌رسد و در صورت نبودن وی، به سایر بستگان (بر اساس رتبه آنها در ارث) منتقل می‌شود. طبق نظریه گروه دیگری از فقهاء، در صورت نبودن جد پدری، حاکم شرع با استفاده از اموال کودک، برای او سرپرستی تعیین خواهد کرد و اگر کودک مالی نداشته باشد، حضانت کودک بر مسلمانان، واجب کفایی خواهد بود.

شرایط حضانت‌کننده

در فقه اسلامی و حقوق مدنی ایران، برای کسی که حضانت کودک را بر عهده دارد، شرایطی تعیین شده است.

در فقه=

باید عاقل و آزاد باشد. گروهی از فقیهان معتقدند اگر کودک مسلمان است، حضانت کننده نیز مسلمان باشد.

در حقوق

پانویس

الگوی پانویس غیرفعال شده است. لطفا از الگوی پانوشت استفاده شود


منابع

  • هاشمی شاهرودی، محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، قم، مرکز دایرةالمعارف فقه اسلامی، ۱۳۸۲ش.

پیوند به بیرون

  1. هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ۱۳۸۲ش، ج۳، ص۳۰۹.