هیهات منا الذلة: تفاوت میان نسخهها
imported>S.J.Mosavi جز درج لینک زبانها |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:هيهات منا الذلة.jpg|بندانگشتی|پرچم با مضمون هیهات منا الذله در [[راهپیمایی اربعین]]]] | [[پرونده:هيهات منا الذلة.jpg|بندانگشتی|پرچم با مضمون هیهات منا الذله در [[راهپیمایی اربعین]]]] | ||
'''هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة''' به معنای «محال است تَن به ذلّت دهیم» جملهای است معروف از [[امام حسین(ع)]] که در روز [[عاشورا]] بیان | '''هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة''' به معنای «محال است تَن به ذلّت دهیم» جملهای است معروف از [[امام حسین(ع)]] که در روز [[عاشورا]] بیان شده است. | ||
به اساس منابع تاریخی، در [[واقعه کربلا]]، [[عبیدالله بن زیاد]] به سپاهیانش دستور داده بود که امام حسین(ع) یا باید تسلیم گردد و یا به جنگ تَن دهد. امام حسین(ع) روز عاشورا در [[خطبه|خطبهای]] در مقابل [[لشکر عمر بن سعد|لشکریان عمر سعد]] چنین گفت: «این خوانده شده ([[عبیدالله بن زیاد|عبیدالله]]) فرزند خوانده شده ([[زیاد بن ابیه]]) مرا بین دو امر نگاه داشته: شمشیر کشیدن، و یا ذلّت و خواری (یعنی انتظار دارد که با آنان بجنگیم یا تسلیم آنها شویم) «هیهات منّا الذلّة محال است تَن به ذلّت دهیم.».<ref name=":0">مسعودی، اثبات الوصیة، ۱۳۸۴ش، ص۱۶۶.</ref> | به اساس منابع تاریخی، در [[واقعه کربلا]]، [[عبیدالله بن زیاد]] به سپاهیانش دستور داده بود که امام حسین(ع) یا باید تسلیم گردد و یا به جنگ تَن دهد. امام حسین(ع) روز عاشورا در [[خطبه|خطبهای]] در مقابل [[لشکر عمر بن سعد|لشکریان عمر سعد]] چنین گفت: «این خوانده شده ([[عبیدالله بن زیاد|عبیدالله]]) فرزند خوانده شده ([[زیاد بن ابیه]]) مرا بین دو امر نگاه داشته: شمشیر کشیدن، و یا ذلّت و خواری (یعنی انتظار دارد که با آنان بجنگیم یا تسلیم آنها شویم) «هیهات منّا الذلّة محال است تَن به ذلّت دهیم.».<ref name=":0">مسعودی، اثبات الوصیة، ۱۳۸۴ش، ص۱۶۶.</ref> | ||
نسخهٔ ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۳
هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة به معنای «محال است تَن به ذلّت دهیم» جملهای است معروف از امام حسین(ع) که در روز عاشورا بیان شده است.
به اساس منابع تاریخی، در واقعه کربلا، عبیدالله بن زیاد به سپاهیانش دستور داده بود که امام حسین(ع) یا باید تسلیم گردد و یا به جنگ تَن دهد. امام حسین(ع) روز عاشورا در خطبهای در مقابل لشکریان عمر سعد چنین گفت: «این خوانده شده (عبیدالله) فرزند خوانده شده (زیاد بن ابیه) مرا بین دو امر نگاه داشته: شمشیر کشیدن، و یا ذلّت و خواری (یعنی انتظار دارد که با آنان بجنگیم یا تسلیم آنها شویم) «هیهات منّا الذلّة محال است تَن به ذلّت دهیم.».[۱]
امام حسین(ع) اعلام میکند که چون خدا، پیامبر، مؤمنان و عقلهای پاک، تسلیمشدن را از او نمیپذیرند مردن را بر ذلت(فرمانبرداری از ظالمان)، مقدّم میکند.[۱]
برخی منابع تعبیر «الدَّنِیئَةُ» را به جای «الذِّلَّة» نقل کردهاند: ما را بر دو راهی شمشیر و ذلت قرار داده است. (وَ هَيهَاتَ مِنَّا الدَّنِيئَةُ) و محال است به خواری تن دهیم».[۲]
این شعار به عنوان یکی از آموزههای عاشورایی در راهپیماییها و مراسمهای ماه محرم و صفر استفاده میشود.
پانویس
منابع
- ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول، تحقیق علیاکبر غفاری، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق.
- مسعودی، علی بن حسین، اثبات الوصیة للإمام علی بن أبیطالب، قم، انتشارات انصاریان، چاپ سوم، ۱۳۸۴ش.