پرش به محتوا

کاربر:Roohish/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
Roohish (بحث | مشارکت‌ها)
Roohish (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
سید محمدسین مرعشی شهرستانی مشهور به شهرستانی ثانی
==ولادت==
شهرستانی روز پانزدهم شوال ۱۲۵۵ق در کرمانشاه به دنیا آمد.<ref>بغدادی، هدیه العارفین، ج۲، ص۳۹۶.</ref> نسبش به حسین الاصغر فرزند امام زین العابدین می‌رسد.<ref>قمی، الفواید الرضویه، ج۲، ص۷۸۸.</ref>
==خاندان==
پدرش سید محمدعلی متوفای ۱۳ ربیع‌الاول۱۲۸۷ق و صاحب آثاری چون: الاجماعیات، الاعتکافیه، حجیه المظنه، رساله فی بر الوالدین، شرح التبصره، رساله فی صلاه الجمعه، کتاب الطهاره، رساله فی قرائة الماموم غیر المسبوق، کشکول و...
جدش سید محمدحسین مشهور به شهرستانی اول متوفای بعد از ۱۲۳۰ق و دارای تألیفاتی مانند: انیس الاخیار شرح مشکلات اخبار به فارسی، جلیس الابربر شرح مشکلات اخبار به عربی، معادن التحقیق در اصول فقه
سید محمد حسین اول از سادات مرعشی بود که بعداز ازدواجش با دختر سید محمد مهدی شهرستانی (از مهادی اربعه) به «شهرستانی» شهرت یافت.
مادرش فاطمه دختر آقا احمد کرمانشاهی صاحب مرآة الاحوال-پسر آقا محمد علی صاحب مقامع الفضل.<ref>قمی، الفواید الرضویه، ج۲، ص۷۸۸.</ref>
==فرزندان==
از فرزندان سید محمدحسین می‌توان به فرزندان پسر او به نام‌های سید محمد علی (ثالث)، سید جعفر و سید زین‌العابدین (پدر سید عبدالرضا شهرستانی) و فاطمه و سکینه، دختران او اشاره کرد.<ref>قمی، الفواید الرضویه، ج۲، ص۷۸۸.</ref>
==وفات==
سید محمد حسین شهرستانی پس از ۶۰ سالگی در روز پنج شنبه سوم شوال ۱۳۱۵ق در کربلا درگذشت<ref>بغدادی، هدیه العارفین، ج۲، ص۳۹۶.</ref> و در ایوان متصل به قبور شهداء (درمقبره خانوادگی خاندان شهرستانی)مدفون گردید.<ref>قمی، الفواید الرضویه، ج۲، ص۷۸۸.</ref> پس از در گذشت، مرجعیت تقلید به پسرشان آیت الله العظمی سید محمد علی (ثالث)شهرستانی رسید. از پسران دیگر ایشان می‌توان به آیت الله سید جعفر وآیت الله سید زین العابدین(پدر آیت الله سید عبدالرضا)شهرستانی اشاره کرد.
==تحصیلات==
وی در محضر پدرش خواندن ادبیات فارسی و عربی را آموخته و برخی دروس حوزوی نظیر صمدیه و الفیه را حفظ کرد و چون به سن سیزده سالگی رسید راهی کربلا شد و در آن شهر مقیم شد. پس از رحلت اردکانی در کربلا، کرسی تدریس و مرجعیت تقلید به آیت الله شهرستانی رسید و توجه عموم به سوی ایشان جلب شد.<ref> اعیان الشیعه، ج۹، ص۲۳۲.</ref>
==اساتید==
===فقه و اصول===
*پدرش سید محمدعلی
*عمویش سید محمدتقی
*فاضل اردکانی؛ وی عمده استفاده‌اش از فاضل اردکانی بود و ایشان را اعلم از شیخ انصاری می‌دانست.
*شیخ مرتضی انصاری
===هیأت و نجوم===
میرزا باقر یزدی
===حساب و هندسه===
میرزا غلام هروی.<ref>اشک روان بر امیر کاروان، ص۴۸.</ref>
==اجازه اجتهاد==
شهرستانی در سال ۱۲۸۲ق از پدرش اجازه اجتهاد دریافت کرد و به سال ۱۲۸۷ق موفق به اخذ اجازه اجتهاد دیگری از استادش فاضل اردکانی شد.<ref>اشک روان بر امیر کاروان، ص۴۸.</ref>
==سفرها==
سید محمدحسین بعد از وفات فاضل اردکانی و در سال ۱۳۰۵ق برای زیارت امام هشتم، راهی مشهد مقدس می‌شود و پس از بازگشت در ماه رمضان سال ۱۳۰۶ق در تهران مورد استقبال مردم، علما و رجال دولتی قرار گرفت. ملا علی کنی در تجلیل و تکریم از شهرستانی، اقامه نماز جماعت خود را در مدرسه مروی به او می‌سپارد.<ref>اعیان الشیعه، ج۹، ص۲۳۲.</ref>
آقا بزرگ تهرانی در کتاب نقباء البشر می‌نویسد که در ماه رمضان، صف‌های نماز جماعت شهرستانی از حد شبستان می‌گذشت و حیاط مدرسه را نیز فرا می‌گرفت. او به غیر از امامت جماعت، در مدرسه میرزا حسین‌خان صدر قزوینی هم تدریس می‌کرد.
سید محمدحسین بعد از چندی اقامت در تهران به کربلا بازگشت و تا زمان وفات در آن‌جا ماند.<ref>اعیان الشیعه، ج۹، ص۲۳۲.</ref>
به گفته آقابزرگ، سید محمدحسین، سفری به حج هم داشته و گزارش سفر خود را در سفرنامۀ حجاز آورده است.
==تألیفات==
شهرستانی دارای تألیفات بسیاری بوده که برای او در کتب تراجم حدود ۱۰۰تألیف شمرده‌اند:<ref>بغدادی، هدیه العارفین، ج۲، ص۳۹۶و۳۹۷.</ref><ref>زرکلی، الاعلام، ج۶، ص۱۰۵.</ref> <ref>اشک روان بر امیر کاروان، ص۵۳ ۵۷.</ref>
<ref group="یادداشت">
#'''آیات بینات'''؛ در لزوم شناخت و ردّ بر رساله نیجریّه
#'''الاجازات'''
#'''الارث'''؛ فقه استدلالی
#'''الاستخارات'''؛ آداب و اقسام استخاره‌ها
#'''الاستصحاب'''؛ اصول استدلالی
#'''الاربعون حدیثا'''؛ شامل چه حدیث با شرح و بیان
#'''اصطلاحات الجفر'''؛ در علوم غریبه
#'''اصل الاصول'''؛ در تلخیص فصول
#'''البرزخیة'''؛ در تفسیر آیات مربوط به برزخ
#'''تریاق فاروق'''؛ در رد شیخیه
#'''تسهیل المشاکل'''؛ در نحو
#'''تاریخ شهرستانی'''
#'''تحقیق الادله'''؛ در اصول فقه
#'''تذکرة النفس'''؛ در مناجات و مراقبات
#'''تقویم الکواکب'''؛ در اخترشناسی و گاهنامه
#'''تلویح الاشاره'''؛ درشرح زیارت جامعه
#'''جنة النعیم'''؛ در امامت
#'''الحجة البالغة فی غیبة النعمة السابغة'''؛ پیرامون حضرت مهدی
#'''الجدول فی التفأل و معرفة اوائل الشهور'''
#'''الحیوة'''؛ فقه
#'''حجیة المظنة'''؛ در اصول فقه
#'''الحساب'''؛ در ریاضیات
#'''الخط'''؛ در آداب و انواع خوشنویسی
#'''غایة المسوول فی علم الاصول'''؛ تقریرات اصول فاضل اردکانی
#'''الخمس'''؛ بحث فقهی
#'''خوان نعمت'''؛ دیوان اشعار فارسی
#'''الخیارات'''؛ فقه استدلالی
#'''خیرة الطیور'''؛ در تفأل
#'''درایة الحدیث'''؛ در حدیث‌شناسی
#'''الدر المفیض'''؛ فقه اسدلالی در منجزات مریض
#'''الدر النضید'''؛ در نکاح اماء و عبید
#'''درر الفوائد'''؛ در علم کلام
#'''دلیل الانسداد'''؛ در مقدمات، نتیجه و خواص آن.
#'''دمع العین'''؛ اشک روان بر امیر کاروان ترجمه الخصائص الحسینیه
#'''دیوان شهرستانی'''؛ شامل اشعار عربی و فارسی
#'''رساله عملیه'''
#'''رسالة فی الرمل'''
#'''رسالة فی علم الکف'''
#'''سبیل الرشاد'''؛ در شرح نجات العباد
#'''شرح الحدید'''؛ در علم شیمی جدید
#'''سفرنامه حجاز'''
#'''شرح الفوائد الحکمیه'''؛ شرح فوائد اثنا عشریه
#'''شرح حدیث''' «''من حفظ علی امتی اربعین حدیثا''»
#'''شوارع الاعلام'''؛ در شرح شرائع الاسلام
#'''الشرح المبین'''؛ در اثبات مفطر بودن دخانیات
#'''الصحیفة الحسینیة'''؛ دعاهای امام حسین(ع)
#'''الطریق'''؛ پیرامون رمل
#'''طریق النجاة'''؛ در ردّ نصاری
#'''العناصر'''؛ شرح قوانین در صول فقه
#'''صغری'''؛ در منطق
#'''صنعت جرثقیل'''
#'''صنعت متحرک دائم الحرکه'''
#'''عسل مُصَفّی'''؛ دیوان فارسی در مواعظ و اخلاق
#'''غدیریه'''؛ منظومه‌ای پیرامون غدیر خم
#'''الفرائد'''؛ در نحو
#'''فرائد الفوائد'''
#'''قطع الخصوم'''
#'''کرامات'''؛ کرامت‌های واقع شده در کربلا، نجف و سرداب مقدس
#'''الکوکب الدری'''؛ در معرفت تقویم به زبان فارسی
#'''لباب الاجتهاد'''؛ در بحث اجتهاد و تقلید
#'''لب اللباب'''؛ فشرده خلاصة الحساب شیخ بهائی
#'''اللئالی'''؛ در فقه و اصول
#'''اللباب فی الاسطرلاب'''
#'''الماهوتیه'''؛ در لباس مشکوک
#'''المهجة علی البهجة'''؛ شرح الفیه و تعلیقه بر سیوطی
#'''مختصر فارسی هیئت'''؛ تلخیص فارسی هیئت خواجه نصیر طوسی
#'''المراصد'''؛ در ردّ فوائد شیخ احمد احسائی
#'''مشارع الاسلام'''؛ فقه استدلالی
#'''مطالع البروج'''؛ هیئت قدیم
#'''مناسک حج'''
#'''الموائد'''؛ پیرامون سیارات
#'''الموائد'''؛ جنگ و کشکول
#'''مواقع النجوم'''؛ در هیئت
#'''مهذب التهذیب'''؛ منطق منظوم
#'''نجوم السماء'''؛ هیئت جدید
#'''النور المبین'''؛ در اصول دین
#'''نان و دوغ'''؛ شعر
#'''الهدایة المسترشد'''؛ شرح کفایه سبزواری در فقه.</ref>)
== پانویس==
{{پانویس۲}}
==منابع==


== میرزا محمد ارباب==
== میرزا محمد ارباب==

نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۱۵

میرزا محمد ارباب

آیهالله حاج میرزا محمد ارباب در سال 1273 هجری قمری در یک خانواده ی کشاورز در شهر قم چشم به دنیا گشود. پدرش مرحوم محمدتقی بیک ارباب، معروف به [ صفحه 6] ارباب جان بابا، از فضلا و ادیبان شهر قم در دوره ی ناصری می باشد. مرحوم میرزا علی اکبر فیض که یکی از فضلا و ادبای معاصر نامبرده بوده، در شرح حال وی می نویسد:«ارباب، داهیه الدهر، نابغه الزمان، طلیق اللسان، رشیق البنان، اللوذعی الألمعی، محمدتقی بیک، خلف الصدق، حسنعلی بیک که در قریحه ی نظم و سلیقه ی نثر و اثارت رأی و کفایت معضلات و کفالت امورات و خبرت در عمل فلاحت و دانایی به رساتیق و مزارع حومه ی ولایت و تنقیح حساب و تشخیص جمع و تلخیص فذلک دیوانی این شهر واحدی است بی ثانی:فتشت اهل دیاری لا اری احدا منهم یشا کله فی العقل و العلم در اواخر عمر اوقات را مصروف مراثی جناب سیدالشهداء، علیه آلاف من التحیه و الثناء نموده، کتابی در بحر تقارب وقایع شهادت آن شافع محشر را با اسلوب و طرز خوش که هم عوام بهره برند و هم خواص فایده گیرند در سمط بیان کشید. الحق سامعین را هنگام استماع:بعد از این از عوض اشک، دل آید بیرون آب در چشمه چو کم گشت گل آید بیرون عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من مفصلا از نامبرده یاد نموده است؛ من جمله می نویسد در نویسندگی و اسلوب خط سبک قائم مقام را پیروی می کرد، هم ساده و روان، هم ادیبانه و سهل و ممتنع، چیز می نوشت. و نیز می نویسد: ممکن است امروز مطلعی مانند او در زراعت و کارهای مربوط به آن یافت شود، و همچنین ممکن است ادیب و نویسنده ای مثل او باشد. ولی من در مدت عمر خود شخصی به این جامعی هیچ ندیده ام. جاج میرزا محمد مجتهد پسرش هم ملای جامع خوش محضر تام العیاری بود که در عالم خود هیچ دست کمی از پدرش نداشت».محقق دانشمند آقای شیخ محمد رازی در صفحه ی 220 کتاب آثار الحجه، شرح حال آیهالله ارباب را چنین بیان می کند:«مرحوم حجه الاسلام و المسلمین آقای حاج میرزا محمد ارباب از اعاظم علمای قم و اکابر فقها و ادبای آن سامان و والد معظم مرحوم حجه الاسلام و المسلمین میرزا محمدتقی اشراقی خطیب فحل و واعظ شهیر و نادر دوران در فن خطابه و سخنوری و برادران حاضر ایشان می باشد. دارای مقام علم و عمل و تقوا و ورع و صاحب مکنت بوده و در تشکیل و تأسیس این دانشگاه روحانی با مرحوم آیهالله حایری همکاری شایانی نمود، و حقا می توان گفت از کسانی است که در این مؤسسه ی دینی (مقصود نگارنده مدرسه و حوزه ی علمیه ی فیضیه ی [ صفحه 7] قم است) تا قیامت سهم بسزایی داشته و دارد، و در فوت ایشان آیهالله العظمی حایری بسیار متأثر و نگران شده و در تسلیت مرحوم اشراقی و برادران ایشان فرموده بودند: «نه تنها شما یتیم شدید، بلکه برادری هم از دست من رفته است». از مدرسین حوزه ی عملیه است و بسیاری از فضلا و اساتید قم و حوزه چون مرحوم آیهالله فیض و سایر علمای قم نزد ایشان تلمذ نموده اند. در سال 1341 هجری قمری از دنیا رحلت و در شیخان مدفون گردید. صاحب طبع سلیم و ذوق سرشاری بود، و از آثار ذوق فکر و طبع بکر ایشان است قصیده ای که در توسل به امام زمان اراحناله الفداء سروده است که مطلعش این است:چه خوش باشد که بعد از انتظاری به امیدی رسند امیدواران مؤلف کتاب تحفه الفاطمیین در جلد اول این کتاب درباره ی شخصیت ایشان می نویسد: مرحوم حاج میرزا محمد ارباب صاحب «الأربعین الحسینیه» از آیات الهیه و از براهین قاطعه ی طریقه ی حقه ی جعفریه در فقاهت و اجتهاد مقامی بسیار بلند و رتبه ای بس ارجمند داشت. به مقام بزرگواری و بسط ید و نفاذ حکم و قبول عامه که داشت کمتر کسی رسیده است. در حفظ و حمایت شریعت مصطفوی دقیقه ای فرو نگذاشت و در این باب اقدام و اهتمام او را دیگری نداشت. در اوایل جوانی از این بلده ی شریف رخت به عتبات عالیات کشید، در محضر حجه الاسلام حاج میرزا محمدحسن شیرازی استفاده و استفاضه نموده و عمده ی تلمذ وی در فقه و اصول در خدمت حاج میرزا حبیب الله رشتی و ملا کاظم خراسانی بوده تا آن که بعد از تحصیل و تکمیل علوم دینیه به قوه ی قدسیه ی اجتهاد فایز آمده و مجاز شده و به وطن مراجعت نموده، ریاستی عامه و شهرتی تامه پیدا کرد. صیت فقاهت و فضیلت او به همه جا رسیده، مقروع استماع خاص و عام گردیده، مجلس درس و افادت و افاضتش دایر و برقرار بود. منبری داشت شیرین و متین و محضری بس نمکین. در نهی از منکر و منع اهل فجور قلبی قوی داشت و در حفظ حدود شرعیه دقیقه ای فرو نگذاشت. مادام الحیوه به تدریس و ترویج و افاظت و امامت و حکومات شرعیه اشتغال داشت و ساحت مقدس آن بزرگوار به هیچ توهم مشوب نشده و دامن اصحاب و اتباعش هرگز به تهمتی نیالود، و جماعت علما در حضرت وی خویشتن را خرد می شمردند، و بزرگان دین و دنیا نام مبارکش را به حرمت تمام می بردند. از آثار ایشان است الأربعین الحسینیه، و فرزندان فاضل و دانشمندی - ایدهم الله تعالی - که سه نفر آنها به نام آقای محسن و آقای آقا سعید و آقای آقا محمد از فضلا و محصلین و اهل منبر قم، و فرزند ارشدشان مرحوم آمیرزا محمدباقر در تهران و پس از آن [ صفحه 8] مرحوم حجه الاسلام آمیرزا محمدتقی اشراقی که ترجمه اش گذشت - رحمه الله علیه -.نیز در کتاب شرح زندگانی میرزای شیرازی تألیف آقا بزرگ تهرانی که آقای حمید تیموری آن را به فارسی ترجمه نموده در بخش دست پروردگان میزاری شیرازی ذیل شماره ی 290 در صفحه ی 159 کتاب مزبور شرح حال مختصری از آیهالله ارباب دارد که عینا نقل می شود:290 - حاج میرزا محمد ارباب قمی سالیانی اندک با مولی حسین قمی و مولی عبدالله قمی در سامرا مشرف بوده، سپس با مولی عبدالله به نجف تشرف یافت و چند سال هم در آن اقامت داشت، سپس به قم بازگشت.هم اکنون از مروجین شرع و اهل تحقیق و تألیف می باشد. از کتاب های چاپ شده اش «الأربعین الحسینیه» می باشد که در سال 1328 هجری قمری به اسم متولی باشی سید محمدباقر فرزند سید حسینی از فرزندان حضرت سجاد (ع) نگاشته است. پدرش آقای محمدتقی ارباب عاملی الاصل (جبل عامل از نقاط لبنان) که مؤلف «شرح عینیه الحمیریه» و «شرح بیان شهید» می باشد.و نیز از خدمات برجسته ی نامبرده تصحیح و چاپ بحارالانوار علامه ی مجلسی - رحمه الله علیه - می باشد که به دقت و شایستگی کامل به وسیله ی چاپ کمپانی به زیور طبع آراسته گردیده است.مرحوم آیهالله حاج میرزا محمد ارباب در ماه جمادی الاولی سال 1341 هجری قمری در سن 68 سالگی به مرض ذات الریه در شهر قم در گذشت و مضجع مبارکش در قبرستان شیخان قم و در جوار علمای معظم قم چون مرحوم میرزا قمی و امثالهم قرار دارد.

محتوا

  • مقدمة الكتاب
  • باب في مجال وجوده من بدء خلق نوره (ع) الى بعد يوم الجزاء وفيه مقاصد
  • باب في صفاته وأخلاقه وعباداته العامة المطلقة
  • باب في خصائص صفاته واخلاقه وعباداته يوم عاشوراء
  • باب في خصائصه من حيث الالطاف الالهية به والاحترامات الربانية له
  • باب في بيان اللطف الرباني الخاص بالامام الحسين عليه السلام
  • باب في خوصياته (ع) المتعلقة بالخشوع لتذكّره والرقة والبكاء عليه واقامة مجالس المآتم والرثاء
  • باب في خصوصيات زيارته التي هي اعظم الوسائل الحسينية
  • باب في خصائصه المتعلقة بالقرآن المجيد والكلام العزيز
  • باب في خصوصياته المتعلقة ببيت الله الحرام
  • باب في خصائصه مما يتعلق بأنبياء الله تعالى العظام
  • باب في خصوصياته المتعلقة بافضل الانبياء

مقاله

مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمؤمنین(ع) از مؤسسات پژوهشی شهر قم. این مؤسسه در سال 1367ش با هدف ایجاد ارتباط بین نسل حاضر و منابع روایی خصوصا نهج البلاغه ایجاد گردید تا با تحقیق و بررسی روایات به استخراج دانش های گوناگون و نیازمندی های امروز بپردازد.

تاریخچه

پیشینه مؤسسه به سال های قبل از انقلاب و همراهی محمد دشتی بنیان گذار آن با محمد مفتح در بحث وحدت حوزه و دانشگاه و آیت الله سبحانی در معرفی منابع روایی باز می گردد، تا اینکه در سال 1367ش به صورت رسمی فعالیت خود را آغاز کرد.

پانویس

اهداف

  1. آشنایی عموم جامعه با نهج البلاغه از طریق ترجمه روان و کتب آموزشی دیگر
  2. ایجاد ارتباط بین نسل امروز و معارف موجود در روایت اهل بیت.[۱]

ساختار و فعالیتها

مؤسسه تحقیقاتی امیرالمؤمنین در دو مجموعه شورا و گروههای پژوهشی فعالیت می کند که فعالیت های پژوهشی و آموزشی آنان در قالب کتب، مقالات، طرح ها، نرم افزارها و دوره های آموزشی نهج البلاغه است. ایجاد کتابخانه و آرشیو نشریات و پاسخگویی به شبهات پیرامون نهج البلاغه و حضرت علی از دیگر خدمات این مرکز است. [۲]

برخی فعالیت ها

  • درس های آموزشی نهج البلاغه
  • مجموعه بینش توحیدی
  • مجموعه تاریخ سیاسی رهبران معصوم(ع)
  • مجموعه روایی نهج الحیاة
  • تهیه جزوه های مسابقاتی نهج البلاغه (چهل حدیث)
  • پژوهش و تحقیق پیرامون سیره عملی حضرت امیرالمؤمنین(ع)
  • مجموعه آشنایی با نهج البلاغه
  • دائرة المعارف بزرگ نهج البلاغه
  • پژوهش های هنری
  • اخلاقی، تربیتی
  • بررسی های موضوعی در نهج البلاغه.[۳]

دايرة المعارف قرآن كريم شامل اطلاعات پايه، معتبر و اصيل در باب علوم و معارف و اعلام قرآنى است كه به گونه‌اى آسان‌ياب و روان در دسترس قرآن‌پژوهان واهل تحقيق و پژوهش مي باشد. از ويژگى‌هاى اين دايرة المعارف استوارى بر پايه نظام الفبايى در چينش مدخل‌ها؛ استفاده از منابع اصيل و متقن و دست اول؛ ارائه همه آرا و مبانى اصلى در هر موضوع؛ برخوردارى از نظام ارجاع درون مقاله اى و برون مقاله اى و بهره ورى از نثر معيار مي باشد . 9 جلد نخست این اثر كه در اختيار كاربران قرار گرفته است حاوي مدخل" آب تا جمع قرآن " است که در بر دارنده بيش از 600 مدخل اصلي و ارجاعي مي‌باشد . کلیه مقالات دائره المعارف به صورت تمام متن در این پایگاه ارائه می‌شود. این دائرة المعارف توسط مركز فرهنگ و معارف قرآن تهیه و تدوین گشته و توسط انتشارات مؤسسه بوستان كتاب قم به چاپ رسیده است.

اهداف

مجموعه مقالات درباره مفاهیم و موضوعات قرآنی؛

قاموس ها و فرهنگ ها و واژه نامه قرآنی؛

مجموعه گفتارهای مربوط به قرآن و مطالعات قرآنی.

نگارش مقالات

1. در زبان مقالات، مهم ترین اصل پیروی از قواعد پذیرفته شده مکتوب یا عرفی در قلمرو دستور زبان، لغت، معانی و بیان و ساختار نوشته است.

2. در تنظیم ساختاری بدنه مقاله مهم ترین اصل آن است که چینش و نظم منطقی رعایت شود.

3. مقالات در قلمروهای موضوعی تنظیم می شوند؛ از قبیل: تاریخ و اعلام، فقه و حقوق، فلسفه و کلام، علوم قرآنی، معارف و مفاهیم قرآنی، ادیان و مانند آن. به همین سیاق، بخش های علمی متشکّل از زبدگان آن گرایش تشکیل می شود که مسئول صحّت و اتقان مقالات می باشند. در برابر هیأت علمی، که عالی ترین گروه تخصصی است و مسئولیت علمی دائرة المعارف را بر عهده دارد، اعضای بخش های علمی مدافع نظریات آن بخش خواهند بود.

  1. معرفی مراکز پژوهشی حوزه علمیه قم، ص427.
  2. معرفی مراکز پژوهشی حوزه علمیه قم، ص428و429.
  3. معرفی مؤسسه تحقیقاتی امیر المؤمنین (ع).