پرش به محتوا

سوره دخان: تفاوت میان نسخه‌ها

۳۰ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳
خط ۳۳: خط ۳۳:
[وه،] چه باغها و چشمه‌سارانى [كه آنها بعد از خود] بر جاى نهادند، و كشتزارها و جايگاه‌هاى نيكو، و نعمتى كه از آن برخوردار بودند.[آرى،] اين چنين [بود] و آنها را به مردمى ديگر ميراث داديم.و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند.
[وه،] چه باغها و چشمه‌سارانى [كه آنها بعد از خود] بر جاى نهادند، و كشتزارها و جايگاه‌هاى نيكو، و نعمتى كه از آن برخوردار بودند.[آرى،] اين چنين [بود] و آنها را به مردمى ديگر ميراث داديم.و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند.
این آیات در باره قوم بنی اسرائیل(فرعونیان) پس از غرق شدنشان در دریا  و اشاره به امکاناتی است که از آنها بهره‌مند بودند. <ref>طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۹، صص۱۰۷-۱۰۸.</ref> ولی در گزارش‌های تاریخی است که [[امام علی علیه‌السلام|امام علی (ع)]]  در مسیر رفتن به [[جنگ صفین]] وقتی به مدائن (ساباط شهر بَهُرَ سیر)رسید در [[طاق کسری|ایوان کسری]] و آثار به جا مانده از آنها گردشی کرد و شنید که یکی از یارانش این بیت شعر از ابن يعفر التميمي را می خواند:
این آیات در باره قوم بنی اسرائیل(فرعونیان) پس از غرق شدنشان در دریا  و اشاره به امکاناتی است که از آنها بهره‌مند بودند. <ref>طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۹، صص۱۰۷-۱۰۸.</ref> ولی در گزارش‌های تاریخی است که [[امام علی علیه‌السلام|امام علی (ع)]]  در مسیر رفتن به [[جنگ صفین]] وقتی به مدائن (ساباط شهر بَهُرَ سیر)رسید در [[طاق کسری|ایوان کسری]] و آثار به جا مانده از آنها گردشی کرد و شنید که یکی از یارانش این بیت شعر از ابن يعفر التميمي را می خواند:
(«جرت الرياح على مكان ديارهم *فكأنما كانوا على ميعاد» بادها بر ديار آنها برگذشت گويا از پيش وعده‌اى داشتند. <ref>ری شهری، دانش نامه امیرالمؤمنین (ع)، ۱۳۸۶ش، ج۵، ص۵۲۱</ref>.) امام (ع) به او فرمود چرا نمی‌گویی: 'كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ*فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ *وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ*وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ*كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ *فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ...آن‌گاه امام فرمود اینان کسانی بودند که از دیگران (قدرت و شکوه) را به ارث بردند و اینک خودشان و  آثارشان میراث دیگران گشته است.ايشان [[شکر|شكر]] نعمت به جاى نياوردند و بر اثر [[گناه]] ، دنيايشان را از آنان ستاندند.از كفران نعمت بپرهيزيد تا عذاب بر شما فرو نيايد. <ref>مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۷۱، ص۳۲۷.
{{شعر}}{{ب|جرت الرياح على مكان ديارهم |فكأنما كانوا على ميعاد}}{{پایان شعر}} بادها بر ديار آنها برگذشت گويا از پيش وعده‌اى داشتند. <ref>ری شهری، دانش نامه امیرالمؤمنین (ع)، ۱۳۸۶ش، ج۵، ص۵۲۱</ref>امام (ع) به او فرمود چرا نمی‌گویی: 'كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ*فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ *وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ*وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ*كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ *فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ...آن‌گاه امام فرمود اینان کسانی بودند که از دیگران (قدرت و شکوه) را به ارث بردند و اینک خودشان و  آثارشان میراث دیگران گشته است.ايشان [[شکر|شكر]] نعمت به جاى نياوردند و بر اثر [[گناه]] ، دنيايشان را از آنان ستاندند.از كفران نعمت بپرهيزيد تا عذاب بر شما فرو نيايد. <ref>مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۷۱، ص۳۲۷.
</ref>[[شیخ عباس قمی]] در [[مفاتیح الجنان (کتاب)|مفاتیح الجنان]] پس از نقل این واقعه می‌گوید: حاصل اين مقام را [[حكيم خاقانى]] به شعر درآورده آنجا كه فرموده {{شعر}}{{ب|هان اى دل عبرت بين از ديده نظر كن هان |ايوان مداين را آيينه عبرت دان}}
</ref>[[شیخ عباس قمی]] در [[مفاتیح الجنان (کتاب)|مفاتیح الجنان]] پس از نقل این واقعه می‌گوید: حاصل اين مقام را [[حكيم خاقانى]] به شعر درآورده آنجا كه فرموده {{شعر}}{{ب|هان اى دل عبرت بين از ديده نظر كن هان |ايوان مداين را آيينه عبرت دان}}
{{ب|پرويز كه بنهادى بر خوان تره زرين |زرين تره كو بر خوان رو «كم تركوا» برخوان}}{{پایان شعر}} <ref>قمی، کلیات مفاتیح الجنان،  نشر اسوه،ص۴۹۴.</ref>
{{ب|پرويز كه بنهادى بر خوان تره زرين |زرين تره كو بر خوان رو «كم تركوا» برخوان}}{{پایان شعر}} <ref>قمی، کلیات مفاتیح الجنان،  نشر اسوه،ص۴۹۴.</ref>
۱۵٬۵۱۳

ویرایش