باز کردن منو اصلی

ويکی شيعه β


بُرَید بن مُعاویه عِجْلی (؟-حدود ۱۴۸ق) از اصحاب امام باقر(ع) و امام صادق(ع) و از فقیهان شیعه در نیمه اول قرن دوم است. روایاتی از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) در ستایش او وارد شده است.

برید بن معاویه عجلی

درگذشت حدود سال ۱۴۸ -۱۵۰ق
نقش‌های برجسته یاران امام باقر(ع)، اصحاب اجماع، یاران امام صادق (ع)، راویان شیعه، فقیهان شیعه
تأثیرگذاران امام باقر (ع)، امام صادق (ع)
دین اسلام
مذهب شیعه

محتویات

نام و کنیه

جایگاه

وی از اصحاب برجسته و معتمد امام باقر(ع) و امام صادق(ع) بوده[۲] و به گفته‌ کشّی از جمله شش فقیه بزرگِ شیعه آن قرن است که در نشر فقه و معارف شیعه بسیار مؤثر بوده‌اند. این شش نفر را افقه الاوّلین نامیده‌اند[۳] که طبقه اولِ اصحاب اجماع نیز شمرده می‌شوند.

ابن غَضائری کتاب او را، که علی بن عُقْبه راوی آن بوده، دیده است.[۴] برید از امام باقر (ع) و امام صادق (ع) بدون واسطه و گاهی به واسطه محمد بن مسلم روایت می‌کند، همچنان‌که شمار زیادی از محدّثان از او حدیث نقل کرده‌اند. ۲۰۶ روایت از او در کتب شیعه ثبت است.[۵]

از منظر ائمه (ع)

روایاتی از امام صادق (ع) و امام کاظم(ع) در ستایش از برید و چند تن دیگر نقل شده است. در این روایات، از آنان به احیاکنندگانِ آثار نبوت، نگهبانانِ دین، اُمَنای خداوند بر حلال و حرام،[۶] محبوب‌ترین کسان نزد امام صادق (ع)، بشارت داده‌شدگانِ به بهشت و حواریون امام باقر (ع) و امام صادق (ع) تعبیر شده است.[۷]ابن حجرعسقلانی نیز به مقام او نزد ائمه شیعه (ع) اشاره کرده است.[۸]

نکوهش برید و ردّ آن

کشّی سه روایت در نکوهش او نقل کرده است که علمای بزرگِ رجال آن را پاسخ داده و نپذیرفته‌اند؛ زیرا، علاوه بر وجود راویان غیر ثقه در سلسله اِسنادِ این روایات، نشانه‌های تقیه نیز در این نکوهش دیده می‌شود. مؤلفان تنقیح المقال، اعیان الشیعه و معجم رجال الحدیث در این باره به تفصیل بحث کرده‌اند.[۹]

وفات

نجاشّی تاریخ وفات برید را در زمان زندگی امام صادق (ع)، یعنی پیش از سال ۱۴۸ قمری، نوشته است[۱۰] و برخی سال درگذشت برید را ۱۵۰ق می‌دانند.[۱۱]

پانویس

  1. ابن حجر عسقلانی، ج۲، ص۱۰.
  2. شیخ طوسی، ص۱۲۸ و ۱۷۱.
  3. کشّی، ص۲۳۳؛ نوری، ج۳، ص۷۵۷.
  4. خوئی، ج۳، ص۲۸۵.
  5. خوئی، ج۳، ص۲۹۰.
  6. کشّی، ص۱۳۷.
  7. علامه حلّی، ص۲۶-۲۷؛ امین، ج۳، ص۵۵۸.
  8. ابن حجر عسقلانی، ج۲، ص۱۰.
  9. مامقانی، ج۱، ص۱۶۶؛ خوئی، ج۳، ص۲۸۸-۲۹۰؛ امین، ج۳، ص۵۵۹.
  10. تستری، ج۲، ص۲۸۱.
  11. تستری، ج۲، ص۲۸۲؛ نجاشی، ص۱۱۲؛ علامه حلّی، ص۲۷.

منابع

  • ابن حجر عسقلانی، لسان المیزان، بیروت، ۱۳۹۰ق.
  • امین، محسن، اعیان الشیعه، چاپ حسن امین، بیروت، ۱۴۰۳ق.
  • تستری، محمد تقی، قاموس الرجال، قم، ۱۴۱۰ق.
  • خوئی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، بیروت، ۱۴۰۳ق.
  • شیخ طوسی، رجال الطوسی، نجف، ۱۳۸۰ق.
  • علامه حلّی، رجال العلامة الحلّی، چاپ محمد صادق بحرالعلوم، نجف، ۱۳۸۱ق.
  • کشّی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، (تلخیص) محمد بن حسن طوسی، چاپ حسن مصطفوی، مشهد، ۱۳۴۸ش.
  • مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال فی علم الرجال، چاپ سنگی، نجف، ۱۳۵۲ق.
  • نجاشی، احمد بن علی، فهرست اسماء مصنفّی الشیعه المشتهر برجال النجاشی، چاپ موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق.
  • نوری، حسین، مستدرک الوسائل، چاپ محمدرضا نوری نجفی، تهران، ۱۳۲۱ش.

پیوند به بیرون