نیمه شب شرعی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

نیمه شب شرعی زمان پایان وقت نماز مغرب و عشا و ابتدای وقت نماز شب است.

شهید صدر دو معنا برای نصف شب یا نیمه شب مطرح کرده است؛ در معنای اول نصف شب بین غروب آفتاب تا اول وقت نماز صبح و طلوع فجر دانسته شده و در معنای دوم نصف شب بین غروب آفتاب تا طلوع آفتاب مطرح شده است. او معنای دوم را صحیح تر و مطابق ادله و برخی از روایات عنوان کرده است.[۱]

به نظر بیشتر مراجع تقلید، تقریبا یازده ساعت و ربع بعد از وقت نماز ظهر، نیمه شب شرعی یا آخر وقت نماز عشا است. بعضی نیز معتقدند که دوازده ساعت بعد از وقت ظهر شرعی، نیمه شب شرعی و پایان وقت نماز عشاء است.[۲] [یادداشت ۱]

برخی از فقها معتقدند اگر شخصی، نماز مغرب یا عشاء را تا نصف شب نخواند، بنا بر احتیاط واجب باید تا قبل از شروع وقت نماز صبح یا اذان صبح آن را به نیت ما فی‌الذمه (بدون اینکه نیت ادا و قضا کند) بخواند.[۳]

مسئله نیمه شب در برخی از مناسک و کفارات حج نیز مطرح شده است. مانند وجوب بیتوته در منا در شب یازدهم و دوازدهم تا نیمه شب و همچنین مانند كسى كه اگر روز دوازدهم تا قبل از غروب آفتاب از منا بیرون نرود واجب است تا نیمه شب در منا بماند. [۴]

پانویس

  1. شهید صدر، ماوراء الفقه، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص ۲۵۶-۲۵۷.
  2. بنی هاشمی خمینی، توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۴۰۷-۴۰۸.
  3. بنی هاشمی خمینی، توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۴۰۷-۴۰۸.
  4. شعرانی،  تبصرة المتعلمين في أحكام الدين، ۱۴۱۹ق، ج۱، ص ۱۹۷- ۱۹۸.
  1. مراجعی همچون امام خمینی، اراکی، گلپایگانی، صافی،فاضل ،مکارم، سیستانی و خامنه‌ای دیدگاه اول و خوئی، تبریزی و... دیدگاه دوم را پذیرفته‌اند.

منابع

  • بنی هاشمی خمینی، محمدحسن، توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ هفدهم، ۱۳۸۸ش.
  • شعرانی، ابوالحسن، تبصرة المتعلمين في أحكام الدين، تهران، منشورات الاسلامیه، ۱۴۱۹ق.
  • شهید صدر، سید محمد، ماوراء الفقه، بیروت، دار الأضواء للطباعة و النشر و التوزيع‌، ۱۴۲۰ق.