محمدجعفر شریعتمدار استرآبادی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
اطلاعات فردی
نام کامل: محمّد جعفر بن سیف الدین استرآبادی تهرانی
لقب: شریعتمدار
تاریخ تولد: ۶ رمضان (۱۱۹۵ یا ۱۱۹۸ ق)
زادگاه: استرآباد
تاریخ وفات: ۱۰ صفر سال ۱۲۶۳ق
محل دفن: نجف
اطلاعات علمی
استادان: صاحب ریاض، بحرالعلوم و وحید بهبهانی
شاگردان: میرزا احمد تنکابنی،‌ سید نصرالله استرآبادی،‌ میرزا محمد اندرمانی، ملا محمد جعفر نوری
تألیفات: «لب اللباب»، «دلائل المرام فی تفسیر آیات الاحکام»، «آب حیات»، «نخبة الزائر»، «موائد العوائد» و...
فعالیت‌های اجتماعی-سیاسی

محمّد جعفر بن سیف الدین استرآبادی تهرانی (۱۱۹۵ یا ۱۱۹۸ق ـ ۱۲۶۳ق) معروف به شریعتمدار، عالم شیعی قرن سیزدهم هجری قمری از شاگردان صاحب ریاض، بحرالعلوم و وحید بهبهانی و از پیشگامان مبارزه علیه روس‌هاست. او دارای تألیفات متعدد در موضوعات مختلف بود. مدفن او در نجف اشرف است.

زیست‌نامه

محمد جعفر در ۶ رمضان (بین سال‌های ۱۱۹۵ تا ۱۱۹۸ ق) روستای نوکنده از توابع استرآباد، شهری ما بین ساری و گرگان در استان مازندران زاده شد[۱] و در شب جمعه ۱۰ صفر سال ۱۲۶۳ق در تهران‌دار فانی را وداع گفت و پیکرش بنا به گفته آقا بزرگ به نجف اشرف منتقل و در مکانی که خود از پیش معین کرده بود، به خاک سپرده شد.[۲][۳]

کتاب البراهین القاطعه

زندگی علمی

اساتید

شاگردان

آثار

ملا مهدی نراقی، او را فردی کثیر التألیف معرفی کرده است. او آثار مختلفی درباره فقه، اصول، کلام، فلسفه، تاریخ، علوم قران و حدیث، اخلاق، علم نجوم، رجال و درایه دارد.[۶]

فعالیت‌های اجتماعی سیاسی

استرآبادی در دفاع از دین و جهاد علیه مخالفان پیش قدم بود. او در سال ۱۲۴۱ ه-ق با سید محمد طباطبایی معروف به سید مجاهد برای جهاد با قوای متجاوز روس راهی شد و چون از جنگ با روس‌ها بازگشت عازم حج شد و از طریق نجف بازگشته در کربلا رحل اقامت افکند تا اینکه در سال ۱۲۴۶ق برخی از خاندان وی به بلای طاعون از دنیا رفتند و وی پس از دو سال اقامت در کربلا به ایران بازگشت و بعد از اقامت در شهرهای مختلفی چون کرمانشاه، تهران و استرآباد به زیارت امام رضا(ع) مشرف شد.

پس از بازگشت محمّد شاه قاجار از نبرد هرات و دیدار وی با استرآبادی از وی برای مراجعت دوباره به تهران دعوت کرد که مورد قبول استرآبادی قرار گرفت و در تهران، مرجعیت دینی را به عهده گرفت و ملقب به شریعتمدار شد.[۷] از او اشعاری نیز به جای مانده است که نشان از ذوق وی در این حوزه دارد.[۸]

همسر و فرزندان

همسر شریعتمدار، دختر حاج محمد علی خان بود که موقوفات زیادی در کربلا داشت.[۹] وی صاحب دو فرزند گردید:

  • شیخ محمد حسن استرآبادی از عالمان عصر خویش و صاحب تألیفاتی نظیر مظاهر الآثار و اساس الاحکام فی شرح شرایع الاسلام.
  • شیخ علی استرآبادی صاحب آثاری چون: البرد الیمانی فی الفاظ المعانی، غایة الآمال فی علم الرجال.[۱۰][۱۱]

پانویس

  1. استرآبادی، البراهین القاطعة، ۱۳۸۲ش، ج ۱، ص۲۸.
  2. خوانساری، روضات الجنات، ج ۲، ص۲۰۷ - ۲۰۹.
  3. استرآبادی، البراهین القاطعة، ۱۳۸۲ش، ج ۱، ص۲۸.
  4. استرآبادی، البراهین القاطعة، ۱۳۸۲ش، ج ۱، ص۲۹.
  5. حبیب‌آبادی، مکارم الآثار، ۱۳۶۴ش، ج ۱، ص۹۱.
  6. حبیب‌آبادی، مکارم الآثار، ۱۳۶۴ش، ج ۱، ص۸۸ - ۹۰؛ خوانساری، روضات الجنات، ج ۲، ص۲۰۷ - ۲۰۹؛ استرآبادی، البراهین القاطعة، ۱۳۸۲ش، ج ۱، ص۳۴ - ۳۹؛ مجلدات الذریعة.
  7. حبیب‌آبادی، مکارم الآثار، ۱۳۶۴ش، ج ۱، ص۸۵ و ۸۶.
  8. حبیب‌آبادی، مکارم الآثار، ۱۳۶۴ش، ج ۱، ص۸۸ و ۹۱.
  9. حبیب‌آبادی، مکارم الآثار، ۱۳۶۴ش، ج ۱، ص۸۵.
  10. آقابزرگ، مصفی المقال، ص۱۳۶.
  11. استرآبادی، البراهین القاطعة، ۱۳۸۲ش، ج ۱، ص۳۰.

منابع

  • استرآبادی، محمد جعفر، البراهین القاطعه، قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ۱۳۸۲ش.
  • خوانساری، محمد باقر، روضات الجنات، قم، اسماعیلیان.
  • حبیب‌آبادی، محمدعلی، مکارم الآثار، اصفهان، نفایس مخطوطات اصفهان، ۱۳۶۴ش.
  • تهرانی، آقابزرگ، مصفی المقال فی مصنفی علم الرجال، تهران، عترت.
  • تهرانی، آقابزرگ، الذریعة، بیروت،‌دار الاضواء.