مقاله قابل قبول
رده ناقص
استناد ناقص
شناسه ارزیابی نشده
نارسا
عدم جامعیت

فضائل امام علی(ع)

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

نخستین امام شیعیان
علی بن ابی‌طالب (ع)

حرم امام علی1.jpg


زندگی
یوم‌الدار، شعب ابی‌طالب، لیلة المبیت، واقعه غدیر، سال‌شمار زندگی


میراث
نهج‌البلاغه، غرر الحکم، خطبه شقشقیه، خطبهٔ بی‌الف، خطبه بی‌نقطه، حرم


فضائل
آیه ولایت • آیه اهل‌الذکر • آیه شراء • آیه اولی‌الامر • آیه تطهیر • آیه مباهله • آیه مودت • آیه صادقین-حدیث مدینه‌العلم • حدیث رایت • حدیث سفینه • حدیث کساء • خطبه غدیر • حدیث منزلت • حدیث یوم‌الدار • حدیث ولایتسدالابوابحدیث وصایتصالح المؤمنین


اصحاب
عمار بن یاسر، مالک اشتر، ابوذر غفاری، عبیدالله بن ابی‌رافع، حجر بن عدی، دیگران

فضائل امام علی(ع) توسط بسیاری از اهل سنت نقل شده است چندان‌که ابن حنبل (پیشوای حنبلی‌ها) می‌گوید: بدان حد که برای علی بن ابی طالب(ع) فضائل آمده است، برای هیچ‌یک از یاران رسول خدا(ص) نیامده است.

در منابع شیعه

در منابع اهل سنت

در ذیل صرفاً برخی از فضائل منقول توسط بزرگان اهل سنت درباره امام علی(ع)، نقل شده است نه همه آنها.

ابن حنبل (امام حنبلی‌ها، درگذشت: ۲۴۱ق)

ابونوار کرباس فروش می‌گوید:
«علی بن ابی‌طالب به همراه برده‌اش نزد من آمد و دو پیراهن کرباس خرید. سپس به برده‌اش گفت: «هر کدام می‌خواهی بردار.» برده یکی را برداشت. سپس علی پیراهن دیگر را برداشت و پوشید.»
ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۳۳ق، ص۱۲۹.
  • پیامبر(ص): همانا جانشینم و وارثم، که دینم را ادا می‌کند و وعده‌هایم را به انجام می‌رساند، علی بن ابی طالب است.[۱]
  • پیامبر(ص): ان السعید کل السعید حق السعید من احب علیاً فی حیاته وبعد مماته (ترجمه: همانا خوشبخت، خوشبخت کامل، خوشبخت حقیقی، کسی است که علی را هنگام زنده‌بودنش و پس از مرگش دوست بدارد.)

[۲]

  • پیامبر(ص) خطاب به علی(ع): برخیز! بخدا سوگند که تو را خشنود خواهم کرد، تو برادرم و پدر فرزندانم هستی، و بر سنت من می‌جنگی؛ هر کس بر پیمان من بمیرد، در گنج الهی است، و هر کس بر پیمان تو بمیرد، به عهد خویش وفا کرده است؛ و هر کس بمیرد در حالی که تو را پس از مرگت دوست بدارد، خدا پایان کارش را در آسایش و ایمان می‌نهد مادام که خورشیدی طلوع یا غروب کند.[۳]
  • پیامبر(ص): علی از من است و من از اویم، و دین مرا جز من و علی، کسی ادا نمی‌کند.[۴]
  • سخن ابن عباس هنگام مرگ: اللهم انی اتقرب الیک بولایة علی بن ابی طالب (ترجمه: خدایا! من با ولایت علی بن ابی طالب به تو تقرب می‌جویم.)

[۵]

نسائی شافعی (درگذشت: ۳۰۳ق.)

  • پیامبر(ص): علی از من و من از اویم و او پس از من ولی شماست.[۱۲]
  • پیامبر(ص): کسی که علی را دشنام دهد، مرا دشنام داده است.[۱۲]
  • امام عی(ع): من بنده خدا و برادر رسول خدا هستم و من صدیق اکبر هستم، این را پس از من جز دروغگو نمی‌گوید، هفت سال پیش از مردم ایمان آوردم.[۱۳]
  • زید بن ارقم: نخستین کسی که با رسول خدا(ص) نماز گزارد، علی(رض) بود.[۱۴]
  • سعد بن ابی وقاص: شنیدم که پیامبر(ص) در روز جحفه، دست علی را گرفت و خطبه‌ای خواند و خدای را ستود و سپس گفت: ای مردم! من ولی شمایم. مردم گفتند: راست می‌گویی ای رسول خدا! سپس پیامبر(ص) دست علی را گرفت و بالا برد و گفت: این ولی من است و دین مرا از سوی من به انجام می‌رساند و من دوستم با کسی که با او دوست باشد و دشمنم با کسی که دشمنش باشد.[۱۵]

پانویس

  1. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۳۳ق، ص۲۲۵.
  2. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۳۳ق، ص۲۸۰.
  3. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۳۳ق، ص۲۷۸-۲۷۹.
  4. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۱۹۴، ۲۰۳.
  5. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۲۸۵.
  6. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۱۷۲.
  7. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۱۷۴.
  8. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۹.
  9. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۲۶۰.
  10. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۱۱۷.
  11. ابن حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع)، ۱۴۱۳ق، ص۱۲۵.
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ۱۳۸۹ق، ص۹۹.
  13. نسائی، خصائص امیر المؤمنین، ۱۳۸۹ق، ص۴۶.
  14. نسائی، خصائص امیر المؤمنین، ۱۳۸۹ق، ص۴۳.
  15. نسائی، خصائص امیر المؤمنین، ۱۳۸۹ق، ص۴۷-۴۸.

منابع

  • ابن حنبل، احمد، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب، تحقیق سید عبدالعزیز طباطبایی، قم، دار التفسیر، ۱۴۳۳ق.
  • النسائی الشافعی، احمد بن شعیب، خصائص امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (کرم الله وجهه)، حققه و صحح اسانیده ووضع فهارسه: محمدهادی الامینی، طهران، مکتبة نینوی الحدیثة، ۱۳۸۹ق.