عبدالرحمان بن عبد رب انصاری

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالرحمان بن عبد رب انصاری خزرجی از اصحاب پیامبر(ص) و امیر مومنان(ع) و از شهدای کربلا. او در واقعه غدیر حضور داشت و از راویان حدیث غدیر است. او از کسانی است که در روز رحبه در برابر مردم به ماجرای غدیر و سخن پیامبر درباره ولایت علی(ع) شهادت داد.

واقعه غدیر

عبدالرحمان از کسانی است که پیامبر را درک کرده‌اند. او در واقعه غدیر خم حضور داشت و از راویان حدیث غدیر است[۱] نقل شده است که امام علی(ع) به او قرآن آموخت.[۲]

امیرالمؤمنین در روز رحبه از صحابه‌ای که شاهد ماجرای جانشینی او در روز غدیر بودند خواست تا از جای برخیزند و به خلافت او شهادت دهند. پس عده‌ای چون ابوایوب انصاری، ابوعمره بن عمرو بن محصن، ابوزینب، سهل بن حنیف، خزیمة بن ثابت، حبشی بن جناده سلولی، عبید بن عاذب، لقمان بن عجلان انصاری، ثابت بن ودیعه انصاری، ابو فضاله انصاری و عبدالرحمن بن عبد ربّ انصاری از جای برخواستند و گفتند: ما شهادت می‌دهیم که از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیده‌ایم که فرمود: «ألا إن الله عز وجل وليي وأنا ولي المؤمنين، ألا فمن كنت مولاه فعلي مولاه؛ آگاه باشید، به درستی که خداوند، ولیّ من است و من ولیّ مومنین هستم، بدانید کسی را که من مولای او هستم، علی مولای اوست.»[۳]

واقعه کربلا

عبدالرحمن از مکه با کاروان امام حسین همراه شد.[۴] نقل شده است روز تاسوعا بریر بن خضیر با عبدالرحمن مزاح و شوخی می‌کرد. عبدالرحمن به او گفت: این ساعت، زمان شوخی و بذله‌گویی نیست. بریر در پاسخ گفت:

«‌ای برادر! اقوام و خویشان من می‌دانند که زمانی که جوان بوده‌ام اهل بذله‌گویی نبوده‌ام، چه رسد به زمان پیری و کهولت سن. اما من واقفم به آن چه که به زودی ملاقاتش خواهیم کرد. به خدا سوگند، تنها فاصله ما و حورالعین حمله این قوم با آن شمشیرهایشان است، چقدر مایلم که آن زمان هم اکنون باشد».[۵]

به گفته برخی منابع او در حمله نخستین سپاه عمر سعد به شهادت رسید.[۶]

پانویس

  1. عوالم العلوم، بحرانی، ص۳۰۸
  2. ابصار العین، ص۱۵۸، به نقل از الحدائق الوردیه، ص۱۲۲
  3. الاصابه، ابن حجر عسقلانی، ج۴، ص۲۷۶-۲۷۷؛ اميني، الغدير، ج۱، ص۳۴۰
  4. ابصار العین، ص۱۵۸
  5. تاریخ طبری، ج۵، ص۴۲۳
  6. ابصار العین، ص۱۵۸

منابع

  • سماوی، إبصار العين في أنصار الحسين عليه السلام‏، قم، دانشگاه شهيد محلاتى‏، ۱۴۱۹ق.
  • طبری، محمد بن جرير، تاريخ الأمم و الملوك‏، دوم، بیروت، دار التراث‏، ۱۳۸۷ق.
  • ابن حجر عسقلانى‏، الإصابة في تمييز الصحابة، بیروت، دار الكتب العلمية، ۱۴۱۵ق.
  • امينی، الغدير في الكتاب و السنة و الأدب‏، قم، مركز الغدير للدراسات الاسلاميه‏، ۱۴۱۶ق.
  • بحرانى اصفهانى‏، عبدالله، عوالم العلوم و المعارف، دوم، قم، مؤسسة الإمام المهدي، ۱۳۸۲ش.