عبدالرحمن بن عبد رب انصاری

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالرحمان بن عبد رب انصاری خزرجی از اصحاب پیامبر(ص) و امیر مومنان(ع) و از شهدای کربلا. او در واقعه غدیر حضور داشت و از راویان حدیث غدیر است. او از کسانی است که در روز رحبه در برابر مردم به ماجرای غدیر و سخن پیامبر درباره ولایت علی(ع) شهادت داد.

واقعه غدیر

عبدالرحمان از کسانی است که پیامبر را درک کرده‌اند. او در واقعه غدیر خم حضور داشت و از راویان حدیث غدیر است[۱] نقل شده است که امام علی(ع) به او قرآن آموخت.[۲]

امیرالمؤمنین در روز رحبه از صحابه‌ای که شاهد ماجرای جانشینی او در روز غدیر بودند خواست تا از جای برخیزند و به خلافت او شهادت دهند. پس عده‌ای چون ابوایوب انصاری، ابوعمره بن عمرو بن محصن، ابوزینب، سهل بن حنیف، خزیمة بن ثابت، حبشی بن جناده سلولی، عبید بن عاذب، لقمان بن عجلان انصاری، ثابت بن ودیعه انصاری، ابو فضاله انصاری و عبدالرحمن بن عبد ربّ انصاری از جای برخاستند و گفتند: ما شهادت می‌دهیم که از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیده‌ایم که فرمود: «ألا إن الله عز وجل ولیی وأنا ولی المؤمنین، ألا فمن کنت مولاه فعلی مولاه؛ آگاه باشید، به‌درستی که خداوند، ولی من است و من ولی مومنین هستم، بدانید کسی را که من مولای او هستم، علی مولای اوست.»[۳]

واقعه کربلا

عبدالرحمن از مکه با کاروان امام حسین همراه شد.[۴] نقل شده است روز تاسوعا، بریر بن خضیر با عبدالرحمن مزاح و شوخی می‌کرد. عبدالرحمن به او گفت: این ساعت، زمان شوخی و بذله‌گویی نیست. بریر در پاسخ گفت:

«ای برادر! اقوام و خویشان من می‌دانند که زمانی که جوان بوده‌ام اهل بذله‌گویی نبوده‌ام، چه رسد به زمان پیری و کهولت سن. اما من واقفم به آنچه که به‌زودی ملاقاتش خواهیم کرد. به خدا سوگند، تنها فاصله ما و حورالعین حمله این قوم با آن شمشیرهایشان است، چقدر مایلم که آن زمان هم‌اکنون باشد».[۵]

به گفته برخی منابع او در حمله نخستین سپاه عمر سعد به شهادت رسید.[۶]

پانویس

  1. بحرانی، عوالم العلوم، ص۳۰۸
  2. سماوی، ابصار العین، ص۱۵۸، به نقل از الحدائق الوردیه، ص۱۲۲
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۴، ص۲۷۶-۲۷۷؛ امینی، الغدیر، ج۱، ص۳۴۰
  4. سماوی، ابصار العین، ص۱۵۸
  5. طبری، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۲۳
  6. سماوی، ابصار العین، ص۱۵۸

منابع

  • سماوی، إبصار العین فی أنصار الحسین علیه‌السلام، قم، دانشگاه شهید محلاتی، ۱۴۱۹ق.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، دوم، بیروت،‌ دار التراث، ۱۳۸۷ق.
  • ابن حجر عسقلانی، الإصابة فی تمییز الصحابة، بیروت،‌ دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۵ق.
  • امینی، الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب، قم، مرکز الغدیر للدراسات الاسلامیة، ۱۴۱۶ق.
  • بحرانی اصفهانی، عبدالله، عوالم العلوم و المعارف، دوم، قم، مؤسسة الإمام المهدی، ۱۳۸۲ش.