ریان بن شبیب

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
رَیّان بن شَبیب
اطلاعات یاران امامان
محل زندگی: قم
از یاران: امام رضا (ع) ، امام جواد (ع)
فعالیت‌های اجتماعی: نقل روایت
مشایخ: یونس بن عبدالرحمان
شاگردان: ابراهیم بن هاشم قمی

رَیّان بن شَبیب، از محدثان مورد وثوق شیعه و از اصحاب امام رضا(ع) و امام جواد(ع) است. او به گفته نجاشی دایی معتصم خلیفه بنی عباس بوده که خواهرش مارده از کنیزان هارون و مادر معتصم بوده است.[۱] اما برخی مانند مسعودی در اثبات الوصیة وی را دایی مأمون ذکر کرده‌اند.[۲]

ابن شبیب، در شهر قم اقامت کرد و محدثان آن شهر از او روایت نقل کرده‌اند. او از حضرت رضا(ع) روایاتی نقل کرده و مسائل صباح بن نصر هندی از امام رضا(ع) را جمع نموده است.[۳]

ابراهیم بن هاشم قمی پدر علی بن ابراهیم قمی صاحب کتاب تفسیر قمی از او روایت نقل کرده است.[۴][۵] او همچنین از یونس بن عبدالرحمان نقل روایت نموده است.[۶]

مشهورترین روایت ریان، روایت معروف وی از امام رضا(ع) درباره ماه محرم و واقعه عاشورا و فضل و ثوابِ گریه و عزاداری برای امام حسین(ع) است. در این روایت آمده است:

«یا رَیان اِن کُنتَ باکیاً فَابکِ عَلَی الحُسَین...» (ای ریان بن شبیب اگر گریه می‌کنی پس بر حسین گریه کن...)[۷]

طبق گزارش کشی، ریان پسری داشته که امام رضا حاضر به دعا برای وی نشدند و بر او خرده گرفتند اگر چه برای خود ریان سه مرتبه دعا کردند.[۸]

پانویس

  1. نجاشی، رجال، ص۱۶۵. شیخ صدوق، عیون اخبارالرضا، ج۲، ص۲۳۸-۲۳۹.
  2. مسعودی، اثبات الوصیة، ص۲۲۳.
  3. نجاشی، رجال، ص۱۶۵، خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، ج۹، ص۲۱۶.
  4. این روایات را در کتب زیر می‌توان مشاهده کرد:کافی: جزء۷، کتاب الوصیة۱، باب آخر، حدیث۲.تهذیب الاحکام: جزء۹، باب وصیة لاهل الضلال، حدیث ۸۰۶. الاستبصار: جزء۴، باب وصیة لاهل الضلال، حدیث ۴۸۶.عیون اخبارالرّضا(ع): باب۷، حدیث۱۲. امالی صدوق: مجلس۲۷، حدیث۵.
  5. خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، ج۹، ص۲۱۷.
  6. رک: الکافی، ج۱، باب الحجة۴، باب معرفة الامام و الردّ الیه، حدیث۱.
  7. برای دیدن متن روایت رک: شیخ صدوق، امالی، مجلس ۲۷، حدیث۵، ص۲۰۶؛ شیخ صدوق، عیون اخبارالرّضا، ص۱۶۵.
  8. رجال الکشی،ص:۶۰۹

منابع

  • خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، قم، مرکز نشر الثقافه الاسلامیه، ۱۳۷۲ش.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، امالی، ترجمه کریم فیضی، قم، انتشارات وحدت بخش، ۱۳۸۴ش.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، عیون اخبارالرّضا، مصحح مهدی لاجوردی زاده، تهران، نشر جهان، بی‌تا.
  • کشی، محمد بن عمر،؛ رجال کشی، دانشگاه مشهد، ۱۳۴۸ش.
  • مسعودی، علی بن حسین، إثبات الوصیة للإمام علی بن أبی طالب، قم، انتشارات انصاریان، ۱۳۸۴ش.
  • نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی التابعه لجامعة المدرسین بقم، ۱۳۶۵ش.