آمنه بنت شرید

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

آمنه بنت شُرَید از زنان نام آور شیعی کوفه، همسر عمرو بن حَمِق خُزاعی (متوفی ۵۰ق)، که هر دو در شمار یاران امام علی(ع) بودند.

زندانی شدن به دستور معاویه

آمنه در فصاحت گفتار اشتهار تاریخی دارد.[۱]

پس از شهادت امام علی(ع)، معاویه بن ابی سفیان اقدامات گسترده‌ای را به منظور دستگیری و کشتار شیعیان وی آغاز کرد و عمرو بن حمق نیز از کسانی بود که مورد تعقیب قرار گرفت، اما توانست بگریزد و پنهان شود. از این رو به فرمان معاویه، آمنه را دستگیر ساختند و در دمشق به زندان افکندند تا وی را به بیزاری جستن از تشیع وادارند، اما آمنه همچنان بر عقیده خویش استوار ماند.[۲]

لعن معاویه و وفات

دو سال بعد، عمرو (شوهر آمنه) در موصل و در حال بیماری به دست مأموران معاویه افتاد و کشته شد. سر وی را به دمشق بردند و به دستور معاویه برای درهم شکستن مقاومت آمنه، پیش روی او نهادند، اما این کار نه تنها روحیه آمنه را متزلزل نکرد بلکه موجب شد که وی با فصاحت و بلاغت به وصف شوهر خویش و لعن معاویه پردازد. پس از آن او را آزاد و به سوی کوفه روانه ساختند. آمنه در میان راه و ظاهراً با بیماری طاعون درگذشت، اما احتمال دارد که به دستور معاویه مسموم شده باشد.[۳]

پانویس

  1. حسون، اعلام النساء المؤمنات، ص۱۰۷
  2. ابن ابی طیفور، بلاغات النساء، ۱۹۷۲م، ص ۸۷-۸۹؛ امین، اعیان الشیعه، ج ۲، ص۹۵
  3. امین، اعیان الشیعه، ج ۲، ص۹۵؛ زرکلی، الاعلام، ج۱، ص۲۶

منابع

  • ابن ابی طیفور، احمد، بلاغات النساء، بیروت، ۱۹۷۲م.
  • امین، سید محسن، اعیان الشیعه، بیروت، دار التعارف، ۱۴۰۳ق.
  • حسون، محمد و مشکور، ام علی، أعلام النساء المؤمنات، تهران، اسوه، ۱۴۲۱ق.
  • زرکلی، خیرالدین، الاعلام، بیروت، دار العلم للملایین، ۱۹۸۹م.

پیوند به بیرون