کاربر:Fayaz/صفحه تمرین: تفاوت بین نسخه‌ها

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
جز (انواع)
جز
(یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۱۸: سطر ۱۸:
 
*نیت:
 
*نیت:
 
*قیام:ايستاده بودن هنگام تكبيرةالاحرام و نيز ایستاده بودن پیش از رکوع و متّصل به آن.
 
*قیام:ايستاده بودن هنگام تكبيرةالاحرام و نيز ایستاده بودن پیش از رکوع و متّصل به آن.
*تکبیرةالاحرام:گفتن «اَللّهُ أَكْبَر» به طور صحيح، پس از نیت و در حال قیام. بلند كردن دستها تا برابر نرمى گوش يا صورت يا فرو رفتگى گلو، هنگام گفتن این تكبير لازم است. <ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۲، ص۵۹۷-۵۹۵.</ref>
+
*تکبیرةالاحرام: گفتن «اَللّهُ أَكْبَر» به طور صحيح، پس از نیت و در حال قیام. هنگام گفتن این تكبير بلند كردن دستها تا برابر نرمى گوش يا صورت يا فرو رفتگى گلو لازم است.<ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۲، ص۵۹۷-۵۹۵.</ref>
 
*قرائت:
 
*قرائت:
 
*ذکر:
 
*ذکر:
*ترتیب:انجام دادن واجبات نماز در جای خود،
+
*ترتیب: انجام دادن واجبات نماز در جای خود بدون پس و پیش شدن آنها.
 
*موالات:
 
*موالات:
 
*رکوع:
 
*رکوع:
 
*دو سجده:
 
*دو سجده:
*تشهد:
+
*تشهد: نشستن پس از دو سجده در رکعت دوم و رکعت آخر و گفتن «اَشْهَدُ اَنْ لااِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ»<ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۲، ص۴۹۶-۴۹۴.</ref>
 
*سلام:
 
*سلام:
  
 
==انواع==
 
==انواع==
اجزاء واجب نماز به ركن و غير ركن تقسيم مى‌شود. [[رکن نماز|رکن]]، اجزایی است که بنا به قول مشهور، انجام ندادن، یا کم و اضافه کردن آنها، چه بی‌اراده یا ناآگاهانه و چه با اختیار و عمدی، باطل شدن نماز را درپی دارد. <ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۶.</ref> {{یادداشت|البته هرگاه نمازگزار از روى سهو، ركنى را ترك كند، مى‌تواند تا زمانى كه فرصت جبران دارد، آن را انجام دهد و نمازش صحيح است.(فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۷)}} واجبات غیر رکن، اجزایی هستند که ترک، کم کردن یا زیاد کردن عمدی _نه سهوی_ آنان، نماز را باطل می‌کند.
+
اجزاء واجب نماز به ركن و غير ركن تقسيم مى‌شود. [[رکن نماز|رکن]]، اجزایی است که بنا به قول مشهور، انجام ندادن یا کم یا اضافه کردن آنها، چه بی‌اراده یا ناآگاهانه و چه با اختیار و عمدی، باطل شدن نماز را درپی دارد. <ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۶.</ref> {{یادداشت|البته هرگاه نمازگزار از روى سهو، ركنى را ترك كند، مى‌تواند تا زمانى كه فرصت جبران دارد، آن را انجام دهد و نمازش صحيح است.(فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۷)}} واجبات غیر رکن، اجزایی هستند که ترک، کم کردن یا زیاد کردن عمدی _نه سهوی_ آنان، نماز را باطل می‌کند.
 
*واجبات رکن: نيّت، قيام، تكبيرةالإحرام، ركوع و دو سجده (هر رکعت).<ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۶.</ref>
 
*واجبات رکن: نيّت، قيام، تكبيرةالإحرام، ركوع و دو سجده (هر رکعت).<ref>فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۶.</ref>
 
*واجبات غیر رکن: قرائت، ذکر، ترتیب، موالات، تشهد، سلام.
 
*واجبات غیر رکن: قرائت، ذکر، ترتیب، موالات، تشهد، سلام.

نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۴۷

واجبات نماز

تعریف

واجبات نماز، اجزایی از نماز هستند که باید ادا گردند و در غیر آن، نماز ناقص و باطل است. تعداد واجبات نماز به قول مشهور، ۱۱ مورد است:

  • نیت:
  • قیام:ايستاده بودن هنگام تكبيرةالاحرام و نيز ایستاده بودن پیش از رکوع و متّصل به آن.
  • تکبیرةالاحرام: گفتن «اَللّهُ أَكْبَر» به طور صحيح، پس از نیت و در حال قیام. هنگام گفتن این تكبير بلند كردن دستها تا برابر نرمى گوش يا صورت يا فرو رفتگى گلو لازم است.[۱]
  • قرائت:
  • ذکر:
  • ترتیب: انجام دادن واجبات نماز در جای خود بدون پس و پیش شدن آنها.
  • موالات:
  • رکوع:
  • دو سجده:
  • تشهد: نشستن پس از دو سجده در رکعت دوم و رکعت آخر و گفتن «اَشْهَدُ اَنْ لااِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ»[۲]
  • سلام:

انواع

اجزاء واجب نماز به ركن و غير ركن تقسيم مى‌شود. رکن، اجزایی است که بنا به قول مشهور، انجام ندادن یا کم یا اضافه کردن آنها، چه بی‌اراده یا ناآگاهانه و چه با اختیار و عمدی، باطل شدن نماز را درپی دارد. [۳] [یادداشت ۱] واجبات غیر رکن، اجزایی هستند که ترک، کم کردن یا زیاد کردن عمدی _نه سهوی_ آنان، نماز را باطل می‌کند.

  • واجبات رکن: نيّت، قيام، تكبيرةالإحرام، ركوع و دو سجده (هر رکعت).[۴]
  • واجبات غیر رکن: قرائت، ذکر، ترتیب، موالات، تشهد، سلام.

جستارهای وابسته

نماز

پانویس

  1. فرهنگ فقه فارسی، ج۲، ص۵۹۷-۵۹۵.
  2. فرهنگ فقه فارسی، ج۲، ص۴۹۶-۴۹۴.
  3. فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۶.
  4. فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۶.
  1. البته هرگاه نمازگزار از روى سهو، ركنى را ترك كند، مى‌تواند تا زمانى كه فرصت جبران دارد، آن را انجام دهد و نمازش صحيح است.(فرهنگ فقه فارسی، ج۴، ص۱۲۷)

منبع

  • فرهنگ فقه فارسی، قم، موسسه دائرةالمعارف فقه اسلامی،