کاربر:Bazeli/صفحه تمرین: تفاوت بین نسخه‌ها

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
جز
جز
سطر ۹: سطر ۹:
 
کرامت در لغت به معنای بزرگواری، بزرگی کردن، جوانمردی و سخاوت آمده است.<ref>دهخدا،‌ لغت نامه، ج۱۲، واژه کرامت.</ref>
 
کرامت در لغت به معنای بزرگواری، بزرگی کردن، جوانمردی و سخاوت آمده است.<ref>دهخدا،‌ لغت نامه، ج۱۲، واژه کرامت.</ref>
  
 
+
موافقان و مخالفان
 +
متکمان شیعه  واشاعره قائل به جواز صدور کرامات از اولیاء‌الهی هستند. سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷
 
فخر رازی، تفسی کبیر، اوایل سوره کهف:‌ قرآن، اخبار، آثار و دلایل عقلی بر جواز کرامات اولیاء دلالت دارند.
 
فخر رازی، تفسی کبیر، اوایل سوره کهف:‌ قرآن، اخبار، آثار و دلایل عقلی بر جواز کرامات اولیاء دلالت دارند.
 +
معتزله و جمعی از علمای شیعه منکر صدور کرامات شده و آن را دارای مفسده‌(خدشه در دلالت معجزه و باعث گریز از دعوت انبیاء) دانسته‌اند.سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷.
 +
قاضی عبدالجبار معتزلی: «ادعای تواتر درباره کرامات اولیاء و صالحان صحیح نیست. این اخبار در حکم خبر واحد بوده و بیشتر راویان از دیگری شنیده و مشاهده مستقیم در این زمینه بسیار نادر و کمیاب است.سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷ و ۶۰۸.
  
  

نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۵۰

کرامت


مفهوم‌شناسی

کرامت به معنای ظهور امر خارق العاده از طرف شخصی است که ادعای نبوت ندارد.[۱]

به معنای ظهور امر خارق العاده به واسطه تقرب در پیشگاه خدا و لطافت روح و صفای باطن بوذری نژاد،‌‌ «تبیین فلسفی معجزه و کرامت از دیدگاه سهروردی»، ص۹۴.) از انسان صادر می‌شود؛ البته نه برای اثبات حق با تحدی؛ هرچند ممکن است حقی با آن ثابت شود. کرامت در لغت به معنای بزرگواری، بزرگی کردن، جوانمردی و سخاوت آمده است.[۲]

موافقان و مخالفان متکمان شیعه واشاعره قائل به جواز صدور کرامات از اولیاء‌الهی هستند. سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷ فخر رازی، تفسی کبیر، اوایل سوره کهف:‌ قرآن، اخبار، آثار و دلایل عقلی بر جواز کرامات اولیاء دلالت دارند. معتزله و جمعی از علمای شیعه منکر صدور کرامات شده و آن را دارای مفسده‌(خدشه در دلالت معجزه و باعث گریز از دعوت انبیاء) دانسته‌اند.سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷. قاضی عبدالجبار معتزلی: «ادعای تواتر درباره کرامات اولیاء و صالحان صحیح نیست. این اخبار در حکم خبر واحد بوده و بیشتر راویان از دیگری شنیده و مشاهده مستقیم در این زمینه بسیار نادر و کمیاب است.سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷ و ۶۰۸.


کرامت انسان و خدا؟؟!!

تفاوت کرامت با معجزه

امر خارق العاده اگر با تحدی بر نبوت همراه باشد، معجزه است و اگر به وساطت اراده و نفس زکیه یکی از اولیاء الهی انجام شود، کرامت نامیده می‌شود.[۳]

جرجانی: کرامت ظهور کاری خارق العاده از شخصی غیرمقارن با دعوی نبوت است. هر آنچه مقرون با ایمان و عمل صالح نباشد، استدراج است و آنچه همراه با ادعای نبوت باشد،‌ معجزه است.[۴]

کرامات دو ویژگی دارند:‌ الف:‌ قابل تعلیم و تعلّم نیستند؛‌ ب:‌ تحت تأثیر نیروی قوی‌تر قرار نمی‌گیرند و مغلوب عامل دیگری واقع نمی‌شوند. این کرمات مخصوص بندگان خاص خداوند است و تنها اختصاص به پیامبران ندارد.سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۶.)

گفته شده فاعل کرامات خداوند است و تحقق آنها منوط به اذن خداست. سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷. ر.ک: رعد:‌۳۷، غافر: ۷۸.

فلاسفه‌ای همچون ابن سینا،‌ سهروردی و ملاصدرا به تبیین فلسفی کرامت پرداخته‌اند.(آدرس..... فلاسفه شیعه کرامات امامان را مبتنی بر اذن و اراده خدا دانسته و اظهار کرامت بدون تزکیه نفس و تصفیه رزائل نفسانی محال دانسته‌اند. سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷.

تفاوتهای معجزه و کرامت:

  • تفاوت اصلی.... معجزه: ادعای نبوت و کرامت: عدم ادعای نبوت در کرامت
  • تفاوتهای دیگر: معجزه: خارج از حد توان بشر. کرامت:‌ خارج از توان بشر نیست
  • ‌ در مقام تحدی و دعوت به معارضه و اثبات عجز مخالفان؛‌ کرامت: اینگونه نیست.

تفاوت معجزه و کرامت این است که هرگاه پیامبران مأمور به اظهار معجزه می‌شوند، آن را اظهار می‌کنند؛ در حالی که هرگاه کرامتی از اولیاء‌الهی ظاهر شود، مأموریتی در کار نبوده و تکلیف واجبی بر عهده ایشان محسوب نمی‌شود. دیگر اینکه معجزه از حد طاقت و توان بشر خارج است؛ ولی کرامت خارج از توان بشر نیست؛ هرچند عجیب و خارق العاده به نظر آید.‌(سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۵.)

صاحب امر خارق العاده اگر متکی به خدا باشد و به غیرخدا هیچ‌گونه اتکایی نداشته باشد مانند پیامبران(ع) و ائمه(ع)، در صورتی که در مقام تحدّی و دعوت به معارضه و اثبات عجز آنان برآید، دست به کار خارق العاده بزند، عمل او معجزه خواهد بود؛ اگر اینگونه نباشد، کرامت است.(سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۶.)

در شیعه، کراماتی که به اذن خداست، منسوب به امامان است و اختیار آنها به دست افرادی که با خدا ارتباط ندارند،‌ نیست. از این رو کرامات دو ویژگی دارند:‌ الف:‌ قابل تعلیم و تعلّم نیستند؛‌ ب:‌ تحت تأثیر نیروی قوی‌تر قرار نمی‌گیرند و مغلوب عامل دیگری واقع نمی‌شوند. این کرمات مخصوص بندگان خاص خداوند است و تنها اختصاص به پیامبران ندارد.سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۶.)

تفاوت با سحر و شبعده

؟؟؟؟ ر.ک:‌ (سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۵ و ۶۰۶. (دایره المعارف تشیع)

کرامات اولیاء

کرامت را می‌توان گواه و مدرکی بر ولایت تکوینی شخص به شمار آورد....

برخی از کرامت مشهور عبارتند از:‌‌ رؤیاهای صادقه(خواب‌هایی که راست در می‌آید)،‌ اشراف بر ضمایر (فکرخوانی و پی‌بردن به باطن اشخاص)، بر روی آب رفتن، در آتش رفتن و نسوختن، طیّ الارض و... سیدعرب،‌ «کرامت»، ص۶۰۷.

پانویس

  1. جرجانی، التعریفات، ناصر خسرو، ص۷۹؛ سجادی،‌ فرهنگ معاترف اسلامی، ۱۳۶۳ش، ج۴، ص۱۵.
  2. دهخدا،‌ لغت نامه، ج۱۲، واژه کرامت.
  3. جوادی آملی، تبیین براهین اثبات خدا، ۱۳۷۸ش، ص۲۵۱.
  4. جرجانی، التعریفات، ناصر خسرو، ص۷۹.

منابع

دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، تهران، دانشگاه تهران، چاپ دوم، ۱۳۷۷ش. جرجانی، علی بن محمد، التعریفات، تهران، ناصر خسرو، بی‌تا. جوادی آملی، عبدالله، تبیین براهین اثبات خدا، تنظیم و ویرایش حمیدپارسانیا، قم، نشر اسرا، چاپ سوم، ۱۳۷۸ش.