احمد بن حسین غضائری: تفاوت بین نسخه‌ها

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
(منابع)
جز
 
(۲۹ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۱۰ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 +
{{دیگر کاربردها|غضائری}}
 
{{جعبه زندگینامه
 
{{جعبه زندگینامه
| اندازه جعبه      =
+
| اندازه جعبه      =350px
 
| عنوان            =
 
| عنوان            =
 
| نام              = احمد بن حسین غضائری
 
| نام              = احمد بن حسین غضائری
سطر ۳۱: سطر ۳۲:
 
| سبک              =
 
| سبک              =
 
| استادان        =
 
| استادان        =
| شاگردان          = [[نجاشی]] و [[شیخ طوسی]]
+
| شاگردان          = [[احمد بن علی نجاشی|نجاشی]]  
 
| شهر خانگی        =
 
| شهر خانگی        =
 
| تلویزیون          =
 
| تلویزیون          =
سطر ۵۲: سطر ۵۳:
 
| پانویس            =
 
| پانویس            =
 
}}
 
}}
'''ابو حسین احمد بن‌ حسين‌ بن‌ عبيدالله‌ بن‌ ابراهيم‌ بن‌ عبدالله‌ غضائری واسطی بغدادی''' معروف به '''ابن غضائری''' [[محدث]] [[امامیه|امامی]] و از دانشمندان رجالی [[شیعه]] در قرن چهارم و پنجم هجری قمری و معاصر [[نجاشی]] و [[شیخ طوسی]] است. وی صاحب کتاب رجالی «الضعفاء» است که به [[رجال ابن غضائری]] شهرت دارد.
 
  
== زندگی نامه ==
+
''' احمد بن‌ حسين‌ غضائری واسطی بغدادی''' معروف به '''ابن غضائری''' [[محدث]] [[امامیه|امامی]] و از دانشمندان [[رجال|رجالی]] [[شیعه]] در قرن چهارم و پنجم هجری قمری و معاصر [[احمد بن علی نجاشی|نجاشی]] و [[شیخ طوسی]] است. وی صاحب کتاب رجالی «الضعفاء» است که به [[رجال ابن غضائری]] شهرت دارد.
از تاریخ ولادت وی خبری در دست نیست. درباره غضائری گفته‌اند این کلمه منسوب به غضائر است (<small>برخی آن را جمع «‌غضیره‌» دانسته‌اند</small>) که غضائریان به آن منسوب گشته‌اند.<ref>امین، اعیان الشیعة، ج۶، ص۸۴.</ref> پدر وی [[حسین بن عبیدالله غضائری]] از فقها و عالمان رجالی عصر خویش بود و دارای تألیفات بسیاری است. بنا بر نقل کتب تراجم و رجال، احمد (ابن غضائری) استاد [[نجاشی]] و [[شیخ طوسی]] بوده و این دو با ابن غضائری هم صحبت بوده‌اند.<ref>رجال نجاشی، ص۲۶۹؛ طوسی، الفهرست، ص۳۲.</ref>
+
 
== کنیه ==
+
== زندگی‌نامه ==
 +
از تاریخ ولادت غضائری خبری در دست نیست. درباره غضائری گفته‌اند این کلمه منسوب به غضائر است (<small>برخی آن را جمع «‌غضیره‌» دانسته‌اند</small>) که غضائریان به آن منسوب گشته‌اند.<ref>امین، اعیان الشیعة، ج۶، ص۸۴.</ref> پدرش [[حسین بن عبیدالله غضائری]] از فقها و عالمان رجالی عصر خویش بود و دارای تألیفات بسیاری است. بنا بر نقل کتب تراجم و رجال، احمد (ابن غضائری) استاد [[احمد بن علی نجاشی|نجاشی]] بوده است.<ref>رجال نجاشی، ۱۴۱۶ق، ص۲۶۹؛ طوسی، الفهرست، ۱۴۱۷ق، ص۳۲.</ref>
 
کنیه او به دو صورت ابوالحسن و ابوالحسین ذکر شده است.
 
کنیه او به دو صورت ابوالحسن و ابوالحسین ذکر شده است.
 
+
=== وفات ===
 +
چنان که از سخنان [[احمد بن علی نجاشی|نجاشی]] استفاده می‌شود احمد بن حسین قبل از نجاشی از دنیا رفته است. وفات نجاشی در سال ۴۵۰ هجری است. [[شیخ طوسی]] در [[الفهرست (شیخ طوسی) |الفهرست]] گفته وفات او قبل از ۴۰ سالگی و در سنین جوانی بوده است.
 
== سخنان بزرگان ==
 
== سخنان بزرگان ==
[[مدرس تبریزی]] درباره وی می‌نویسد:
+
[[مدرس تبریزی]] ابن غضائری را از بزرگان و ثقات مشایخ [[امامیه]] معرفی می‌کند که محتاج به توثیق و تعدیل نیست.<ref>خوانساری، روضات الجنات، ج۸، ص۱۳۳.</ref>
:::ابن غضائری از اکابر و ثقات مشایخ [[امامیه]] می‌باشد که محتاج به توثیق و تعدیل نمی‌باشند.<ref>خوانساری، روضات الجنات، ج۸، ص۱۳۳.</ref>
 
  
 
[[شیخ حر عاملی]]، ابن غضائری را از معاصران شیخ طوسی ذکر می‌کند و وی را مورد وثوق [[علامه حلی]] دانسته است.<ref>حر عاملی، امل الآمل، ج۲، ص۱۲.</ref>
 
[[شیخ حر عاملی]]، ابن غضائری را از معاصران شیخ طوسی ذکر می‌کند و وی را مورد وثوق [[علامه حلی]] دانسته است.<ref>حر عاملی، امل الآمل، ج۲، ص۱۲.</ref>
سطر ۶۷: سطر ۶۸:
 
[[سید محمد باقر خوانساری]] با عبارات زایدالوصفی وی را می‌ستاید.<ref>خوانساری، روضات الجنات، ج۱، ص۴۷.</ref>
 
[[سید محمد باقر خوانساری]] با عبارات زایدالوصفی وی را می‌ستاید.<ref>خوانساری، روضات الجنات، ج۱، ص۴۷.</ref>
  
[[محمدتقی شوشتری]] می‌گوید:
+
[[محمدتقی شوشتری]] ابن غضائری را از ناقدان رجال و پژوهندگان اخبار دانسته که اطلاعات گسترده‌ای در علم رجال داشته است.<ref>شوشتری، الاخبار الدخیلة، ۱۳۹۰ق، ص۹۶.</ref>
:::ابن غضائری از ناقدان رجال و پژوهندگان اخبار بوده و اطلاعات گسترده‌ای در علم رجال داشته است.<ref>شوشتری، الاخبار الداخلیة، ص۹۶.</ref>
 
  
یاقوت حموی از بزرگان اهل سنت او را از ادبا و فضلا می‌شمارد و می‌گوید:
+
یاقوت حموی از بزرگان [[اهل سنت]] او را از ادبا و فضلا می‌شمارد که بسیار زیبا خط می‌نوشت؛ به گونه‌ای که خط وی با ابن مقله رقابت می‌کرد.<ref>حموی، معجم الادباء، ج۲، ص۲۵۳.</ref>
:::او بسیار زیبا خط می‌نوشت؛ به گونه‌ای که خط وی با ابن مقله رقابت می‌کرد.<ref>حموی، معجم الادباء، ج۲، ص۲۵۳.</ref>
 
  
== مشایخ و اساتید ==
+
==اساتید و شاگردان==
 +
اساتید غضائری عبارتند از:
 
* ابو محمد طلحة بن علی بن عبدالله بن علالة
 
* ابو محمد طلحة بن علی بن عبدالله بن علالة
 
* ابوالحسین النصیبی
 
* ابوالحسین النصیبی
 
* حسین بن عبیدالله بن غضائری پدر وی
 
* حسین بن عبیدالله بن غضائری پدر وی
 
* حسن بن محمد بن بندار قمی
 
* حسن بن محمد بن بندار قمی
* احمد بن عبدالواحد.<ref>رجال ابن غضائری، ص۱۵.</ref>
+
* احمد بن عبدالواحد.<ref>ابن غضائری، رجال ابن غضائری، ص۱۵.</ref>
 
+
[[احمد بن علی نجاشی|نجاشی]]  از شاگردان ابن غضائری بوده است.<ref>ابن غضائری، رجال ابن غضائری، ۱۴۲۲ق، ص۱۵.</ref>
== شاگردان ==
+
[[پرونده:کتاب رجال ابن غضائری.jpg|150px|بندانگشتی|کتاب [[رجال ابن غضائری]]]]
نجاشی و شیخ طوسی از شاگردان ابن غضائری بوده‌اند.<ref>رجال ابن غضائری، ص۱۵.</ref>
 
  
 
== آثار و تألیفات ==
 
== آثار و تألیفات ==
 
معروف‌ترین کتاب ابن غضائری کتاب الرجال است که به نام‌های «‌الضعفاء »، «‌کتاب فی الجرح‌» و «‌[[رجال ابن غضائری]]‌» شهرت دارد. هر چند علمای شیعه در انتساب این کتاب به ابن غضائری یا پدر وی اختلاف دارند.
 
معروف‌ترین کتاب ابن غضائری کتاب الرجال است که به نام‌های «‌الضعفاء »، «‌کتاب فی الجرح‌» و «‌[[رجال ابن غضائری]]‌» شهرت دارد. هر چند علمای شیعه در انتساب این کتاب به ابن غضائری یا پدر وی اختلاف دارند.
  
شیخ طوسی دو کتاب را به وی نسبت می‌دهد.<ref>طوسی، الفهرست، ص۳۲.</ref>
+
شیخ طوسی دو کتاب را به وی نسبت می‌دهد.<ref>طوسی، الفهرست، ۱۴۱۷ق، ص۳۲.</ref> [[سید محسن امین]] کتابهای «‌فی الجرح »، «‌فی المؤثقین »، «‌فی ذکر المصنفات »، «‌فی ذکرالاصول‌» و «‌کتاب التاریخ‌» را از تألیفات ابن غضائری می‌شمارد.<ref>امین، اعیان الشیعة، ج۲، ص۵۶۵.</ref> [[سید حسن صدر]] هم پنج کتاب را ذکر کرده و به ابن غضائری نسبت می‌دهد.<ref>صدر، تأسیس الشیعة، ۱۳۷۵ش، ص۲۶۹.</ref>
 
 
[[سید محسن امین]] کتابهای «‌فی الجرح »، «‌فی المؤثقین »، «‌فی ذکر المصنفات »، «‌فی ذکرالاصول‌» و «‌کتاب التاریخ‌» را از تألیفات ابن غضائری می‌شمارد.<ref>امین، اعیان الشیعة، ج۲، ص۵۶۵.</ref>
 
 
 
[[سید حسن صدر]] هم پنج کتاب را ذکر کرده و به ابن غضائری نسبت می‌دهد.<ref>صدر، تأسیس الشیعة، ص۲۶۹.</ref>
 
 
 
== وفات ==
 
چنان که از سخنان [[نجاشی]] استفاده می‌شود احمد بن حسین قبل از نجاشی از دنیا رفته است. وفات نجاشی در سال ۴۵۰ هجری است. [[شیخ طوسی]] در [[الفهرست (شیخ طوسی) |الفهرست]] گفته وفات او قبل از ۴۰ سالگی و در سنین جوانی بوده است.
 
 
 
 
== پانویس ==
 
== پانویس ==
{{ستون-شروع|2}}
+
{{پانویس2}}
{{پانویس}}
 
{{پایان}}
 
 
 
 
== منابع ==
 
== منابع ==
{{ستون-شروع|2}}
+
{{منابع}}
* ابن غضائری، احمد بن حسین، رجال ابن غضائری، قم، دار الحدیث، ۱۴۲۲ هـ ق.
+
* ابن غضائری، احمد بن حسین، رجال ابن غضائری، قم، دار الحدیث، ۱۴۲۲ق.
* امین عاملی، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دار التعارف.
+
* امین، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دار التعارف.
* شوشتری، محمد تقی، الاخبار الداخلیة، تهران، ۱۳۹۰ هـ ق.
+
* شوشتری، محمد تقی، الاخبار الدخیلة، تهران، ۱۳۹۰ق.
 
* حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، بیروت، دار الغرب الاسلامی، بی‌تا.
 
* حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، بیروت، دار الغرب الاسلامی، بی‌تا.
* صدر، سیدحسن، تاسیس الشیعه لعلوم الاسلام، تهران، اعلمی، ۱۳۷۵ ش.
+
* صدر، سید حسن، تاسیس الشیعه لعلوم الاسلام، تهران، اعلمی، ۱۳۷۵ش.
 
* عاملی، شیخ حر، امل الآمل، بغداد، مکتبة الاندلس.
 
* عاملی، شیخ حر، امل الآمل، بغداد، مکتبة الاندلس.
* طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، نشر الفقاهة، ۱۴۱۷ هـ ق.
+
* طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، نشر الفقاهة، ۱۴۱۷ق.
* نجاشی، احمد بن علی، اسماء مصنفی الشیعة، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۶ هـ ق.
+
* نجاشی، احمد بن علی، اسماء مصنفی الشیعة، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۶ق.
 
* مدرس تبریزی، محمد علی، ریحانه الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، خیام، ۱۳۶۹ش.
 
* مدرس تبریزی، محمد علی، ریحانه الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، خیام، ۱۳۶۹ش.
 
{{پایان}}
 
{{پایان}}
 +
 
== پیوند به بیرون ==
 
== پیوند به بیرون ==
 +
* منبع مقاله: [http://www.cgie.org.ir/fa/publication/entryview/2668 دایرةالمعارف بزرگ اسلامی]
 
* [http://www.ensani.ir/storage/Files/20101024175030-146.pdf روش ابن غضائری در نقد رجال]
 
* [http://www.ensani.ir/storage/Files/20101024175030-146.pdf روش ابن غضائری در نقد رجال]
 
* [http://www.ensani.ir/storage/Files/20131111141459-9796-32.pdf مقایسه دیدگاه های رجالی ابن غضائری و نجاشی]
 
* [http://www.ensani.ir/storage/Files/20131111141459-9796-32.pdf مقایسه دیدگاه های رجالی ابن غضائری و نجاشی]
 
* [http://www.ensani.ir/storage/Files/20101024181909-164.pdf جستاری در باب نسبت کتاب الضعفاء به ابن غضائری]
 
* [http://www.ensani.ir/storage/Files/20101024181909-164.pdf جستاری در باب نسبت کتاب الضعفاء به ابن غضائری]
  
[[رده:رجالیان شیعه قرن4(قمری)]]
+
 
[[رده:رجالیان شیعه قرن5(قمری)]]
+
{{رجالیان شیعه}}
 +
 
 +
[[ar:أحمد بن الحسين الغضائري]]
 +
[[en:Ahmad b. Husayn al-Ghada'iri]]
 +
[[ur:احمد بن حسین بن عبیداللّه غضائری]]
 +
[[id:Ibnu Ghadairi]]
 +
 
 +
[[رده:رجالیان شیعه قرن ۴ (قمری)]]
 +
[[رده:رجالیان شیعه قرن ۵ (قمری)]]
 +
[[رده:مقاله‌های بدون اولویت]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۴۵

احمد بن حسین غضائری
درگذشت ۴۵۰ هجری
شاگردان نجاشی
نقش‌های برجسته محدث امامی
لقب ابن غضائری
آثار رجال ابن غضائری‌


احمد بن‌ حسين‌ غضائری واسطی بغدادی معروف به ابن غضائری محدث امامی و از دانشمندان رجالی شیعه در قرن چهارم و پنجم هجری قمری و معاصر نجاشی و شیخ طوسی است. وی صاحب کتاب رجالی «الضعفاء» است که به رجال ابن غضائری شهرت دارد.

زندگی‌نامه

از تاریخ ولادت غضائری خبری در دست نیست. درباره غضائری گفته‌اند این کلمه منسوب به غضائر است (برخی آن را جمع «‌غضیره‌» دانسته‌اند) که غضائریان به آن منسوب گشته‌اند.[۱] پدرش حسین بن عبیدالله غضائری از فقها و عالمان رجالی عصر خویش بود و دارای تألیفات بسیاری است. بنا بر نقل کتب تراجم و رجال، احمد (ابن غضائری) استاد نجاشی بوده است.[۲] کنیه او به دو صورت ابوالحسن و ابوالحسین ذکر شده است.

وفات

چنان که از سخنان نجاشی استفاده می‌شود احمد بن حسین قبل از نجاشی از دنیا رفته است. وفات نجاشی در سال ۴۵۰ هجری است. شیخ طوسی در الفهرست گفته وفات او قبل از ۴۰ سالگی و در سنین جوانی بوده است.

سخنان بزرگان

مدرس تبریزی ابن غضائری را از بزرگان و ثقات مشایخ امامیه معرفی می‌کند که محتاج به توثیق و تعدیل نیست.[۳]

شیخ حر عاملی، ابن غضائری را از معاصران شیخ طوسی ذکر می‌کند و وی را مورد وثوق علامه حلی دانسته است.[۴]

سید محمد باقر خوانساری با عبارات زایدالوصفی وی را می‌ستاید.[۵]

محمدتقی شوشتری ابن غضائری را از ناقدان رجال و پژوهندگان اخبار دانسته که اطلاعات گسترده‌ای در علم رجال داشته است.[۶]

یاقوت حموی از بزرگان اهل سنت او را از ادبا و فضلا می‌شمارد که بسیار زیبا خط می‌نوشت؛ به گونه‌ای که خط وی با ابن مقله رقابت می‌کرد.[۷]

اساتید و شاگردان

اساتید غضائری عبارتند از:

  • ابو محمد طلحة بن علی بن عبدالله بن علالة
  • ابوالحسین النصیبی
  • حسین بن عبیدالله بن غضائری پدر وی
  • حسن بن محمد بن بندار قمی
  • احمد بن عبدالواحد.[۸]

نجاشی از شاگردان ابن غضائری بوده است.[۹]

آثار و تألیفات

معروف‌ترین کتاب ابن غضائری کتاب الرجال است که به نام‌های «‌الضعفاء »، «‌کتاب فی الجرح‌» و «‌رجال ابن غضائری‌» شهرت دارد. هر چند علمای شیعه در انتساب این کتاب به ابن غضائری یا پدر وی اختلاف دارند.

شیخ طوسی دو کتاب را به وی نسبت می‌دهد.[۱۰] سید محسن امین کتابهای «‌فی الجرح »، «‌فی المؤثقین »، «‌فی ذکر المصنفات »، «‌فی ذکرالاصول‌» و «‌کتاب التاریخ‌» را از تألیفات ابن غضائری می‌شمارد.[۱۱] سید حسن صدر هم پنج کتاب را ذکر کرده و به ابن غضائری نسبت می‌دهد.[۱۲]

پانویس

  1. امین، اعیان الشیعة، ج۶، ص۸۴.
  2. رجال نجاشی، ۱۴۱۶ق، ص۲۶۹؛ طوسی، الفهرست، ۱۴۱۷ق، ص۳۲.
  3. خوانساری، روضات الجنات، ج۸، ص۱۳۳.
  4. حر عاملی، امل الآمل، ج۲، ص۱۲.
  5. خوانساری، روضات الجنات، ج۱، ص۴۷.
  6. شوشتری، الاخبار الدخیلة، ۱۳۹۰ق، ص۹۶.
  7. حموی، معجم الادباء، ج۲، ص۲۵۳.
  8. ابن غضائری، رجال ابن غضائری، ص۱۵.
  9. ابن غضائری، رجال ابن غضائری، ۱۴۲۲ق، ص۱۵.
  10. طوسی، الفهرست، ۱۴۱۷ق، ص۳۲.
  11. امین، اعیان الشیعة، ج۲، ص۵۶۵.
  12. صدر، تأسیس الشیعة، ۱۳۷۵ش، ص۲۶۹.

منابع

  • ابن غضائری، احمد بن حسین، رجال ابن غضائری، قم، دار الحدیث، ۱۴۲۲ق.
  • امین، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دار التعارف.
  • شوشتری، محمد تقی، الاخبار الدخیلة، تهران، ۱۳۹۰ق.
  • حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، بیروت، دار الغرب الاسلامی، بی‌تا.
  • صدر، سید حسن، تاسیس الشیعه لعلوم الاسلام، تهران، اعلمی، ۱۳۷۵ش.
  • عاملی، شیخ حر، امل الآمل، بغداد، مکتبة الاندلس.
  • طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، نشر الفقاهة، ۱۴۱۷ق.
  • نجاشی، احمد بن علی، اسماء مصنفی الشیعة، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۶ق.
  • مدرس تبریزی، محمد علی، ریحانه الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، خیام، ۱۳۶۹ش.

پیوند به بیرون