احمد بن حسین غضائری: تفاوت بین نسخه‌ها

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
جز (وفات)
جز (زندگی نامه)
سطر ۲: سطر ۲:
  
 
== زندگی نامه ==
 
== زندگی نامه ==
از تاریخ ولادت وی خبری در دست نیست. درباره غضائری گفته اند این کلمه منسوب به غضائر است (<small>برخی آن را جمع «غضیره» دانسته اند</small>) که غضائریان به آن منسوب گشته اند.<ref>اعیان الشیعة، ج 6، ص 84.</ref> پدر وی [[حسین بن عبیدالله غضائری]] از فقها و عالمان رجالی عصر خویش بود و دارای تإلیفات بسیاری است. بنا بر نقل کتب تراجم و رجال، احمد(ابن غضائری) استاد [[نجاشی]] و [[شیخ طوسی]] بوده و این دو با ابن غضائری هم صحبت بوده اند.<ref>رجال نجاشی، ص 269. الفهرست، ص 32.</ref>
+
از تاریخ ولادت وی خبری در دست نیست. درباره غضائری گفته اند این کلمه منسوب به غضائر است (<small>برخی آن را جمع «غضیره» دانسته اند</small>) که غضائریان به آن منسوب گشته اند.<ref>اعیان الشیعة، ج 6، ص 84.</ref> پدر وی [[حسین بن عبیدالله غضائری]] از فقها و عالمان رجالی عصر خویش بود و دارای تألیفات بسیاری است. بنا بر نقل کتب تراجم و رجال، احمد(ابن غضائری) استاد [[نجاشی]] و [[شیخ طوسی]] بوده و این دو با ابن غضائری هم صحبت بوده اند.<ref>رجال نجاشی، ص 269. الفهرست، ص 32.</ref>
  
 
== کنیه ==
 
== کنیه ==

نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۲۹

ابو حسین احمد بن‌ حسين‌ بن‌ عبيدالله‌ بن‌ ابراهيم‌ بن‌ عبدالله‌ غضائری واسطی بغدادی معروف به ابن غضائری محدث امامی و از دانشمندان رجالی شیعه در قرن چهارم و پنجم هجری قمری و معاصر نجاشی و شیخ طوسی است. وی صاحب کتاب رجالی «الضعفاء» است که به رجال ابن غضائری شهرت دارد.

زندگی نامه

از تاریخ ولادت وی خبری در دست نیست. درباره غضائری گفته اند این کلمه منسوب به غضائر است (برخی آن را جمع «غضیره» دانسته اند) که غضائریان به آن منسوب گشته اند.[۱] پدر وی حسین بن عبیدالله غضائری از فقها و عالمان رجالی عصر خویش بود و دارای تألیفات بسیاری است. بنا بر نقل کتب تراجم و رجال، احمد(ابن غضائری) استاد نجاشی و شیخ طوسی بوده و این دو با ابن غضائری هم صحبت بوده اند.[۲]

کنیه

کنیه وی به دو صورت ابوالحسن و ابوالحسین ذکر شده است.

سخنان بزرگان

مدرس تبریزی درباره وی می نویسد: ابن غضائری از اکابر و ثقات مشایخ امامیه می باشد که محتاج به توثیق و تعدیل نمی باشند.[۳]

شیخ حر عاملی، ابن غضائری را از معاصران شیخ طوسی ذکر می کند و وی را مورد وثوق علامه حلی دانسته است.[۴]

سید محمد باقر خوانساری با عبارات زایدالوصفی وی را می ستاید.[۵]

محمدتقی شوشتری می گوید: ابن غضائری از ناقدان رجال و پژوهندگان اخبار بوده و اطلاعات گسترده ای در علم رجال داشته است.[۶]

یاقوت حموی از بزرگان اهل سنت او را از ادبا و فضلا می شمارد و می گوید: او بسیار زیبا خط می نوشت؛ به گونه ای که خط وی با ابن مقله رقابت می کرد.[۷]

مشایخ و اساتید

  • ابو محمد طلحة بن علی بن عبدالله بن علالة
  • ابوالحسین النصیبی
  • حسین بن عبیدالله بن غضائری پدر وی
  • حسن بن محمد بن بندار قمی
  • احمد بن عبدالواحد.[۸]

شاگردان

نجاشی و شیخ طوسی از شاگردان ابن غضائری بوده اند.[۹]

آثار و تألیفات

معروف ترین کتاب ابن غضائری کتاب الرجال است که به نام های «الضعفاء»، «کتاب فی الجرح» و «رجال ابن غضائری» شهرت دارد. هر چند علمای شیعه در انتساب این کتاب به ابن غضائری یا پدر وی اختلاف دارند.

شیخ طوسی دو کتاب را به وی نسبت می دهد.[۱۰]

سید محسن امین کتابهای «فی الجرح»، «فی المؤثقین»، «فی ذکر المصنفات»، «فی ذکرالاصول» و «کتاب التاریخ» را از تألیفات ابن غضائری می شمارد.[۱۱]

سید حسن صدر هم پنج کتاب را ذکر کرده و به ابن غضائری نسبت می دهد.[۱۲]

وفات

چنان كه از سخنان نجاشی استفاده می شود احمد بن حسین قبل از نجاشی از دنیا رفته است. وفات نجاشی در سال 450 هجری است. شیخ طوسی در الفهرست گفته وفات او قبل از 40 سالگی و در سنین جوانی بوده است.

پانویس

  1. اعیان الشیعة، ج 6، ص 84.
  2. رجال نجاشی، ص 269. الفهرست، ص 32.
  3. روضات الجنات، ج 8، ص 133.
  4. امل الآمل، ج 2، ص 12.
  5. روضات الجنات، ج 1، ص 47.
  6. الاخبار الداخلیة، ص 96.
  7. معجم الادباء، ج 2، ص 253.
  8. رجال ابن غضائری، ص 15.
  9. رجال ابن غضائری، ص 15.
  10. الفهرست، ص 32.
  11. اعیان الشیعة، ج 2، ص 565.
  12. تأسیس الشیعة، ص 269.

منابع

  • ابن غضائری، احمد بن حسین، رجال ابن غضائری، قم، دار الحدیث، 1422 هـ ق.
  • امین عاملی، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دار التعارف.
  • شوشتری، محمد تقی، الاخبار الداخلیة، تهران، 1390 هـ ق.
  • حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، بیروت، دار الغرب الاسلامی، بی تا.
  • صدر، سیدحسن، تاسيس الشيعه لعلوم الاسلام، تهران، اعلمی، 1375 ش.
  • عاملی، شیخ حر، امل الآمل، بغداد، مکتبة الاندلس.
  • طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، نشر الفقاهة، 1417 هـ ق.
  • نجاشی، احمد بن علی، اسماء مصنفی الشیعة، قم، جامعه مدرسین، 1416 هـ ق.
  • مدرس تیریزی، محمد علی، ریحانه الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، خیام، 1369.